Ofis Publik ar Brezhoneg
Glav a rae ken a rae, ha pa savas Anatol France, « Bleu de Bretagne » a-enor [a enor], da satouilhat e brezegenn e stagas holl gleier an iliz-veur da vrallañ, ha tud an oferenn-bred o tont e-maez an ofis d’ober o seizh gwellañ evit ma kreskje an todilhon : darn o seniñ sutelloù houarn gant ur bizenn gras enno, darn’all o kanañ ken ma tagent « Nous voulons Dieu » ha « Catholiques et Bretons toujours ! », en-dra [endra] ma vleje a heligentañ [a-heligentañ] ar re an tu enep, rak kement loen a zouge sae pe vragoù war al « le[u]veen » hag e[n]-dro dezhi a yude dibaouez : « Hou, hou, hou, la calotte ! »
C'hoarzh, ha skrign, ha garm, ha youc'h, ne baouezent ket gant o safar ha ken skiltr e oa o mouezh ma vouboue va divskouarn e-keit ma huchent warnomp a-heligentañ.
Ur wech kustum ouzh an todilhon, diroc’hal a raemp a-heligentañ en hor gwele-skourr evel pa vije bet stouvet hon divskouarn, ha foei neuze war c’hwitell ar vistri, fraoñv ijin al lestr, strak ar c’hanolioù ha garm ar stribourzhidi o tihuniñ a-boez o fenn tud ar vourzhiad all : Les… barbordais [sic]… debout au quart, debout, debout, deboutte !
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
ahel-pleg