Office public de la langue bretonne
En em gavet da vont da di / Ur furlukin a Leskudenn, / E voe mantret-holl o welet / Kemend-all a draoù oc'h bizhier : / Dilhajoù glas, ruz, marellet, / Barvouskennoù, manegeier, / Rokedennoù, frezilhonoù, / Darn arc'hantet, darn alaouret, / Saeoù goullo, soroc'helloù / E pep giz zo hag a zo bet / Dastumet eno eus pep bro.
Bilzig ne chomas ket da glask kemend-all. Berr e vennozh war an doare-se : klañv e oa Katellig, kasti ha treut e vreur Yannig, kig ne oa ket da reiñ dezhe, ezhomm o devoa da vezañ bevet mat, prederiet mat ; gedon ha konifled a zo du-hont en koad Keraudren dont a reont da c’hoari war an traezh, war-dro goulou-deiz : mar gall o zapout, tizhet e vefont.
kemend-all
kemend-all
a gemend-all
kemend-all
Diaes eo degemerout dilec'hiadurioù spontus a live ar mor -betek 3000 metr- e kemend-all a lec'hioù eus ar bed; goulakaet en deus H. Baulig dilec'hiadurioù a 480 metr uhelder e-doug ar Plioken, ha nerzhus a-walc'h eo an enebadennoù savet gant De Martonne hag a ziskouez ar reverzhioù divent e dremm ar bed a vije ret evit hen aotren.
— « Penaos, n’oc’h ket marv ? » a c’houlennas Lom. — « Marv ? marv ? me marv ? Biskoazh kemend-all ! ! ! » eme Herri.
Ar yer, ar c’hilhog hag ar bolezig vihan a zihunas trumm hag a nijas spontet, betek toenn ar c’hraou ; ar pluñv a nijas kemend-all.
Neuze Job a zirollas da c’hoarzhin, da c’hoarzhin kenañ, kenañ. Ne oa ket evit komz, kemend-all e c’hoarzhe.
Job a resevas un taol botez en e benn-a-dreñv, ha Lom div wech kemend-all er memes plas.
« Biskoazh kemend-all ! amañ n’emañ ket an traoù en o flas, » a soñjas-eñ.
Kemend-all a zo c’hoarvezet ganin meur ha meur a wech e-pad va amzer vartolod.
Un draig evelkent am eus merzet : ne vez ken kavet dre amañ kemend-all a oristaled, paotred ha merc’hed sebezus-tre, ha gwazh a se, rak paour kaezh tud ar peurliesañ, lakaat a raent evelato temz ha pebr en ur vuhez a-wechoù gwell [gwall] divlaz paneveto.
Da lavarout eo, troet en devoa kein ouzh Doue e yaouankiz, ha kemend-all a fae a rae 'ta war e vro « garet » ha war yezh e gavell.
Graet e voe ’ta hervez he diviz, hag evidon da bellaat a c’hrad-vat [a-c'hrad-vat] diouzh kemend-all a drubuilh, daoust ha n’am eus kavet biskoazh abeg da glemm ouzh ar skolaj, n’eus forzh, desped am boa dre ma ranken mont kuit rak, ha pa vefe aour an orjal anezhi, biken evn n’en em dommo ouzh e gaoued.
A-benn ar fin, en em lakeas da ouelañ ha war an taol e chomis gant va genou digor[-]bras, rak kammed ne oa degouezhet dezhañ ober kemend-all dirazon.
Gallet am bije, a gred din, en em zibab mat-tre gant c’hwec’h kant lur er bloaz, met o vezañ n’am boa ket tu da rastellat kemend-all a vadoù, ret[-]mat e oa din menel sac’het e Priel, ha klask ar primañ gwellañ ur stumm bennak da c’hounit va bara.
Betek-hen, emezon, n’emañ ket ar c’hiz ober kemend-all ha tanfoeltr biken ne rin !
A vent gant ur bugel pevar bloaz e oa hini Aleksandrovo, gant daou gelorniad vat [sic, mat] a zour ennañ, ha kerkent ha ma veze goullo e veze diouzhtu degaset unan all rak ne baoueze ket va c’henveajourien da lonkañ te – bete-vremañ, n’on ket evit intent penaos e teu ar Rusianed a-benn da gloukañ a-hed un devezh kemend-all a zour tomm.
Petra bennak n’he divije biken kemend-all a leve ha nizez an Aotrou maer, ur vaouez a beadra e oa evelkent he mamm intañvez, perc’henn un ti kaer er vourc’h gant ur pikol berje en-dro dezhañ.
Hag ar gwez ’ta, biskoazh n’am boa teurvezet teurel pled ouzh o mouezh ; da bep hini koulskoude e gan, disheñvel-krenn diouzh ar re all, hemañ d’ar pin, hennezh d’ar pupli, unan ouzhpenn d’an derv, hag holl en-dro din, ha zoken ar raden kras, ar balan hag ar gargal, o tasseniñ evel kemend-all a venveg [sic], a delenn [sic], dindan vizied diwelus ar soner dispar ma reomp dioutañ an avel…
Daou-ugent vloaz bennak a zo tremenet abaoe ma hetas dimp kemend-all e Moskov, ha daoust d’an holl drubuilhoù, en desped d’ar gwalldaolioù a venne trec’hiñ warnomp – ha bet hon eus, bugale vat, tammoù a bep seurt blaz, c’hwerv pe drenk, da dañva : daou vrezel, an dispac’h e Rusia, meur ha meur a zisparti, ar c’hleñved, an dienez, ha me oar petra all ouzhpenn ! – bep tro hon eus prennet start hor c’halon ouzh ar gwalleur, ha morse n’hon eus kroget d’en em zebriñ diwar-benn traoù aet e-biou, ha nebeutoc’h c’hoazh a-zivout drouklammoù da zont ha na vo marteze biken anezho.
"Va Doue" a huchas an ofisour. "Biskoazh kement all!" [sic, kemend-all]
Mots précédents
Mots suivants
kemener