gwann
« Ma vez paet d'e [ar bleiz] lazhañ un toullad lakizien, / Traoù fall ha didalvez, mat da strinkañ bouilhenn, / D'ober droug d'al loened, en ur goll o amzer[,] / N'ho peus nemet selaou pa leñvo mab kouer, / Hag e klevoc'h ober aon dezhañ rak ar bleiz ; / Ha kement-se, va Doue ! C'hwi a wel poanioù ar geizh ! / Evit ur c'hi, ur c'hagn pe ur c'hozh azen brein / Am beus gallet da gaout, pe d'am c'hoan, pe d'am lein. »
Pep doare gagn a ya ganto da vagadur.
E kêr Minsk, m’emaomp a [sic, o] paouez ober ur pennad ehan enni, en deus marteze torret d’e naon-bleiz gant un drailhenn gig hanter vrein ha kriz, diframmet diouzh kagn ul loen-kezeg ma verve dija enni ar c’hontron.
Ar mab ar c'hagn !