marmouz

marmoux

marmouz

marmous

marmouzed

marmouset

marmouz

marmous

marmouzezed

marmousesed

marmouzez

marmouses

marmouzed

marmoused

marmouz

marmouzez

marmouzez

marmouzed

marmouzezed

marmouzez

Ker gwevn hag ur marmouz eo.

Ker gwén hag eur marmouz eo.

E-touez kig chatal all, ur marmouz ormider / A oa stag oc'h ar groug, dirak stal ur c'higer. Un den, o vont, a c'houlennas / Pe mat[,] pe fall e oa e vlaz.

E-touez kik chatal-all, eur marmouz ormider / A voa stag oc'h ar grouk, dirak stal eur c'higer. Eunn den, o vont, a c'houlennaz / Pe mad pe fall e voa he vlaz.

Marmouz, c'hwi da gentañ, gwelit al loened-se, lavarit din distag, abeg am eus da se; hag ho kened a zo ker kaer ha gened all ?

Marmouz, c'houi da genta, gwelit al loened-se, lavarit d'in distag, abek am beuz da ze, hag ho kened a zo ker kaer ha gened all ?

P'o devoe en em gutuilhet, / Rebechet, youet, rendaelet / A-bep-eil en em damallet, / Ar marmouz, o welet penaos edo 'r c'hoari, / A lavaras dezho, droug ennañ a-zevri : / - "Bremañ, va mignoned, me oar mat ho toareoù, / Hag ho-taou e paeoc'h ar gwir hag ar mizoù.

P'ho devoe enn em gutuillet, / Rebechet, iouet, rendaelet / Ha beb eil en em damallet, / Ar marmouz, o welet penaos edo 'r c'hoari, / A lavaraz d'ezho, drouk enn-han a zevri : / - "Brema, va mignouned, me c'hoar mad ho toareou, / Hag ho taou e paeoc'h ar gwir hag ar mizou.

N'eo ket ur gaou : gwazed a zo / Ned int netra nemet lastez, / Kozh marmouzien, tammoù lakez, / Spont an dud vat ha mezh ar vro.

Ne ket eur gaou : gwazed a zo / Ne d-int netra nemet lastez, / Kos marmousien, tammou lakez, / Spount ann dud vad ha mez ar vro.

Hag ar c’habiten da gaout Paolig. — Penaos, marmouz, emezañ, en ur daoler e graban war e benn hag en ur gregiñ en e vlev, ne lavari ket din-me piv a zo aet dre amañ, p’edomp-ni o tont dreist ar c’hleuz ?

Hag ar c’habiten da gaout Paolik. — Penaoz, marmouz, emez-han, en eur daoler he graban var he benn hag en eur gregi enn he vleo, ne lavari ket di-me piou a zo eat dre aman, p’edomp-ni o tont dreist ar c’hleuz ?

D’an iliz, e kuzh, ‘c’ha e berr, / Laerezh ‘ra kef ‘n [a]otro[ù] sant Pêr, / Ha, da serr-noz, ti an Ostiz, Yann da evañ ‘vel ur bouc’hiz ! / Ar jist[r] neve[z] ‘zo mat ha dous : / o lonkañ na skuizh hon marmouz / ‘Barzh ar barrouz, ar pinvikañ, / Muioc’h me[z]v na c’helfe be[z]añ. /

D’an iliz, e-kuz, ‘c’h a e-berr, / Laerez ‘ra kef ‘n otro sant Per, / Ha, da Zerr-noz, ti an Hostiz, Iann da evan ‘vel eur bouc’hiz ! / Ar jist neve ‘zo mad ha dous : / o lonkan na skouiz hon marmous / ‘Barz ar barrouz, ar pinvikan, / Muioc’h meo na c’helfe bean. /

Meneziek eo, koadet-stank ha leun a varmouzien hag a olifanted […].

— Ac’hanta ’ta, marmouzien ! mic’hieien ! boued ar gounnar !…

— Ac’hanta ’ta, marmoujen ! mic’hieien ! boued ar gounnar !…

Ur grabanad da Vilzig, un taol troad dezhañ en e revr : — Marmouz fall ! louidig… me ’lavaro d’an aotrou person !

Eur grabanad da Vilzig, eun tôl-troad d’ean en e reor : — Marmouz fall ! louidik… me ’lavaro d’an ôtrou person !

