Ofis Publik ar Brezhoneg
ar goard
Degaset hor boa ganimp hor binvioù, met koulz e vije bet dimp o lezel war vourzh, rak gwell ’oa gant ar sultan e sonerien-eñ, morianed eus e ward, hag a rae gant pifoù, flaütoù skiltroc’h skiltr, ha dreist-holl gant taboulinoù, taboulinouigoù, simbalennoù, brizilhonoù ha me oar, ur safar marteze dudius a-walc'h da selaou eus a-bell, evel da skouer boubou diston ar raned e-kerzh an hañv da serr-noz.
Bez’ oa an deiz-se e[n]-dro dezhañ ul levitenn hir glas-du, hini greunadourien e ward, gant stolikennoù-skoaz koronal (1) ha netra warni nemet seizenn vras ar strollad a Enor a-dreuz e vruched, ha peurzisheñvel e seblante bezañ e wiskamant e-keñver d’e gerent ha d’e jeneraled hag admiraled en adreñv dezhañ, gouest da zallañ n’eus forzh piv adal ma pare an heol war o c’hroazioù, o medalennoù, an alaouradur hag an holl c’hlinkadur ma’z oant bec’hiet ganto.
Klevet am eus kement-mañ pell goude e Rusia digant un Itron vras, gwreg ur c’horonal eus gward an Impalaer : « Kentañ gwech ma kejis gantañ goude e veaj Cherbourg, e c’houlennis digant an tzarevitch petra ’ soñje a-zivout Bro-C’hall : Ur vro iskis eo hounnezh, emezañ, moan-moan eo, gant dour a bep tu dezhi, gant kanolioù kozh, sonerien, gwestell ha te na oa na tomm na klouar ! »
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
gward