Office public de la langue bretonne
horellet
Met pa ’z eas kuit d’an diwezh, stouet e benn gantañ ha kalz krommoc’h e chouk, hag eñ o horellañ un nebeudig dre ma krene moarvat e zivhar dindanañ, rak ne oa ket mezv ar Sul-se, darbet e voe din mont war wakaat, ha n’ouzon ket kaer penaos e viris ouzhin da redek war e lerc’h en ur grial : « Ac’hanta geo, mont a rin da Sant-Brieg, met en anv Doue paouezit da ouelañ ! »
An avel a'n em sile a fourradoù hepken dre ar savadur-se ken don hag ur puñs, a lakae gouloù ar gantol da horellañ
Mots précédents
Mots suivants
horeller