Hoc'h anaout
— « Paotr-koz, eme he-man, arabad ho pe souez ! »
me ho kwel
m'ho tesko da…
me ho paleo
« Azezit, marichal ! » a lavaras Job. « Petra ho tegas betek Karreg-al-Louarn ? »
« Da eo ganin dont d'ho kwelout. »
- Doue r'ho pennigo, « señora ! » - Nann, « padre ! » « señorita ».
- Me ho salud, Mari, leun a c'hras, an Aotrou Doue 'zo ganeoc'h, binniget oc'h etre an holl wragez, ha binniget eo frouezh ho korf, Jezuz !
Penaos e rin-me, emezi, pa n'ho kwelin ken ?
- Evel-se emañ kont gant ar garantez. Deut e oan, dre zegouezh, da lavarout ur bater da Werc'hez venniget ar Rozera. Ho kwelet am eus...
- Perak e teuit bemdeiz, e-giz-se, d'hon iliz-ni ? [...] - ...D'ho kwelout. - D'am [Da'm] gwelout, me?
An deiz kentañ goude koan, e teuas d’hor bete, ha war e lerc’h un ucher e vragoù berr, gant ur chadenn arc’hant en e gerc’henn ha dindan e gazel ur pikol bouestad segalennoù, ha sed amañ petra ’glevjomp diagnt e vestr : « Aotronez ker, emezañ, ho trugarekaat a ran a-greiz-kalon evit ur sonadeg ken dudius, hogen un draig am befe da c’houlenn diganeoc’h.
Nag ar c’hleñved, nag ar gozhni ne vo trec'h deoc’h ha ret e vo ho lazhañ pa grogo ennoc’h ar c’hoant mont d’ar bed all.
Ho pet soñj avat e sav Itron Varia an Edeier e-kreiz douar bouedek, mat da winizh hag e oa c'hoarvezet enni, a zo kaeroc'h, dres p'edod o tarbar adsevel anezhi, ur burzhud a'n estlammusañ
"Ho trugarekaat," a respontan dezhañ, moan ma revr.
Evel ma ne oan ket ouzh ho kortoz da zont em eus graet gant unan eus an daou ziskoulm hon eus e Epiros.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
ho