ê meas
Ur paotr, e galabousenn bleuñv alaouret er wech-mañ, a youc'has a-nerzh e c'horzailhenn gouraouliet : "Marseille ! tout le monde descend !... Terminus !... Ha ni, kerkent ha ma oa ehanet an aheloù da wigourat, ha digeriñ ar rakzor ha lârout yao e-maez ar gaoued ! Pell a-walc'h e oamp enni o luduennañ, o tisleviñ-gen hag o varvailhañ.
e-maez
Me n'am boa gwelet nemet chapelioù hor Sent kozh, houmañ ne greden ket e oa ur chapel anezhi ; gant he bankoù koad stok-ouzh-stok, he mogerioù gwerniset, he chantele kempenn hag hec'h aoter wenn evel ur menaj merc'hodenn, he delwennoù plastr, en ur ger, ne oa ket graet al lec'h-mañ da hadañ devosion en eneoù, ha ma hini-me a oa gwidal-mat, ha techet da vont e-maez an arroudennoù pleustret gant an holl.
Lavarout a ris neuze d’am mamm-gozh e oan troet da vont war vor, martolod evel Biz kamm, ha spi am boa da vezañ a-benn pemp bloaz warn-ugent ur c’hentañ mestr e-maez a garg pe zoken ur c’hentañ-mestr « principal », un isofiser e plijfe dezhañ al levrioù, ar c’hoariva, ar sonerezh un tammig muioc’h eget na ra ar peurliesañ an traoù-se d’ar c’hozh vartoloded.
Hogen, pebezh dudi pa groge tud an eured da vont e-maez an iliz war[-]lerc'h ar sonerien - Erwanig ar Bastard, gant e akordeoñs, pe Ambroaz Arzul, eus Landreger, brudet tro-war-dro dre ma rae d'e violoñs distagañ fraez-mat [sic, fraezh-mat] : "Erru out 'ta Yannig ?" [...].
Lammat a reas Soaz e-maez.
E 1967 e voe kaset e-maez ar vro 62 000 tonellad kaoutchouk[g], hag e 1970 e savas da 67 000.
Berzh a reas Bigot, hep ket a var, ha talvoudegezh e labour a voe anavezet ha meulet e-maez Breizh.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
emañ