Taolet en doa pled ez oa truilhennek dilhad ar merc’hed yaouank, ma ’z oant hanternoazh ha ma krenent gant ar riv er goañv ; n’oa dezho, ouzhpenn, ar c’hregin-mor nemet ur bevañs treut ha difonn, hag he devoa alies plac’h he gouriz arem hag he gougleze poan vras o tanañ, gant ur maen-kailhastr hag un dornad bezhin sec’h, prenn-keuneud glep diwar ar peñseadoù.
hanter-
N’en devoa ket hanterzistaget e gomz ma lammas e-maez va jeneraled primoc’h eget tud o skarañ da lazhañ un tangwall, ha todilhon a raent, m’hen tou, gant ar sabrinier hag an hernach all e-pign outo !
Mots précédents
Mots suivants
Hanter-al-Lenn