Ofis Publik ar Brezhoneg
tu-hont da
amañ, ha tu-hont
tu-hont
pell tu-hont
du-hont
pell du-hont
En tu-hont da goun mab-den
Gantañ ha diwezhatoc'h heptañ, em eus ergerzhet an holl vroioù-se, bro "Belovesos" da gentañ, an douar uhelvrud, pinvidik ha frouezhus douret gant ar Bodinkos hag an adstêrioù anezhañ, ar Vinolandon, puilh ennañ an trevadoù mezvus en tu-hont hag e-harz ar menezioù bras erc'hek, e troad an hirziarrozioù koadek ma kantre warno an arzh, ar c'hazh gouez hag ar c'havr, ouzh glann al lennoù-meur glas, sioul ha don o dourioù evel an oabl en devezhioù hañv.
En tu-hont e welas ar mesaer Barrivindos (3).
du-mañ ha du-hont
tu-mañ tu-hont
tu-mañ tu-hont
Petra a wele du-hont ? Ur pakad du o vont d’an traoñ gant tizh an dour !
- Me a zo a gostez ar mor, emezañ : - Gouzout a raen mat e oac'h « Gallego » (kalaikiad). Du-hont eo iskis an dud. Ha n'int ket a-ouenn ganimp, war am eus klevet. Mousc'hoarzhin a reas ar breur Arturo. - N'on ket « Gallego ». Me zo Breizhad.
Goude e oa aet betek penn pellañ ar vali izelañ, evit bezañ outañ e-unan. Ur meni-gwelva [meni gwelva] a oa eno, ma tizhed gwelout, dre dreuz skramm rouez ha dreinek kasiaenned yaouank, unan eus talbennoù louet ar gouent, ar jardin kloz, kêr Viranda a-bezh gant he zoennoù ruz, ar stêr Ebro, hag ar gompezenn ec'hon-meurbet, glas evit un nebeu[d] amzer c'hoazh, harzet du-hont, pell, gant menezioù Alava, er vro [e]uskarat.
Dimezell, biskoazh ne deomp diouzh ar gouent, nemet evit mont da San-Miguel, gouzout a rit, du-hont, er menez gouez.
Ha didrouz, war bouez ur sioul a zraskadenn-pleñchod, a-wechoù, du-mañ du-hont.
Savet e oa da solieroù uhelañ ar manati. Mont a rae hed-ha-hed gant steudad an trepasioù strizh, amsklaer ha dilevenez, davet skol an danvez-leaned, du-hont, ouzh tor ar menez.
Ouzhpenn, feuket e oa en ur soñjal en e vamm, du-hont, keit-all, e Breizh-izel, ur vaouez vat ha karantezus mar doa, hag en e c'hoarezed bihan, mibin ha drev e-giz un torad filiped. Skoazellerezed an Drouk-spered ? Neuze 'ta !... Krouadurien Doue, dres evelto, gant un ene da saveteiñ, ne lavaran ket.
Ac'hano ez arvested en he fezh kompezenn divent Miranda, gronnet klok en dremmwel, gant aradennadoù menezioù, nemet du-mañ du-hont, un ode bennak, evel war-du Burgos, « la carretera de Napoleon » (hent Napoleon) ha, tostoc'h aze, ar ganienn, a gase, dre dreuz ar pikernoù serzh, da gompezenn ar Rioja, taolead [sic, tolead] ar gwin penn.
Degouezhout a rae d’an hini gozh ha din debriñ yod pe grampouezh (2), met alies am beze ivez kig mat da glakañ, da skouer « bistek » hervez ma tistage, aozet gant hec’h holl skiant keginerez hag e c’harantez a oa evel galloud an Aotrou Doue, da lavarout eo, divent hag en tu-hont da gement tra ’zo.
Ra glevo da virviken Yann gaezh, Mabig ar Remon ha Yann ar Minouz, du-hont, e baradoz an dud didro, kleier ha violoñsoù an eürusted beurdadus [sic, peurbadus] !
Krediñ a ra din n’emaon ket amañ, em liorzh Krech’ Eliez, war greiz an deiz en derc’hent gouel Sant Erwan 1954, o skrivañ gant un tammig kreion an envorennoù-mañ… [sic, eñvorennoù-mañ…] Nann ! n’on [sic] ket amañ, met du-hont, e ti melen ar vourc’h [...].
Ar gwener [Gwener] beure-mat e lavaras din va mamm-gozh : « Kae, mabig, d’an iliz da bediñ dirak an Itron Varia Lourd ; mar plij d’ar Werc’hez Santel e teufe Ann-Mari e-barzh, mont a raimp holl du-hont da vloaz evit he zrugarekaat ». Sentiñ a ris raktal outi.
Ra gresko Doue e levenez, m’emañ gantañ du-hont, en e varadoz !
Ne chomis nemet pemp miz el lec'h-se koulskoude, rak war-dro miz Ebrel e tremenas dre eno un den hag am boa bet digarez da welout eno ur wech bennak c'hoazh, rak un dastumad fosilenned dezhañ a oa du-hont.
Seul vui ma n'a morse gwellwelerezh Adrianí en tu-hont d'ar "gant ma ne ve vo ket gwashoc'h."
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
duig