kamaraded
kamarad
D’an ampoent e tegouezh ivez ar baraer, bet en ostaleri ar Gerdevez oc’h evañ ur banne gant ur c’hamalad kozh.
Feiz, ’me eben, moarvat unan eus e gamaradezed eus Paris [sic, Pariz]. – Genou bras ! eme segredour an Ti-kêr o tremen dre eno, honnezh eo Pallas ! – Pailhaz ? eme ar gemenerez, ha peseurt pailhas ? – Ma ! eme plac’h hec’h amann, brasoc’h eo c’hoazh da c’henou eget n’am bije kredet : Pallas, gout’ ouzout awalc’h, eo an damez bikez ! »
[...] daoust d'an noz, e chome bepred an dud da c'hortoz fin ar prosez ha da huchal "dieubit hor c'hamaladed".
Daou viz bennak goude e kleven e gamaladed kozh o c'hoarzhin goab diwar e benn : gwelet e oa bet ganto war hent Kango, en ur c'hamion, o vont e-biou.
E-pad keit-se e vez [eo] dalc'het al lec'h gant ho kamaraded, n'eo ket echu gant ar stankadeg, ha roet e vez bec'h d'ar boliserien.
Brasaat a ra ar vignoniezh-se dre ma vevont traoù kreñv asambles, dre ma kresk ar fiziañs ivez a-drugarez d'an emvodoù briefing ha bilañs a vez graet a-raok ha goude pep obererezh, dre al liammoù savet gant kamarad-mañ-kamarad abalamour d'ar sikour-bras en deus degaset, hag all, hag all...
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
kamaladaj