askell

asquell

eskell

esquell

askell

asquell

askell

asquel

divaskell

diou asquel

eskell

aesqéll

pennoù eskell

pennou aesqèll

askell

asqéll

dispafalat an eskell

dispafalat an aesqéll

en deus eskell

èn deus aesqéll

diveskell

divaesqèll

divaskell

divasqéll

un askell boñsin rostet-mat

un asqéll bouncin rostet mad

penn askell

peñ asqéll

Krennet eo e zivaskell dezhañ.

Krenned eo hé ziou-askel d'ézhañ.

askelloù

askellou

divaskell

diou-askel

Dispennit ar yar-se ha roit eus an askell d’ho mamm.

Dispennid ar iar-zé, ha rôid eûz ann askel d’hô mamm.

eskell

eskel

askell

askel

Roit an askell din ha mirit ar belost evidoc'h.

Rôid ann askel d'in, ha mirid ar bélôst évid-hoc'h.

Torret eo e askell.

Torred eo hé askel.

« Ar yar avat a ro din boed, / Ar yar d'an dour a deu ganen / Hag e pep lec'h zo oc'h va ren, / Oc'h va diwall, gant he askell, / Dioc'h ar riv ha dioc'h ar sparfell.

» Ar iar a-vad a ro d'in boed, / » Ar iar d'ann dour a deu gan-en / » Hag e pep leac'h zo oc'h va ren, / » Oc'h va diouall, gant he askell, / » Dioc'h ar riou ha dioc'h ar sparfell.

Ma ve, dianañ, kre hoc'h eskell / Da vont evel ar gioc'h, ar c'hrakhouad, ar c'haran, / Dreist ar gouelec'h, ar mor ledan, / D'ar broioù n'int anavezet.

Ma ve, diana, kre hoc'h eskel / Da vont evel ar gioc'h, ar c'hrak-houad, ar c'haran, / Dreist ar gwelec'h, ar mor ledan, / D'ar broiou n'int anavezet.

Setu ar goulm o vont digor he divaskell hag ur valkenn zu-pod [du-pod] rag-enep o sevel.

Setu ar goulm o vont digor he diouaskel, hag eur valkenn, zu-pod rak-enep o sevel.

— « N'omp ket, eme ar vaot, hag e-lec'h kaout un doenn, / Ma'm be, evel ar goulm, divaskell da nijañ, / Me a ve aet dija / Da c'houzout e pelec'h eo dalc'het an heizez, / Hor mignonezig kaezh, / Skañv evel an avel ; koulz ha ma'z eo lijer, / Ez eo ivez tener. »

— « N'omp ket, eme ar vaot, hag e leac'h kaout eunn doen, / M'am be, evel ar goulm, diouaskel da nija, / Me a ve eat dija / Da c'houzout e peleac'h eo dalc'het ann heizez, / Hor mignounezik kez, / Skanv evel ann avel ; koulz a ma'z eo lijer, / Ez eo ive tener. »

« Tud kriz, tennañ a rit, eus pluñv hon divaskell, / Peadra d'hor lakaat diwar nij da vervel. »

» Tud kriz, tenna a rit, euz plunv hon diou-askel, / » Peadra d'hor lakaat diwar nij da vervel.

Her c’hompren a rit kerkoulz ha me ; ne gaved ket brav kaout a-du ganeoc’h tud hag o deus graet torfedoù ker bras ; mes, e feson, ar republik a rank bezañ mamm da gement den fall a zo en hor bro ; a-zindan he divaskell da vihanañ ec’h en em lakeont holl.

Her c’hompren a rit kerkouls ha me ; ne gavet ket brao kaout a du ganeoc’h tud hag o deuz great torfejou ker braz ; mez, e fesoun, ar republik a rank beza mamm da gement den fall a zo enn hor bro ; azindan he diouaskell da vihana ec’h en em lakeont-oll.

Kenavezo ar c’hentañ, a liviris da'm c’henvreudeur, ha me en hent, en ur jilgammat, a-zindan divaskell an Aotrou Doue ha va Ael mat.

Kenavezo ar c’henta, a liviriz d’am c’henvreudeur, ha me enn hent, en eur jilgammat, a-zindan diou-askell an Aoutrou Doue ha va Eal-mad.

Nag an erer, nag ar gup, nag ar re vihan anezho, ne ginnigent o gloazañ gant o figos, gant o c’hrabanoù, gant o divaskell (1).

Nag an erer, nag ar gup, nag ar re vihan anezo, ne ginnigent o gloaza gand o figos, gand o c’hrabanou, gand o diouaskell (1).

Tiegezhioù a-bezh, hag int savet, d’ar beure, en o c’haerañ gant livioù ar vuhez, e-kreiz levenez ha c’hoarzh, flastret ma ’int bet dindan tousmac’h ar stourmadoù, o c’haver d’an noz yen ha dilavar dindan divaskell zu Katubodua.

Tiegeziou a-bez, hag int savet, d’ar beure, en o c’haera gand liviou ar vuhez, e-kreiz levenez ha c’hoarz, flastret ma ’int bet dindan tousmac’h ar stourmadou, o c’haver d’an noz yen ha dilavar dindan diouaskell zu Katubodua.

— An erer a astennas e zivaskell a-zioc’h he fenn (2) [.]

