Office public de la langue bretonne
"Lennerien, emezañ, e kentskrid e vojennoù, va brezhoneg-me, ned eo ket brezhoneg naetaet a bep kemmeskadurezh eo; komz a ran evel ma ra an dud hep deskadurezh. C'hoant am bize bet da lakaat e-barzh va labour gerioù gwir vrezhoneg hepken, ha da deurel er-maez ar re c'hallek, pa oan evit kaout ur ger brezhoneg bennak gouest da zisplegañ mat ar pezh am boa em spered. Hogen ar vent hag ar rim a oa ret din sentiñ outo; ken a ris dre heg ar pezh na'm bize ket graet dre gaer. Kement-se a gavis kalet evelkent; setu penaos ez a hor brezhoneg ker da goll !"
Dont a ra da soñj din evelkent e veze techet ar grennarded d’ober goap diouzh ar re a zouge an disterañ bouchig barv ouzh o groñch, ha redek a raent war o seulioù en ur vlejal : Bê, bê, bêêê ! evel p’o divije bet d’ober gant girvi.
« [...] Met soñj ervat evelkent, abalamour dezhi, ken brav hag he deus graet dit a-viskoazh ; bremañ pa ’z eo klañv, he c’hloazañ, ha zoken he lazhañ a ri mar kenderc’hez d’ober da benn-fall [benn fall] ».
"Soñjal a rae din ivez", eme ar mevel, mouzhet un tamm ; ha goude, gant ur vouezh all, "Evelkent petra vern pe zorn en deus skrivet ?"