klemm

clem

en em glemm eus ur re bennak

en em clem eus vrebenac

neb a glemm e boan

neb a glem e boan

klemm

clem

diskargañ un den klemmet

discarga un dèn clemmet

gwennañ ur re glemmet

guënna ur re glemmet

E glemmañ am eus graet a bep amzer.

Hé glemma am eûz gréad a béb amzer.

Kalz e klemm gant e zrouk.

Kalz é klemm gañd hé zroûk.

klemm

klemmañ

klemma

en em glemm

en em glemm

N'en deus ket roet din a lec'h d'en em glemmañ.

N'en deûz két rôed d'in a léac'h d'en em glemma.

Pegement bennak ma klemmit, n'em eus ket a druez ouzhoc'h.

Pégémeñt-bennâg ma klemmit, n'em eûz kéd a druez ouz-hoc'h.

Klemm a ra gant e boan.

Klemm a ra gañd hé bôan.

En em glemm a rin anezhañ.

en em glemm a rinn a'nézhañ

klemmet

en em glemmañ

en em glemma

En em glemm a ra ac'hanoc'h.

en em glemm a ra ac'h an-hoc'h

En em glemm a reer eus ho mab.

en em glemm a réer eûz hô mâb

En em glemm a reer eus a gement-se.

en em glemm a réer eûz a gémeñt-sé

En em glemmañ a reer eus ho pugale.

En em glemma a réeur eûz hô pugalé.

Mar klemm, n'eo ket heb abeg, / Rankout mat eo dezhi dougen a-dreuz dre 'r vein / He zi, toen hag all war he c'hein.

Mar klemm, n'eo ket heb abek, / Rankout mad eo d'ezhi dougenn a-dreuz dre 'r vein / He zi, toen hag all war he c'hein.

Setu an amzer zo bremañ ! / Neb piv bennak a oar goulenn / En ur derriñ d'an dud o fenn, / Neb zo kasaus, a deu a ya / 'Bep eil da glemm ha da ouelañ, / En devezo gwalc'h e galon, enor, madoù diouzh m'eo mac'hom

Setu ann amzer zo brema ! / Nep piou-bennag a c'hoar goulenn / Enn eur derri d'ann dud ho fenn, / Nep zo kasaus, a deu, a ia, / Pep eil da glemm ha da ouela, / En devezo gwalc'h he galoun, / Enor, madou dioc'h m'eo mac'houm

Rak te, bleiz, en em glemm hep nad out bet laeret, / Hag ar pezh a c'houlenn, te louarn, peus kemeret.

Rak te, bleiz, en em glemm hep na d-oud bet laeret, / Hag ar pez a c'houlen, te louarn, peuz kemeret.

Un den toc'hor ha kantvloaziad / En ur glemm doanius war e stad, / Lavare d'ar marv [e] rae dezhañ re abred, / Hep bezañ war e du, mont er-maez eus ar bed.

Eunn den toc'hor ha kant vloasiad / Enn eur glemm doaniuz war he stad, / Lavare d'ar maro rea d'ezhan re a-bred, / Heb beza war he du, mont er meaz euz ar bed.

« Klemm a rit hep abeg e teuan re abred ; / Ha n'ho peus-hu kant vloaz ? Kavit din-me, m'ho ped, / Un all war-dro amañ zo ker kozh ha ma'z oc'h ? »

» Klemm a rit heb abek e teuann re a-bred ; / » Ha n'ho peus-hu kant vloaz ? Kavit d'in-me, m'ho ped, / » Eunn all war dro ama zo ker koz ha ma'z oc'h ?

Hon dever hon eus graet ; klasket hon eus Loull ar Bouc’h, deuet omp d’e di, ennañ emaomp : piv ivez ’ta goude-se a glemmo ac’hanomp ? Piv a lavaro hon eus bet aon rak republikaned ?

Hon dever hon euz great ; klasket hon euz Loull ar Bouc’h, deuet omp d’he di, ennhan emaomp : piou ive ’ta goude-ze a glemmo ac’hanomp ? Piou a lavaro hon euz bet aoun rak republikaned ?

N’eus forzh, Loull ar Bouc’h en divije gouzañvet, hep en em glemm, an holl ribiñsadennoù-se, ma n’o divije ar moc’h graet nemet an dra-se.

N’euz forz, Loull ar Bouc’h en diviche gouzanvet, eb en em glemm, an oll ribinsadennou-ze, ma n’o diviche ar moc’h great nemed an dra-ze.

Va c’hoar, plijet ganeoc’h va selaou. En un amzer all, birviken n’em bije lavaret deoc’h kement-mañ ; fenoz e rankan er lavaret : n'eo ket evit ho klemm nag evit ho tamall, na kennebeut evit ho tiskar e giz ebet eo er lavaran. C’hwi a gav deoc’h oc’h mestrez e Penn-an-Nec’h, marteze e faziit.

