desped
— Ne zalc’hin ganen nemet ar re a zo galvet da vont da Gastell d’an tennañ d’ar sort, hag ar re a zo bloaz pe zaou yaouankoc’h, rak ar re-se, ma ne chomont ket ganen-me, a vezo kaset a-bell-bro da vezañ soudarded d’ar republik, ha da ober e lec’h all ar pezh a rank ar soudarded ober dre amañ, en desped da zarn anezho marteze.
Ar paourkaezh ki-mañ - treut-gagn en deizioù kentañ m'edomp-ni degouezhet e Berrtomm - a lammas ouzhimp en ur fistoulat e lost hag en ur chilpat da lipat hon daouarn deomp, bet peurlouzet ganeomp a-ratozh-kaer evit diskouez d'hor mestr e labouremp, en desped ne yoa den ebet o lakaat evezh warnomp.
Job ha Lom en em gave gwall-nec’het ["gwall nec'het"], abalamour ma chome dihun ar voereb, en desped d’o holl bolontez vat da glask lakaat anezhi da gousket.
Evit pezh a sell ouzh o chupenn, dibrenn e veze laosket dalc’hmat, en desped d’an teir nozelenn wriet outi, ha strizh awalc’h [a-walc’h] e-dro [endro] d’ar vandenn, tennañ a rae un tammig d’ar porpant hanter lost-pig [lost pig] e vez graet dioutañ « jaquette » e galleg, met gant pastelloù berr-berr na dapent ket pelloc’h eget foñs ar bragoù.
Netra ne raen a-hed an deiz nemet barailhat en ur faziañ, kement ha ken bihan ma teuis en desped d’am youl vat da intent e oan ken tonket da labourat en un ti-bank hag ur velc’hwedenn da vezañ paotr al lizheroù.
Graet e voe ’ta hervez he diviz, hag evidon da bellaat a c’hrad-vat [a-c'hrad-vat] diouzh kemend-all a drubuilh, daoust ha n’am eus kavet biskoazh abeg da glemm ouzh ar skolaj, n’eus forzh, desped am boa dre ma ranken mont kuit rak, ha pa vefe aour an orjal anezhi, biken evn n’en em dommo ouzh e gaoued.
Daou-ugent vloaz bennak a zo tremenet abaoe ma hetas dimp kemend-all e Moskov, ha daoust d’an holl drubuilhoù, en desped d’ar gwalldaolioù a venne trec’hiñ warnomp – ha bet hon eus, bugale vat, tammoù a bep seurt blaz, c’hwerv pe drenk, da dañva : daou vrezel, an dispac’h e Rusia, meur ha meur a zisparti, ar c’hleñved, an dienez, ha me oar petra all ouzhpenn ! – bep tro hon eus prennet start hor c’halon ouzh ar gwalleur, ha morse n’hon eus kroget d’en em zebriñ diwar-benn traoù aet e-biou, ha nebeutoc’h c’hoazh a-zivout drouklammoù da zont ha na vo marteze biken anezho.
Hag en desped d’o dienez druezus, e tiskouez an dud-mañ bezañ laouen-bras ; c’hoarzh ha kan, levenez ha dudi a zo en o zouez ; n’eus na gin, na droukrañs, na kounnar war o zremm spelc’het gant an heol, holl emaint o chagellat had tro-heol, ken ma ’z eo gronnet ar c’hae gant ar pluskennoù, evel ma welen gwechall e Priel an hent strewet gant glazur deiz sul [Sul] ar Sakramant.
Me, an hini kablus ' keñver ho kostezenn, / Pellik ' zo eo a ro, en desped d'ho lezenn, / Digemer ha lojeiz, goudor, dilhad ha boued / D'ar beleg a vennit dastum kloz en ho roued.
Elena, rannet he c'halon etre ar garantez a vag, hogozik en desped dezhi hec'h-unan, e-keñver Paris hag ar c'heuz da vezañ kuitaet Sparta ha Menelaos
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
despetus