Ofis Publik ar Brezhoneg
En em gavet da vont da di / Ur furlukin a Leskudenn, / E voe mantret-holl o welet / Kemend-all a draoù oc'h bizhier : / Dilhajoù glas, ruz, marellet, / Barvouskennoù, manegeier, / Rokedennoù, frezilhonoù, / Darn arc'hantet, darn alaouret, / Saeoù goullo, soroc'helloù / E pep giz zo hag a zo bet / Dastumet eno eus pep bro.
An deiz ne oa ket deuet e dermen, ma oamp gwisket hag harnezet penn-kil-ha-troad. Daou vragoù ruz, ur chupennig verr, ur porpant Sul, gant baskoù ha div regennad boutonoù kouevr, ur re skoazellennoù ruz gant istribilhonoù, ur gapotenn hir, daou gepi, unan anezho gant un doupenn hag ur blakenn driliv, ur boned polis, daou re votoù-lêr, ur re blat anezho ; rochedoù, gourizoù mezher, manegoù ha zoken ur boned-noz !
Ur pennad goude, ha setu ni dija o ruzañ e-kreiz ur rakkêr baour ha mezhus a-walc’h rak kement kêrbenn a zo, Pariz koulz ha Berlin, a laosk ar seurt reputailhoù war doull he dor, evel ur goantenn stipet en he c’haerañ hag a gredfe en em ziskouez gant manegoù toull ha gant kailhar war vevenn he sae.
Stipet kaer pe gaeroc’h e oa ar re-mañ gant o gouriz ler [sic, lêr] verniset, o manegoù gwenn, ha netra n’en divije bet ar c’hintusañ kemener da damall na da zanvez na da stumm o dilhad.
Kit da skidañ, Aotronez, gant ho manegoù gwenn, ho togoù piped kouevr hag ho mezher ker, gwell eo ganin tremen gant ur c’hozh vragoù ruz takonet, ur vantell c’hlas dislivet hag ur re votoù hep stumm na neuz, gant ma vo sellet ouzhin evel ouzh un den, ha n’eo ket e-giz-mañ, evel pa vijen ul loen, pe ur veradenn gaoc’h yar !
Tostaat a ra ouzhin en ur ziwiskañ e vanegoù surjian.
E kombod ar manegoù e a paperoù ar c'harr, aotre-bleniañ Demertzís hag ur re vanegoù.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
manegad