burzhud

berzut

burzhud

burzut

Ur bobl fall ha bastard a c'houlenn burzhudoù, ha ne welo nikun eme Jezuz-Krist.

Ur bobl fall ha bastard a g'houlenn burzudou, ha ne vello necun, eme Jesus-Christ.

Ur gouenn milliget a c'houlenn burzhudoù ha ne welo nikun eme Jezuz-Krist.

Ur gouënn milliguet a g'houlenn burzudou, ha ne vello necun, eme Jesus-Christ.

Ur burzhud bras eo.

Eur burzud brâz eo.

Kalz burzhudoù en deus graet.

Kalz burzudou en deûz gréat.

burzhud

berc'hud

burzhud

burc'hud

burzhud

burzud

burzhudoù

burzudou

Eñ avat a oa gwaz, hag un den a spered, / Burzhud ha mailh ar vro, ma vije bet kredet ; / Un den blokus ouzhpenn, ne varc'hatae ket pell, / Arc'hant he dadoù-kozh gantañ en e c'hodell.

Hen a-vad a voa goaz, hag eunn den a spered, / Burzud ha maill ar vro, ma vije bet kredet ; / Eunn den blokuz ouspenn, ne varc'hatea ket pell, / Arc'hant he dadou-koz gant-han enn he c'hodel.

Folgoad a zo bet, hed ar wech, un iliz brudet-meurbet dre ar burzhudoù a rae enni ar Werc’hez Vari, hag enni e teue kalz beleien, a-bell kerkoulz hag a-dost, da lavaret o oferennoù evit pediñ ar Werc’hez da bellaat diouc’h hor bro an dud fall a rae kement a zroug.

Folgoat a zo bed, hed ar veach, eun iliz brudet meurbed dre ar burzudou a rea ennhi ar Verc’hez Vari, hag ennhi e teue kalz beleien, a-bell kerkouls hag a dost, da lavaret ho oferennou evit pedi ar Verc’hez da bellaat dioc’h hor bro an dud fall a rea kement a zroug.

En un taol, o burzhud ! e kouezhas va dorn war ur bern alc’hwezioù a yoa kuzhet a-zindan ar skaon ma vez ar beleg azezet warnezhi.

Enn eun taol, o burzud ! e kouezaz va dourn var eur bern alc’houeziou a ioa kuzet a-zindan ar skaoun ma vez ar belek azezet varnezhi.

Kaerderioù nevez atav a zizolofes ennañ, hep dont da skuizhañ nepred gant e vurzhudoù.

Kaerderiou nevez atao a zizolofes ennan, heb dont da skuiza nepred gand e vurzudou.

Daouzek plac’h yaouank, dispak o blev war o divskoaz, a gerzhe war-lerc’h ar c’harr ; hag e ouelent, e leñvent, e skoent o daouarn an eil ouzh egile gant kement a nerzh ma ’z oa burzhud na vrevent melloù o bizied.

Daouzek plac’h yaouank, dispak o bleo war o diouskoaz, a gerze war-lerc’h ar c’harr ; hag e ouelent, e lenvent, e skôent o daouarn an eil ouz egile gant kement a nerz ma ’z oa burzud na vrevent mellou o bizied (4).

Ar Sul-se, dre ur burzhud, an aotrou kont ha Gargam a deuas d’ar gousperoù : war varc’h e oant deut deus Tremedern.

Ar zul-ze, dre eur burzud, an ôtrou kont ha Gargam a deuas d’ar gousperou : war varc’h e oant deut deus Tremedern.

Gwechall-gozh ar sent a rae burzhudoù kaer-meurbet : yac’haat a raent an dud klañv, eeunañ a raent ar re gamm pe dort, ar gwel a roent d’ar re [z]all, ar c’hleved d’ar re vouzar. Ha bremañ !…

Gwechall-goz ar zent a rê burzudou kaer meurbed : yac’haat a rênt an dud klanv, eeuna a rênt ar re gamm pe dort, ar gwel a roent d’ar re dall, ar c’hleved d’ar re vouzar. Ha breman !…

Ma fennadoù diwar-benn ar 'Chouannerie', a estlammen neuze outi, a dalvezas din gourc'hemennoù ur bern tudjentil miret ganto en o c'halon goanag ur burzhud bennak a zieubfe Breizh eus yev ar Republik.

Ma fennadou diwar benn ar 'Chouannerie', a estlammen neuze outi, a dalvezas d'in gourc'hemennou eur bern tudjentil miret ganto en o c'halon goanag eur burzud bennak a zieubfe Breiz eus yeo ar Republik.

Ur burzhud bennak a zigouezhas e-pad hor chomadenn e Lourd ; ma mamm ivez, hag a veze gant ar boan-stomog, a oa aesaet dezhi, war he meno.