— Marmouz fall ! eme ar brigadier, un devezh ma oa Bilzig o c’hoari kornigell gant ar vugale all dirak an ti-gward. Marmouz fall, taol evezh, mar tapan ac’hanout !…

— Marmouz fall ! eme ar brigadier, eun devez ma oa Bilzig o c’hoari kornigell gant ar vugale all dirag an ti-gward. Marmouz fall, tôl evez, mar tapan ac’hanout !…

ha war an daolenn-se e oa skeudennet e mil liv disheñvel : koadoù gwerc'h, enno oc'h ebatiñ marmouzien

ha war an daolenn-ze e oa skeudennet e mil liou disheñvel : Koadou gwerc'h, enno oc'h ebati marmouzien

Mall a oa ganin mont da welout ar vorianed du o korolliñ ha da selaou anezho da [sic] ganañ, da glevout ar yer-koad [sic] o raganellañ, da arvestiñ ouzh fiñvadennoù an naered-meur hag ouzh ardoù ar marmouzien tudheñvel e-barzh ar c'hoadoù don.

Mall a oa ganeñ mont da welout ar vorianed du o korolli ha da selaou anezo da gana, da glevout ar yer-koad o raganella, da arvesti ouz finvadennou an naered-meur hag ouz ardou ar marmouzien tudheñvel e-barz ar c'hoadou doun.

marmouzien

marmouzez

marmouzed

marmouz yuder

marmouz-yuder

marmouz treut-kevnid

marmouz treut-kefnid

marmouz lost pegus

marmouz hirvoan

marmouz

marmouz den

marmous-dén

A-benn ar fin, un hirvoud hir, ur varailhadenn sklintin, ur c'houblad treid o plavañ war al leurenn, o trotal 'trezek an nor, hag e oa dirazon ma aotrou bihan, heñvel ouzh un diaoulig, e lost e roched, blev du war e zivesker ken stank ha re ur marmouz, ha pikouzet e zaoulagad...

A-benn ar fin, eun hirvoud hir, eur varailhadenn sklintin, eur c'houblad treid o plava war al leurenn, o trotal 'trezek an nor, hag e oa dirazoun ma Aotrou bihan, heñvel ouz eun diaoulig, e lost e roched, bleo du war e ziwesker ken stank ha re eur marmouz, ha pikouzet e zaoulagad...

Ur wech e klevis ur vamm-gozh all o teskiñ e bater d’he mab-bihan hag a zistage evel-henn Fiat voluntas tua : « Lavar evelton ’ta, mab ar c’hast marmouz : « Fiakr a lonkas Tual ! »

Ur wech e klevis ur vamm-gozh all o teskiñ e bater d’he mab-bihan hag a zistage evelhen Fiat voluntas tua : « Lavar evelton ’ta, mab ar c’hast marmouz : « Fiakr a lonkas Tual ! »

Kerkent all e stage al lonker da c’haloupat ha da zifretañ gant e zivrec’h marmouz en ur veogal didruez : « Kanaam ! Kanaam !... Kanaaaam ! » hag ar paour kaezh plac’h da redek ken ma c’hoarzhe an diaoul ouzh he zreid.

Au singe, l’agilité, rak ar marmouz a grap war n’eus forzh peseurt gwezenn, c’hip ha c’hap, ha c’hip, emezañ, oueskoc’h eget ur martolod war veg-vegig [veg-begig] ur wern…

Aon am beze zoken rak an urupailhoù-se na baouezent ket da valbouziñ, da skrignal pe da zifronkañ, ha d’ober buhez d’o laoù en ur gammañ o genou gwashoc’h eget marmouzed.

Aon am beze zoken rak an urupailhoù-se na baouezent ket da vabouziñ [sic], da skrignal pe da zifronkañ, ha d’ober buhez d’o laoù en ur gammañ o genou gwashoc’h eget marmoused.

Goude bezañ lennet levrioù-beaj 'zo, ha dreist-holl moarvat ar re bet savet gant tud ha n'int bet biskoazh war al lec'h o welout, e c'hortozer en em gavout en ur strouezheg hag a ranker toullañ hent drezi a daolioù strep hag a daolioù bouc'hal, dre wask ar gweennoù, ma weler marmouzien diniver o redek war ar skourroù, naered o ruzañ, ha me oar...

Badaouiñ a reas egile d'al leur gant e vazh; dres goude evel ur marmouz fulor aet gouez, edo o varc'hellañ ar reuzied, en ur lakaat da gouezhañ warnañ ur saead vazhadoù.