Ha todilhon, ha gouel, ha mallozhioù, ken ma vane a-wechoù tud o tremen da selaou ha d’ober goap : « alo ’ta, emezo, bez’ eus adarre sach-blev etre E-Mari ha Soaz Sapeur ! »
Pell-pell eus an douar e oamp ’ta, en derc’hent deiz kentañ bloaz, ha dre-se ne gleved war vourzh ar C’hleber – hag emichañs war ar Paskal - nemet milmallozh [sic, mil mallozh] ha hirvoud e-keit ma veze hor c’hanfarded o vont hag o tont a-hed hag a-dreuz ar pont ken laouen, din da welout, ha kezeg digerc’h.
Ur c'hresk ken bras en ur ober dek vloaz a rofe marteze da grediñ e vefe bet troc'het ar mallozh a seblante gwaskañ ar bobl-se.
D'ur mare e oamp un tri c'hardeur bennak ouzh e c'hedal en ur ge[ê]riadenn en ur chaokat korz-sukr a-barzh ma voe gwelet o tont, mallozhioù gantañ war e zougerien.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
mallozh-Doue