Eur burzud bennak a zigouezas e-pad hor chomadenn e Lourd ; ma mamm ivez, hag a veze gant ar boan-stomok, a oa aesaet d'ezi, war he meno.

Ar re n'o deus feiz ebet, n'o deus ket an aergelc'h ret da lakaat ar « burzhud » da c'henel.

Ar re n'o deus feiz ebet, n'o deus ket an aergelc'h ret da lakaat ar « burzud » da c'henel.

An holl a yeas da saludiñ ha da drugarekaat ar Gorriganez vadelezhus a roe dorn, dre vurzhud, da adsevel Breizh.

An holl a yeas da saludi ha da drugarekaat ar Gorriganez vadelezus a roe dourn, dre vurzud, da adsevel Breiz.

Penaos ? Herri o tont en-dro ? Savet a varv da vev ? Pebezh burzhud ! !

Emichañs, krediñ start a rae he devoa d’ober gant ur niz klañvidik, na chome bev nemet dre vurzhud hag a-drugarez d’he louzoù.

Hag ar gatiolenn 'ta, koef bras Landreger, pennober ar vroderezh hag ar fererezh ! e gwirionez, ul lestr aozet gant dantelezh hepken evit merc’hed va bro, hini ar vartoloded, ur burzhud a goantiz gant e zaou gorn eeünet war-dreñv evel lien ur vag o skarañ lark-kaer, pe ‘vel divaskell evned bras an donvor.

Met re ziwezhat e vijent bet o tihuniñ Tad kozh Fallières ha neb ’oa aet da gousket, rak ne badas ket pell ar burzhud-se, aet a-drak da get ken sioul ha ken prim ha ma voe ganet du-hont, pell-pell ha kaer am boa bremañ frotañ va daoulagad hanter drellet, netra ken ne welen nemet ar mor habask-tre bete pennig an dremmwel hag an oabl peurskarzhet gant e holl stered o lugerniñ, hervez ma krede din, kalz muioc’h eget a-ziagent.

Gant ar badaouet ma ’z oa dirak ar seurt burzhud, fellout a reas dezhañ adskrivañ eus e wellañ va… oberennoù, ha ken kaer ha lizherennoù moulet e oa skritur ar boued ar groug-se.

Ur burzhud bras a-berzh an Neñv / He dije plac'h, e-lec'h gour kreñv, / Kefridi start da gas da benn / O reiñ deoc'h skor ouzh marv tenn.

Eur burzud bras a-berz an Neñv / He dije plac'h, e-lec'h gour kreñv, / Kefridi start da gas da benn / O rei deoc'h skor ouz maro tenn.

Laosk-eñ, gant e zour benniget, / Da louzaouiñ ar pistiget, / Kaer en devo, gant e durlut, / E c'hortozimp pell ar burzhud.

Laosk heñ, gant e zour benniget, / Da louzaoui ar pistiget, / Kaer en devo, gant e durlut, / E c'hortozimp pell ar burzud.

M'er c'hrede marv-mik endeo / Hogen dre c'hras Doue eo bev / Ha din e fell trugarekaat / Ar C'hrist evit ar burzhud mat / A roy d'un ene an eurvad / D'adkavout kaer hent ar Peurbad.

M'her c'hrede maro mik en-deo / Hogen dre c'hras Doue eo beo / Ha din e fell trugarekaat / Ar C'hrist evit ar burzud mat / A roy d'eun ene an eurvad / D'adkavout kaer hent ar Peurbad.

Ha soñj ho peus, Mab-den, e yae da hendadoù, War an donn gounnaret, en avantur Doue ? Bamusat burzhud a voe !

Ha goude-se, d'abardaez, p'oc'h bet a-hed un devezh-labour o c'hoari cowboy, person, baraer ha kere dirak saliadoù damgousket pa zamc'hoapaus, n'hoc'h eus ken c'hoant, ur wech distro d'ar gêr, n'ouzit ket ivez dre beseurt burzhud, rak ne oa ket re splann an hent dirak ho taoulagad ha ne oa ket re sklaer ho penn, neuze n'hoc'h eus ken c'hoant nemet gourvez, kaout sioulder, ha disoñjal pep tra, disoñjal pep tra...

"Burzhud bras, tri devezh," a lavare ma mamm -Doue d'he fardono. Ma hini-me zo padet un tammig pelloc'h.

Ar striv kentañ a rankomp ober eta eo en em zizober diouzh kredenn ar burzhudoù, ha lakaat an emsaverien da zilezel ar gredenn-se.

Goude ma oa en em zrailhet an tad gant re e familh abalamour d'un istor kozh e oa bet ur burzhud gwelet anezho o tont d'an interamant.