Klask a ran un anv-lec'h (anv ur gumun, ur gêriadenn, ur straed...)

Dezverkoù all...

Étables-sur-Mer

Distagadur skoueriekaet

Rummad

Kumun gozh

Kumun

Binig-Staol [Staol]

Departamant

Aodoù-an-Arvor
Stumm brezhonek skoueriekaet

Staol

Notenn : ar stummoù a weler war ar gartenn-mañ a zeu eus OpenStreetMap, n'int ket bet studiet na skoueriekaet gant an OPAB.

Stummoù kozh
24

1202
Eccl. d'Establa
1202
Estable
1202
Establa
1202
eccl. de Stabulis
1202
eccl. de Stabulo
1202
Stabla
1202
Stabulis
1202
Stabulo
1206
Estable
1232
de Stabulis
1260
de Stabulis
1296
de Stabulis
1307
de Stabulis
1420
Estable
1490
Estable
1516
Tabulis
1630
Etable
1741
Stable
1741
Etable
1796
Estables
1815
Estables
1822
Etables
1836
Etables
wd1850
Etable

Stummoù brezhonek testeniekaet
26

1732
Staul
1928
Staol
1948
Stol
1950
Staol
1960
Staol
1973
Staol
1973
Staol
1974
Staol
1978
Staol
1984
Staol
1984
Staol
1985
Staol
1985
Staol
1986
Staol
1993
Staol
1995
Staol
1995
Staol
1998
Staol
2000
Staol
2001
Staol
2001
Staol
2002
Staol
2010
(bro) Staol
2011
Staol
2014
Staol
2020
Staol

Titouroù all war al lec'hanv

Toponyme initialement de langue bretonne formé du nom commun staol (DNCC), qui désigne une "étable", une "bergerie", une "écurie" et par extension une "auberge" ou un "hôtel", un "lieu de séjour". La forme bretonne a été traduite en français ensuite (comme en attestent les formes du début du XIIIe siècle) pour donner Etable, puis Etables au pluriel, qui devient Etables-sur-Mer en 1949. Le mot staol découle d'un emprunt au latin "stabulum". Le mot est présent dans le Catholicon de Yann Lagadeg au XVe siècle et est toujours productif en breton en différents lieux du domaine bretonnant avec son acception première. La graphie "Staul" que l'on trouve en 1732 dans le dictionnaire de Grégoire de Rostrenen illustre probablement la prononciation du nom, le graphème "au" valant pour la prononciation du son "o".

Ofis publik ar brezhoneg

Rouedadoù sokial