begad
« N'eus forzh eus a belec'h, a Leon pe a Gerne [e ve], / Hep gouzout tiekaat[,] kemeret koumanant, / Goulenn kas an amzer, hep kaout ur begad skiant, / A oa daou berzh ker fall, ma kavas din oa ret / Reiñ dezhañ e c'houlenn da gentel d'e spered ; / Ha da ziskouez ouzhpenn ned eo ket ar madoù, / Deskadurezh trefoet, nag ivez kozh hunvreoù / Evit deskiñ aotrou, e daou na tri bloavezh, / Kerkoulz ha tieien zo ganet war ar maez. »
begad
n'en deus debret begad
begad
Alfoñsig ’vat, yaouank-flamm er mare-se, peogwir n’am boa nemet ur bloavezh warnañ, ha me krog em daou vloaz warn-ugent, a ziskoueze bezañ un ibil a vent vat, mistr ha seven en desped d’e lapenn re hir a roe dezhañ neuz ur maout o peurvalañ ur begad melchon, si holl rouanez e ouenn abaoe Charlez ar pempvet.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
begadenn