Office public de la langue bretonne
fiñv
lakaat fiñv er c'hoari
fiñv
lakaat fiñv en abadenn
Hi an hini a'n em denn kuit, diwar c'hoari, evit stouiñ warnañ adarre, ouzh e atizañ, ouzh e cherisañ gant he blev war e dal, gant pennoù he divronn reut kinniget d'e vuzelloù, gant he melloù daoulagad oriad, gant holl fiñvoù ur c'horf yac'h, gwevn ha kaer.
Truez am boa ouzh Jaureguiberri gozh, rak diaes eo d’un admiral krog e pemp bloaz ha tri-ugent chom ur pennad brav en e gluch ha kuit a fiñv war un dorchenn ; hanter seizet e tlee bezañ e dammoù izili, hag e tu-hont da se e kenderc’he barroù-avel da skubañ traezh munut a findalle hon daoulagad.
Da gentañ, dre ne gleve trouz ebet e[n]-dro dezhañ war ar c’hled-seniñ, ne rae na van na fiñv an evn kludet er stumm-se.
A-wechoù e tegouezhe dimp klevout ur c’horn all o vouboual er pellder, met netra ne veze gwelet, hag ar mor, sioul[-]kenañ, ne rae na fiñv na soroc’h, evel p’en divije bet aon rak ne oar den petra, pe evel pa vije bet o c’hedal ivez kerkoulz ha ni.
Enaouet e voe raktal ar goulou benniget, stagañ a rejont da zibunañ pedennoù an Anaon, ha war varlenn Soaz Sapeur, he zal harpet ouzh hini he mamm n’he devoa bet bugel ebet nemeti, setu pelec’h, evel un evn, hep klemm na fiñv, e tennas Ann-Mari an Aubin hec’h huadanenn [sic, huanadenn] diwezhañ.
En taol-mañ, en enep, e chom digenvez ar mor en un doare souezhus, ha fiñv ebet tost da vat.
Bez' e c'hellez neuial a-zindan ar gwagennoù, emezañ. Just dindan ar gorre e vez merzet fiñv ar mor, met donoc'h avat eo sioul ha diflach.
Mots précédents
Mots suivants
fiñvad