mouget
Ganto vo graet stignoù, d'ho pakañ 'zruilhajoù, lasoù-rikl d'ho mougañ, e berr : kant ha kant tra, a vo, war an diskar, ho toan hag ho klac'har, a vezo, marteze, kiriek eus ho marv. Tec'hit eta a-fo, diouzh ar gaoued, ar ber ! Gwelloc'h oufec'h d'ober, mar fell deoc'h va c'hrediñ, eme ar wennili, eo dibriñ 'n had kanab.
tud, c'hwi holl en em gar, Breizhiz eus a bep bro, en em garit bepred, na vezit ket hedro ! E liorzh ar bed poanius, boked ar garantez a vez, seul vui eo kozh, kaeroc'h-kaerañ bemdez. En em harpit noz-deiz, an eil hag egile, ha ne skuizhot en hent, kaer ho pezo bale ; nad it ket eus ho pro, nad it ket pell da gantreal, gant aon na ve anken en hent ouzh ho kedal. Evidon-me a gar va zud, va yezh, va bro ha kement zo enni : reier, brug ha derv, me zo gwelloc'h ganin gwelet an heol e Breizh, klevet trouz ar mor don o krozañ a-hed an deiz, bezañ paour, reuzeudik ken a rankin mervel, eget bezañ eürus en ur vro all a-bell, ma ve ret din eno mougañ ar garantez a zo krog em c'halon, evel tan ur fornez.
Evidon-me a gar va zud, va yezh, va bro / Ha kement zo enni : reier, brug ha derv, / Me zo gwelloc'h ganen gwelet an heol e Breizh, / Klevet trouz ar mor don o krozañ a-hed an deiz, / Bezañ paour, reuzeudik ken a rankin mervel, / Eget bezañ eürus en ur vro all a-bell, / Ma ve ret din eno mougañ ar garantez / A zo krog em c'halon, evel tan ur fornez.
Dis Atir r’e zevo, r’e vougo, r’e veuzo, r’e gaso da get, r’e skubo a ziwar c’horre an douar, r’e denno a-dre ar re vev, ra stlapo e gorf e kondonioù an douar, ra wano anezhañ, ennañ e-unan kerkoulz hag en e vibien, en e verc’hed, en e vevelien, en e chatal, en e vinvioù, en e barkoù, en e bradoù, en e goadoù hag en e zourioù !
Hag ar gristenion a souche o fenn dindan al liñserioù hag a blante don ur biz en o divskouarn, evit mougañ ar c’hlemmoù truezus.
Dre-se ’ta e voe bet difennet strizh d’hor martoloded mont da vale kêr, moarvat bete-gouzout na vougje ar Rusianed gant ar c’hoant ober kemend-all, ha dalc’het e veze ar re-mañ war vourzh evit o diwall diouzh an abostolerezh ruz, ha marteze gant aon na fellje d’unan anezho degas gantañ en e c’hodell ur vombezenn vunut d’ober e stal d’e Vestr ha d’e diegezh.
Ha kleronioù al listri-brezel, berrañ re, hogen skiltrañ re er bed-holl ! kellies tro ma stage unan diouto gant ur sonadenn bennak, da skouer « War evezh, pe Ar strollad a-bezh war a pont ! pe Ar stribourzhidi da ziskenn bag an admiral a-ziwar ar skourr ! n’eus forzh, pep gwech e veze distaget an notennoù diwezhañ evel a daolioù morzhol kent echuiñ war unan uhel-uhel ha ken hirbadus ma krede dimp e vougje diwarni ar soner.
A daolioù kanol ken ma findaone e stagas ar skouadrenn rusian koulz hag ar c’hreñvlec’h da hetañ dimp donedigezh vat, ha kredet ho pije e oa ur c’hrogad start war vor o paouez tarzhañ, rak gant kemend-all a herr e rae ivez cholori hol lestr ; unan ha kant tenn evit e Veurded, hag unan warn-ugent ouzhpenn da drugarekaat ar ganolierien war zouar, ha ne gomzan ket eus blejadeg fromus n’ouzon ket pet mil martolod rusian ha gall o krial a-heligentañ : Hurrah ! hurrah ! hurraaaaah ! ken ma ’z oant holl war var da vougañ, nag eus koagadeg an evned-mor o tarnijal a-vagadoù, spouronet gant an drouz hag ar moged.
Gouzoug ebet n’en devoa ar c’haezh-mañ ha dre-se ’oa dare da vougañ, berr warnañ, evel p’en divije heskennet ur gordennad keuneud.
War-dro kreiz an abadenn gelaouiñ e oan krog da vougañ.
Pokat a reas dezhi evit mougañ he c'hoarzh.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
mougañ