Va c’hoar, plijet ganeoc’h va zelaou. Enn eun amzer-all, birviken n’am biche lavaret d’eoc’h kement-man ; fenoz e rankan her lavaret : ne ket evit ho klemm nag evit ho tamall, na kennebeut evit ho tiskar e giz e-bed eo her lavaran. C’houi a gaf d’eoc’h oc’h mestrez e Penn-an-Neac’h, marteze e faziit.

Ar gwragez, er gêr, a glemme o welet o zud oc’h en em gaout er stad-se eus o marc’had, ha, dreist-holl, o welet pegement a zispign a veze graet.

Ar[]gragez, er gear, a glemme o velet ho zud oc’h en em gaout er stad-se euz ho marc’had, ha, dreist-oll, o velet pegement a zispign a veze great.

Ar vouezh a glemme atav, ha neuze e oan ken tost dezhi, ma c’hellen zoken demanaout ar pezh a lavare.

Ar vouez a glemme atao, ha neuze oan ken tost d’ezhi, ma c’hellen zoken dem-anaout ar pez a lavare.

— Mat, kaer zo, me n’on ket evit o c’hlemm. Ma vijent-i deuet en hor bro-ni da ober ar pezh a reomp-ni dre amañ, petra az piche graet ?

— Mad, kaer zo, me n’oun ket evit ho c’hlemm. Ma vichent-hi deuet enn hor bro-ni da ober ar pez a reomp-ni dre aman, petra e piche great ?

[...] mes n’edont ket o c’hortoz ac’hanomp-ni ; dre-se n’o doa poazhet nemet evel m’oant boas da ober evito o-unan. Ha petra ’oa an dra-se evit ur vandenn dud yaouank eveldomp-ni, toullet-frank o gouzoug gant al labour o doa bet en deiz a-raok e Kergidu ha war hent Kastell ? N’eus forzh, gant ar pezh a yoa, e voe ranket ober, ha den n’en em glemmas.

[...] mez n’edont ket o c’hortoz ac’hanomp-ni ; dre-ze n’ho doa poazet nemed evel m’oant boaz da ober evitho ho-unan. Ha petra oa an dra-ze evit eur vandenn dud iaouank eveldomp-ni, toullet frank ho gouzouk gand al labour o doa bet en deiz araok e Kergidu ha var hent Kastel ? N’euz forz, gand ar pez a ioa, e oue ranket ober, ha den n’en em glemmaz.

Klemmit ac’hanon, mar kirit, mes na it ket da lavaret en defe bet aon Yann Pennorz rak ar republikaned, abalamour n’oa ket aet da Lanzeon.

Klemmit ac’hanoun, mar kirit, mez na it ket da lavaret en defe bet aoun Ian Pennors rak ar republikaned, abalamour n’oa ket eat da Lanzeon.

Koue[zh]et e[o] warnon ma fec’hed / Gant kreñvoc’h 'viton ‘c’h on lardet / Yannig, ma far, groet hoc’h eus fall. / Klemm ha hirvoudiñ, tra na dal' ; Mard e[o] ho laeroñsi gwirion, / Hastet mont da ga[ou]t ar person ; / Anez dic’haouiñ prim ‘m eus aon, / E vezo amañ glaz ha kañv ! /

Koueet e warn-on ma fec’het / Gand krenvoc’h ‘wit-on ‘c’h on lardet / Ianik, ma far, groet hoc’h euz fall. / Klemm ha hirvoudi, tra na dall ; Mar-d-e ho laeronsi gwirion, / Hastet mont da gat ar person ; / Anez dic’haoin prim ‘m euz aon, / E vezo aman glaz ha kaon ! /

Darn all, tort a bep tu, kamm, jilgamm, penngamm, a jale, a huanade, a glemme, a derme gwashoc’h-gwazh an eil eget egile, evit dispegañ diouzh yalc’h ar belerined un diner, ur gwennegig bennak marteze.

Darn all, tort a bep tu, kamm, jilgamm, pengamm, a jale, a huanade, a glemme, a derme gwasoc’h-gwaz an eil eget egile, evit dispega deus yalc’h ar belerined eun diner, eur gwennegig bennak marteze.

Bremañ, Bilzig a ziskenn, buan ha buan, ar pazennoù en devoa pignet en amzer e bask etrezek ar Vadelezh ; deut e oa evel diagent, da vezañ ur c’hanfard drouk hag imoriek, atav o klask an tu da c’hoari tro pe dro d’ar re eus pere en devoa d’en em glemm…

Breman, Bilzig a ziskenn, buan ha buan, ar pazennou an nevoa pignet en amzer e bask etrezeg ar Vadelez ; deut a oa evel diagent, da vea eur c’hanfart drouk hag imoriek (3), atao o klask an tu da c’hoari tro pe dro d’ar re eus pere an nevoa d’en em glemm…

Ha pegen muioc’h hon holl zechoù all !... Klevit anezho, mat pe fall, en-dro d’ho kalon, o kanañ, o richanañ, o klemm, o c’hourdrouz, o c’hourc’hemenn pe o pediñ. Enebiñ a rit-hu oute ? Trec’het hoc’h eus-hu war darn anezho ?…

Ha pegen muioc’h hon holl zechou all !... Klevit anê, mad pe fall, en-dro d’ho kalon, o kana, o richana, o klemm, o c’hourdrouz, o c’hourc’hemenn pe o pedi. Enebi a rit-hu oute ? Trec’het hoc’h eus-hu war darn anê ?…

An amezeien, aketus eus glac’har hag enkrez an intañvez, a deue d’he c’hlemm, d’he c’huzuliañ, d’he aliañ.