— An erer a astennas e ziwaskell a-zioc’h he fenn (2) [.]

D’un alarc’h gwenn ez ae neuze (1). Hemañ, oc’h enaouiñ diwar vrennid an hini marv, a flape e ziwaskell hag a gemere e nij war-du ar C’huzh-heol.

D’eun alarc’h gwenn ez ae neuze (1). Heman, oc’h enaoui diwar vrennid an hini maro, a flape e ziwaskell hag a gemere e nij war-du ar C’huz-heol.

flapañ e zivaskell

flapa e ziwaskell

Heñvel ouzh un evn torret dezhañ e zivaskell, e kouezhas ar vallozh d’an douar. War ar re o doa en taolet eo e plavas, e-keit ha ma ruilhe hini-ha-hini ar pennoù troc’het war dalbenn ar savenn.

Henvel ouz eun evn torret d’ezan e ziouaskell, e kouezas ar valloz d’an douar. War ar re o doa hen taolet eo e plavas, e-keit ha ma ruilhe hini-ha-hini ar pennou trouc’het war dalben ar savenn.

Koant-meurbet int an aele-se, ha, dreist-holl, ar re a zo a-us d’an aoter vras, livet en aour, displeget gante o divaskell evel ma vijent o nijal a-dreuz ar Baradoz.

Koant meurbed int an êle-ze, ha, dreist-holl, ar re a zo a-us d’an aoter vras, livet en aour, displeget gante o diouaskell evel ma vijent o nijal a-dreuz ar Baradoz.

askell

eskell

divaskell

diwaskell

Damdost hag a-us d'ar c'hreñvlec'h, ur maread morevned gwenn-skedus a falc'he hag a ervenne an avel hag an ec'honder gant o divaskell hag o gournijadeg kammikellek.

Damdost hag a-us d'ar c'hreñvlec'h, eur maread morevned gwenn-skedus a falc'he hag a ervenne an avel hag an ec'honder gand o diouaskell hag o gournijadeg kammikellek.

iskilli

stlakat e askell

hep eskell

flapañ e askell

flapa e askell

eskell

dispafalat e eskell

divaskell

diouaskell

askell

penn askell

penn-askell

pennoù askell

pennou-askell

Evit ar wech kentañ, e welis an Unanelezh o ledañ hec'h askell zu war ma deizioù : « Deomp atav », emezon-me, « pa vin war ul labour a blijo din, e nijo kuit an hirvoud... »

Evit ar wech kenta, e welis an Unanelez o leda hec'h askell zu war ma deiziou : « Deomp atao », emezoun-me, « pa vin war eul labour a blijo d'in, e nijo kuit an hirvoud... »

Ar yer a oa moredet war o c’hlud, souchet o fenn dindan o eskell.

Mont a rae e soñjoù da vale bro, dispak-bras o eskell. C'hoant en doa, eñ e-unan, mont da redek.

Ar valafenn, skañvbenn hag hedro, a oa anezhañ, o teviñ edo he divaskell ouzh flamm ar c'hadaliezh.

- Te 'zo va aveler, emezi, neuze, yaouankiz en he lagad. Reiñ a reas dezhañ un taolig en-dro gant he benvegig splann ha bresk e-giz eskell ur valafenn.

Redek a reas ur gridienn penn-da-benn e gorf, ha merzhout a reas, ne'm eus ket lavaret hep ur mousc'hoarzhig laouen, edont aze, eñ, gwenn-kann en e sae vanac'h, hag hi, du evel askell ar vran.

Redek a reas ur gridienn penn-da-benn e gorf, ha merzout a reas, n'em eus ket lavaret hep ur mousc'hoarzhig laouen, edont aze, eñ, gwenn-kann en e sae vanac'h, hag hi, du evel askell ar vran.

Ken kozh ha Boudedeo e tlee bezañ ar paour-se, met chomet e oa ken sonn hag ur vazh-kloued, ha dibaotat tra, naet evel re un Aotrou e veze e zaouarn evito da vezañ ken rouz, pe dost, ha diveskell ur c’hwil-derv.

A-benn ar fin, ha moarvat a-drugarez d’an amzer ha d’an avel / a gas ganto pep tra war o divaskell, e stagas ofiserien da reiñ d’ar veajourien o faperioù tremen-hent, hag a-greiz[-]holl e klevis unan anezho o veogal ar pezh a gave dezhañ e oa va anv : « Gospodin Karl Tremeilh ! emezañ, Karl Tremeilh ! » ha bez ’oa an taol-mañ war e dalfas ur mousc’hoarzh ken hegarat ha pa vijen bet e geneil a-vepred.

An deiz-se end-eeun, e-keit m’edon gant va merenn e ti-hent-houarn Wilhelmstrasse e Berlin, e oa er sal-prejañ ur bern koronaled pe jeneraled, ken stank ar bagad anezho evel pa vijent bet diwanet eno diwar had, ha war lein tog arc’hant lies-hini [lies hini] e weled ur c’haer a erer daoubennek o tisplegañ e zivaskell.

Ur yaouvezh oa, deiz ma tegouezh al lizhiri dre nij eus Europa ; setu ma teu nijerez divaskell ruz an "Aéro-maritime" da ziskenn da vorañ en ur dremen just dreist hor pennoù.