Bez’ oa ivez seier lêr leun-kouch a amann troet, met taolet e voe al loustoni-se er mor, seier hag all, kerkent ha ma voe al lestr a-ziwar-wel eus an douar, rak den ne bade gant ar c’hwezh a save diouti, ha pa zegouezh d’an diaoul kamm leuskel ul louf, sed aze moarvat ar flaer a van war e lerc’h.
Ar pezh a laka an implij anezhañ da vezañ displijus eo e vez ur flaer spontus gant ar c'hoad keit ha na vez ket sec'h-mat, evel ma vije bet ur vandenn gizhier oc'h ober o ezhommoù e-lec'h ma vez lakaet.
Hag ouzhpenn ! Bez' ez eus flaer ar maniok lakaet a boulladoù evit glec'hiañ hag eogiñ e-barzh an dour !
Kentizh ha m'en doa gwelet ac'hanomp e oa deuet flaer en e vragoù, un enbroad kuzh eo.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
flaeriadenn