An amezeien, aketus eus glac’har hag enkrez an intanvez, a deue d’he c’hlemm, d’he c’huzulia, d’he alia.

Gwelet hemañ mac’hagnet e holl izili, henhont astennet a-hed e gorf war hent ar belerined, a glemm, a derm, klevet-eñ o huanadiñ war e wallblanedenn : « O ! pet truez ouzh ur paourkaezh !… O ! pet truez !… » Hennezh, azezet harp ouzh ar c’hleuz, e flac’hoù en e gichen, euzhus da welet, a ziskouez e zivc'har debret gant ar goulioù hag ar c’hontron : « Sellit a-druez ouzh un den reuzeudik, c’hwi pere a zo yac’h ha divac’hagn ».

Gwelet heman mac’hagnet e holl izili, hen-hont astennet a-hed e gorf war hent ar belerined, a glemm, a derm, klevet-hen o huanadi war e wall blanedenn : « O ! pet true eus eur paour kêz !… O ! pet true !… » Hennez, azeet harp eus ar c’hleun, e flac’hou en e gichen, euzus da welet, a ziskouez e ziouhar debret gant ar gouliou hag ar c’hontron : « Sellit a drue eus eun den reuzeudik, c’houi pere a zo yac’h ha divac’hagn ».

Nan an-me ket, moarvat, da glemm anezhe evit bezañ du-hont o pilpazat e traezh gwak.

Nan an-me ket, marvad, da glemm anê evit bea du-hont o pilpazat [1] e trêz gwak.

a glemmer

Ar re-mañ, ne voe ket un avañs dezho klemm, sakreal, "rebarbiñ" ; ober rankjent war o zroad, an hent da vont d'o chomlec'h nevez, ma ne zeuje karr ebet en-dro a-benn c'hwec'h eur diouzh ar paradez.

Ar re-mañ, ne voe ket eun avañs d'ezo klemm, sakreal, "rebarbiñ" ; ober a rankjent war o zroad, an hent da vont d'o chomlec'h nevez, ma ne zeuje karr ebet en-dro a-benn c'houec'h eur diouz ar pardaez.

Serret e oa ganti he daoulagad ; klemm a rae dre he c’housk.

Lod a glemme, avat, ne oa ket lakaet an droidigezh c'hallek dirak ar brezhoneg.

Lod a glemme, avat, ne oa ket lakaet an droidigez c'hallek dirak ar brezoneg.

Ar bevañs a oa disheñvel diouzh hini Gwengamp ; ne oa ket da glemm, boued aozet-mat, servijet a-c'hiz gran gant mevelien gempenn ; jistr, pep hini pezh a gare, ha gwin da Sul, chokolad da beder eur.

Ar bevañs a oa disheñvel diouz hini Gwenngamp ; ne oa ket da glemm, boued aozet mat, servijet a c'hiz gran gant mevelien gempenn ; jistr pephini pez a gare, ha gwin da sul, chokolad da beder eur.

Un deiz bennak, o vezañ ne ouie ket e oan-me war-dro, e tegouezhas din he c’hlevout o klemm evel-hen : « Mamm gaezh, emezi, panevet d’am faotr bihan, biken ne chomfen gant hennezh ! »

Un deiz bennak, o vezañ ne ouie ket e oan me war dro, e tegouezhas din he c’hlevout o klemm evelhen : « Mamm gaezh, emezi, panevet d’am faotr bihan, biken ne chomfen gant hennezh ! »

Graet e voe ’ta hervez he diviz, hag evidon da bellaat a c’hrad-vat [a-c'hrad-vat] diouzh kemend-all a drubuilh, daoust ha n’am eus kavet biskoazh abeg da glemm ouzh ar skolaj, n’eus forzh, desped am boa dre ma ranken mont kuit rak, ha pa vefe aour an orjal anezhi, biken evn n’en em dommo ouzh e gaoued.

Ne glemme gouerouz ebet ouzh ar seurt boued, rak d’am meno n’eus neblec’h gwelloc’h keginer eget kalon digor ar yaouankiz.

Bloaz war-lerc'h, ha me aet pelloc'h e diabarzh ar vro, ouzh troad "Menezioù Strink", ne voe ket heñvel, ha digarez am boe neuze da glemm eus leizhien an "amzervezh sec'h"!

"Me ne'm boa ket lec'h da glemm," a lavar goude, hep mont pelloc'h.