kiez
Teir c'hiez
kiezed
kiez saotr
kiez saotret
chas
Ur bleiz, deuet e eskern er-maez eus e groc'hen, o vezañ ma veze ar c'has ouzh en diarbenn, a gavas, war e hent, un hordenn gi nerzhus, lart-toaz ha flour e lêr, ki distailh galloudus. Lammet gant e gilpenn, en tagañ, en dispenn, en diskolp' a-bezhioù, a oa micher Gwilhoù, panevet, a-raok e sammañ, oa ret outañ en em gannañ. Hogen ar c'hi a oa paotr a-vent da ziwall e gig gant e zent.
Da vihanañ teñval e oa, n’oa den war an hent ; ne gleved netra nemet chas Plouared, chas ar C’hozhvarc’had hag ar chas all a-dro-war-dro oc’h harzhal, an eil ouc’h egile. Lakaet e oant bet war-sav gant an tennoù a oa bet e Plouared, ha bremañ o doa an aer da lavaret, dre o harzhadennoù, edo pep hini dihun ha war droad, o tiwall madoù e vestr.
Ar re-se e voe kentañ tropelloù mab-den. Ha setu amañ a be loened e c’hoarveze tropelloù Selvanos, seizhvet mab Manos : ar c’hi-gouez (kû), ar bleiz (bledios), al louarn (lovernos), ar broc’h (brokkos), marc’h gouez ar c’hoadoù, an ejen-meur (uros), an ejen moueek (visontos), an ejen hirdal, ar c’harv (karvos), ar c’harv-meur (alkis), an demm (danios), ar yourc’h (iorkos), an arzh (artos), an tourc’h-gouez, ar c’havr (gabros), ar maout-tourc’h (multos), an avank, ar c’had, an alarc’h, ar waz, an houad, ar yar, ar c’hilhog-gouez, ar c’haran (garanoz), ar c’hwibon, ar vran (branos), an erer, ar gup, ar falc’hun, an naer (natir), ar vaot.
Sed Tirfeu, ki diwaller ar c'hreñvlec'h, o tont d'hor c'havout.
kon
ki rodellek
Ar c’hi a zo o redek louarn pe o redek gad, hag ar c’hazh o logota.
Ar c'hi Soltan, ur mell ki-gward Alaman, torret e chadenn gantañ, a oa deut da lammat ouzh ar breur Arturo, evit c'hoari.
Met petra ’vern, neb a gav dezhañ eo poent bras krougañ e gi ne van ket pell da sellout daoust ha reut pe rodellek ez eo ar c’hrev anezhañ.
Met aner ’oa dezhañ poanial, rak biskoazh ki ne zerc’has ken start d’e askorn.
Kaset e voemp bet damdost d’an tour-tan, ha seniñ a rejomp dibaouez endra m’edo an Impalaer hag ur bern uhelidi o plediñ gant te, gwin ha likur da gas d’an traoñ ar gwestell hag an traoù mat all, met an dro-mañ ’vat ne ziskouezas ket Tad Kozh Fallières bezañ ken brokus hag ar Sultan Abd-el-Aziz, rak netra ne voe kinniget dimp, na zoken ur segalenn, ha koulskoude un naon ki am boa an deiz-se.
Un deiz bennak, diouzh ar beure, e c'houlennas digant he merc'h : « Arsa, Soaz, peseurt trouz a glevan ? - Ataoe, ar c'hi, eme eben, ar c'hi o lonkañ un dakenn soubenn manet abaoe dec'h d'an noz. Aflik aflak, emezañ, aflik aflak, n'eo ket gwell [sic] druz, met mont a ra bepred d'an traoñ ! »
« Nom de va ene ! e [sic] vleje eñ a-nerzh e benn, tavit din, rak pep ki a zo roue en e di.
E tu-hont d'an daouzek-kant a vartoloded dija war vourzh, hep komz eus laz-seniñ an "Dépôt", kant soner gant o rener Farigoul, gallout a raje degemer ar Prezidant A. Fallières gant ofiserien e lez pennrener-stad, hag ouzh e heul ur bern lakizien, kanfarded rok anezho ha ma c'houzañve ket, mar karan, bezañ lojet dindan lost ar c'hi.
Hogen, na pegen stag e oan ouzh netraigoù am boa gwelet ha klevet kant ha mil gwech hep ober fed outo ! c’hwezh ar melchon nevez droc’het [nevez-droc'het], ken c’hwek da serr-noz ; er pellder, harzh damvouget ur c’hi raouiet ; koabrennoù o loveal, ken skañv, ken mistr al lien anezho ha skeud ur gannerezig-dour o tremen a-rez ur wazh ; ar stered kentañ o taskrenañ gant ar riv marteze pe dre aon rak ec’honder an neñvoù ; ha du-hont, e tu all da ziv stêrig Landreger, ar c’hlaz en tour besk war dosenn Dredarzeg, ken tener em skouarn ar son anezhañ ma krede din e glevout c’hoazh o tintal, hag eñ tavet ur pennad ’oa.
Sellit ouzh ar chas hag ar c’hizhier, na pegen tomm eo o c’hrev ! daoust ha gwelet ho pefe ur c’hazh bennak en druilhoù ?
Daou vinor he devoa ivez da sevel ha goude ma c’houneze mat a-walc’h gant he micher kemenerez, e veze he c’heusteurenn hogos ken treut a-wechoù hag hini ar wrac’h « ur vesperenn da verenn ha da goan lost ur c’hi moan ».
« Alo ’ta, a soñjen, hervez ma kred d’an oristal-mañ, n’en deus an Impalaer, nag e wreg, nag e vugale, nag e gi, nag e gazh aon ebet da gaout rak Karl Tremeilh ! »
Tud ’oa d’ar c’houlz-se hag a grede dezho e weled e Moskov hag er c’hêrioù bras all dre du-hont ourzien pe vleizi o valeata er straedoù ken stank ha chas.
E-keit ma veze va skolaerez o plediñ gant he micher ne chome ket he gwaz da vuzhugenniñ na da dreiñ ar c’hi dre al lost, nann, ma karan ! en em deurel a ris raktal da zeskiñ yezh ar vro ha ret e oa din stardañ outi da vat dre ma ranken bezañ prestik e-tailh da dremen un arnodenn diaes a-walc’h er Skol-Veur kent gallout bezañ e gopr gant ar gouarnamant.
Ki lor !
Skuizh oc'h. Divi. Chas a zeu da gunudañ er porzh e-pad an noz. Ne c'hellit ket repoz. Pegen faezhus !
Daoust ma c'hellont lazhañ ha debriñ loened evel marmouzien pe chas a vez stag, pa ne vez ket a dud war-dro, ma teu d'an argadenn merien tremen dre eno.
Ni zo peder retredadez, en o-unan. N'hon eus na bugel na ki.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
ki