marellet
marellet
marc'h glas marellet
marellet
En em gavet da vont da di / Ur furlukin a Leskudenn, / E voe mantret-holl o welet / Kemend-all a draoù oc'h bizhier : / Dilhajoù glas, ruz, marellet, / Barvouskennoù, manegeier, / Rokedennoù, frezilhonoù, / Darn arc'hantet, darn alaouret, / Saeoù goullo, soroc'helloù / E pep giz zo hag a zo bet / Dastumet eno eus pep bro.
marellet
Ne oa ket c’hoazh peursanket hon eor e lec’hid al lenn, ma stagas kanolioù ar c’hreñvlec’h kludet ken uhel a-us kêr da dennañ a voleadoù, ha setu ma loc’has eus ar c’hae gale meur ar roue, daou-ugent roeñvier warni, gwisket evel ar galeourien [sic] kantvedoù ’oa, pep a voned ruz war o c’hilpenn hag e[n]-dro dezho un doneg varellet kuit a vanchoù.
Re an "tigr"; n'eo ket re an tigr roudennek, gwir eo, met re unan marellet, da lavaret eo ar banterenn.
"Aotrou" eme ar pennwaz, e zremm o vont distronk ha marellet a verkoù, "an dra-se ne oa ket va mestr, ha setu ar wirionez".
Ar bevare, gant ur sae er-maez a c'hiz, marellet a vleunioù.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
mare-mare