al lard
lard
lard
Ul lanchore [lañchore] bras-divent anezhañ, pe gentoc’h ur pikol jelgennad kig ha lard, kerzhout a rae en ur stumm iskis-tre, evel pa vije bet steket [sic, stoket] gant peg kalvez e izili ouzh e gorf, ha dalc’hmat war var digaotañ, da bep kammed a rae.
Bete-vremañ, soñj am eus gant heug eus an dra iskis : drailhennoù [b]ara duoc’h eget hor bara segal, troc’het moan-moan, lardet gant amann pe lard gwazi, ur gwiskad koñfitur war-benn, un tamm harink dindan ul libistrad keuz c’hwerv a-walc’h – gortozit ’ta, n’eo ket echu c’hoazh ! – ha d’an diwezh un hanter vi poazh !
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
lardadenn