Betek dibenn ar C'hentañhoalad e vije bet an douaroù diveuz (pe veuzet e morioù dizon) bodet holl asamblez[s] ; ar Meurvorioù a vije bet o c'holeiñ ar peurrest eus ar bed.
Domaj eo n’emañ ket Herri aze ivez evit trinkañ ganeoc’h, rak Herri a gar kenañ ar sistr hag ar peurrest, hag ur sizhun ’zo n’eo ket bet er gêr.
A-benn un toullad devezhioù, kimiadiñ a reas diouzhimp peurrest ar skouadrenn evit distreiñ darn da Giberen, darn all da Vrest e-keit ma kenderc’he an Ernest Renan gant e dro-vale, rak dleout a rae hon admiral bezañ degemeret evel kannad Bro-C’hall gant Abd-el-Aziz, sultan ar Maroko.
Gortoz !... ha c’hwi ivez, lennerien ger, c’hwi a ranko gortoz ur pennadig. Sitchas ! Sitchas !... mar n’on ket bet un torr-penn re enoüs gant va rambre, ha gant ma laosko ganin ar gozhni nerzh da genderc’hel gant va eñvorennoù, displegañ a rin deoc’h da vloaz peurrest va zammig buhez.
Kentañ tro ma tichañsas din e welout e Landreger, e krogis da ganañ dezhañ ar mil seurt ruz hag ar peurrest, hogen da be vat ?... ne reas nemet skrignal keit ha ma krozen met pa stagas da douiñ war e blaen ne oa kiriek da netra, am boe fent d’am zro : « Va zad paour, emezon, heñvel oc’h ouzh ur maen-bez na lenner warnañ nemet gevier ha gevier. Ar c’hazh Bichegan ’ta an hini eo ez on bet flatret gantañ ! »
Betek neuze em boa kavet dudius-bras ma zroiad, met bremañ e ranken diskanañ ha ne gaven dudi ebet ken gant ar peurrest eus an droiad ; ur gwall friad a oa deut din ivez da heul, friad hag a lakaas tost da deir sizhun da vont kuit.
Ar peurrest eus ar familh, ha Fanis da gentañ, a glask lakaat anezhi war he zu gant usreerioù a-seurt gant "al loc'hañ eo an diaesañ, Katerina" pe "dre forzh poaniañ eo e teuer a-benn", met Katerina ne seblant ket bezañ kendrec'het.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
peursanket