kiez
chas
kiezed
Teir c'hiez
kiez saotr
kiez saotret
Ur bleiz, deuet e eskern er-maez eus e groc'hen, o vezañ ma veze ar c'has ouzh en diarbenn, a gavas, war e hent, un hordenn gi nerzhus, lart-toaz ha flour e lêr, ki distailh galloudus. Lammet gant e gilpenn, en tagañ, en dispenn, en diskolp' a-bezhioù, a oa micher Gwilhoù, panevet, a-raok e sammañ, oa ret outañ en em gannañ. Hogen ar c'hi a oa paotr a-vent da ziwall e gig gant e zent.
Da vihanañ teñval e oa, n’oa den war an hent ; ne gleved netra nemet chas Plouared, chas ar C’hozhvarc’had hag ar chas all a-dro-war-dro oc’h harzhal, an eil ouc’h egile. Lakaet e oant bet war-sav gant an tennoù a oa bet e Plouared, ha bremañ o doa an aer da lavaret, dre o harzhadennoù, edo pep hini dihun ha war droad, o tiwall madoù e vestr.
Ar re-se e voe kentañ tropelloù mab-den. Ha setu amañ a be loened e c’hoarveze tropelloù Selvanos, seizhvet mab Manos : ar c’hi-gouez (kû), ar bleiz (bledios), al louarn (lovernos), ar broc’h (brokkos), marc’h gouez ar c’hoadoù, an ejen-meur (uros), an ejen moueek (visontos), an ejen hirdal, ar c’harv (karvos), ar c’harv-meur (alkis), an demm (danios), ar yourc’h (iorkos), an arzh (artos), an tourc’h-gouez, ar c’havr (gabros), ar maout-tourc’h (multos), an avank, ar c’had, an alarc’h, ar waz, an houad, ar yar, ar c’hilhog-gouez, ar c’haran (garanoz), ar c’hwibon, ar vran (branos), an erer, ar gup, ar falc’hun, an naer (natir), ar vaot.
Sed Tirfeu, ki diwaller ar c'hreñvlec'h, o tont d'hor c'havout.
ki rodellek
kon
Ar c’hi a zo o redek louarn pe o redek gad, hag ar c’hazh o logota.
Ar c'hi Soltan, ur mell ki-gward Alaman, torret e chadenn gantañ, a oa deut da lammat ouzh ar breur Arturo, evit c'hoari.
Un deiz bennak, diouzh ar beure, e c'houlennas digant he merc'h : « Arsa, Soaz, peseurt trouz a glevan ? - Ataoe, ar c'hi, eme eben, ar c'hi o lonkañ un dakenn soubenn manet abaoe dec'h d'an noz. Aflik aflak, emezañ, aflik aflak, n'eo ket gwell [sic] druz, met mont a ra bepred d'an traoñ ! »
« Nom de va ene ! e [sic] vleje eñ a-nerzh e benn, tavit din, rak pep ki a zo roue en e di.
E tu-hont d'an daouzek-kant a vartoloded dija war vourzh, hep komz eus laz-seniñ an "Dépôt", kant soner gant o rener Farigoul, gallout a raje degemer ar Prezidant A. Fallières gant ofiserien e lez pennrener-stad, hag ouzh e heul ur bern lakizien, kanfarded rok anezho ha ma c'houzañve ket, mar karan, bezañ lojet dindan lost ar c'hi.
Kaset e voemp bet damdost d’an tour-tan, ha seniñ a rejomp dibaouez endra m’edo an Impalaer hag ur bern uhelidi o plediñ gant te, gwin ha likur da gas d’an traoñ ar gwestell hag an traoù mat all, met an dro-mañ ’vat ne ziskouezas ket Tad Kozh Fallières bezañ ken brokus hag ar Sultan Abd-el-Aziz, rak netra ne voe kinniget dimp, na zoken ur segalenn, ha koulskoude un naon ki am boa an deiz-se.
Met petra ’vern, neb a gav dezhañ eo poent bras krougañ e gi ne van ket pell da sellout daoust ha reut pe rodellek ez eo ar c’hrev anezhañ.
Met aner ’oa dezhañ poanial, rak biskoazh ki ne zerc’has ken start d’e askorn.
Ki lor !
Skuizh oc'h. Divi. Chas a zeu da gunudañ er porzh e-pad an noz. Ne c'hellit ket repoz. Pegen faezhus !
Daoust ma c'hellont lazhañ ha debriñ loened evel marmouzien pe chas a vez stag, pa ne vez ket a dud war-dro, ma teu d'an argadenn merien tremen dre eno.
Ni zo peder retredadez, en o-unan. N'hon eus na bugel na ki.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
ki