Office public de la langue bretonne
fiñv
lakaat fiñv en abadenn
fiñv
lakaat fiñv er c'hoari
Hi an hini a'n em denn kuit, diwar c'hoari, evit stouiñ warnañ adarre, ouzh e atizañ, ouzh e cherisañ gant he blev war e dal, gant pennoù he divronn reut kinniget d'e vuzelloù, gant he melloù daoulagad oriad, gant holl fiñvoù ur c'horf yac'h, gwevn ha kaer.
Enaouet e voe raktal ar goulou benniget, stagañ a rejont da zibunañ pedennoù an Anaon, ha war varlenn Soaz Sapeur, he zal harpet ouzh hini he mamm n’he devoa bet bugel ebet nemeti, setu pelec’h, evel un evn, hep klemm na fiñv, e tennas Ann-Mari an Aubin hec’h huadanenn [sic, huanadenn] diwezhañ.
En taol-mañ, en enep, e chom digenvez ar mor en un doare souezhus, ha fiñv ebet tost da vat.
Bez' e c'hellez neuial a-zindan ar gwagennoù, emezañ. Just dindan ar gorre e vez merzet fiñv ar mor, met donoc'h avat eo sioul ha diflach.
Mots précédents
Mots suivants
fiñvad