skourjez
Lom a gemeras ur skourjez, ha, dao ! an duchenn a zraskas tennoù er glud, a-hed hag a-dreuz.
Poan en deus : hogen muioc'h c'hoazh a joa gouez en e gig. Didalvez eo outañ pinijenn ar skourjez.
- Me da lazho, tan an ifern ! emezañ en ur skrignadenn. Kemeret en deus, da skourjez, e c'houriz neud gwenn plañsonet, ha darc'hav a ra war e ziskoaz, war e zargreiz, dizamant.
Daoust ha ma ’z eo tremenet evidon ar c’houlz c’hoari va zroad porc’hell – petra bennak ma lavar tud ’zo : hag ur c’hozh paotr-karr e plij dezhañ ober d’e skourjez strakal gwech ha gwech all – n’eus forzh, n’ouzon ket pegeit ’zo ne vez montr ebet e[n]-dro din.
C'houi [c'hwi], Mestr an douar hag ar mor, Deomp, Salver Jezuz, roit skor Da c'houzañv, habask hag hep klemm, An taolioù skourjez hag a flemm.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
skourjezad