Ofis Publik ar Brezhoneg
Ha todilhon, ha gouel, ha mallozhioù, ken ma vane a-wechoù tud o tremen da selaou ha d’ober goap : « alo ’ta, emezo, bez’ eus adarre sach-blev etre E-Mari ha Soaz Sapeur ! »
Glav a rae ken a rae, ha pa savas Anatol France, « Bleu de Bretagne » a-enor [a enor], da satouilhat e brezegenn e stagas holl gleier an iliz-veur da vrallañ, ha tud an oferenn-bred o tont e-maez an ofis d’ober o seizh gwellañ evit ma kreskje an todilhon : darn o seniñ sutelloù houarn gant ur bizenn gras enno, darn’all o kanañ ken ma tagent « Nous voulons Dieu » ha « Catholiques et Bretons toujours ! », en-dra [endra] ma vleje a heligentañ ar re an tu enep, rak kement loen a zouge sae pe vragoù war al « le[u]veen » hag e[n]-dro dezhi a yude dibaouez : « Hou, hou, hou, la calotte ! »
Ne reas kalz van nag ouzh ar c’hirri-tram a rae kement a dodilhon, nag ouzh an engroez martoloded ken stank ma’z oa gronnet ar straedoù ganto, nag ouzh al lenn, pe ar pont bras hag al listri[-]brezel er Penfeld.
todilhon
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
todoros