A-benn ur pennadig e krogas ar volz iskis-se da zislivañ a-dammoù : treiñ a reas da vezañ mouk, ha damc’hlas evel ul lutig dare da vervel, met kerkent-all e flamminas adarre, gell-alaouret an dro-mañ gant bannoù a bep seurt liv hag a bep seurt stumm en he c’hreiz, gwech o vont en-dro evel skinoù ur rod karr, gwech strinket gant herr d’an nec’h, biroù tan o paouez bezañ diwareget, pe o kouezhañ goustadik er mor, hervez ma ra ar gwabriol e-kerz [e-kerzh] an hañv.
Mar n’az pije ket kroget an tan e penn ha lost d’az lutig, ne vije ket bremañ ken berr war hor c’hezeg…
Kloz e oa ar rideozioù, gouloù ebet war-bouez skleur lutig-noz al lugell-dredan, ur pik roz-ruz.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
lutigenn