Pa loc’has hor skouadrenn eus Toulon, bez’ oa ganimp un aluzener, met ul lajadig kent teurel eor e Dakar, setu ma voe degemeret e Paris [sic, Pariz] gant an div gambr, hag embannet a-dizh urbi et orbi al lezenn a reas kement a drouz, Disrann an Iliz hag ar Stad, en doare ma rankas hor beleg sachañ gantañ e skasoù.
Garv e oa ar vouezh-se, ha ken garv all an archerien, pikoloù kanfarded o dilhad glas-mor gant klaoutennoù arc’hant ouzh o skoaz, hag a rae dimp – un daou-c’hant bennak a dud – diskenn a-dizh eus kirri an tren alaman, ha raktal e voemp leviet gant herr war-du an ti-hent-houarn, rak bez’ oa a bep tu dimp ur regennad soudarded gant fuzuilhoù, baionetezennoù, sabrinier ha pistolennoù, evel pa vijemp bet holl, paotred, merc’hed ha bugale, ur bagad torfedourien da gas d’ar marv kerkent ha paket.
Ha tra ma kerzhe ar re all a-dizh etrezek Mavis, e rankas ar rummad-se chom da baol[l]eviat, mar boant gouest d'hen ober, strafuilhet evel ma oant...
ar c'hammedoù a dostae a-dizh, hag a-greiz-holl e trojont da bonner en ur zifourkañ e penn ar straed.
Ha me o vont a-dizh etrezek ar bignerez e teu ur soñj da skoilhañ ac'hanon.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
adjant-maer