hep soñj

hep sonch

soñj

sonch

ober e soñj

ober e sonch

graet e sonch

graet e sonch

bezañ boureviet gant ar soñj eus e dorfed

beza bourrévyet gand ar sounch eus e dorfed

e-keit m'em eus soñj

ê qêhyd ma em eus sounch

soñj

sounch

n'en deus ken soñj, nemet da dec'het dioc'h al labour

ne'n deus qen sounch, nemed da déc'het diouc'h al labour

e holl soñj a laka da dec'het dioc'h al labour

e oll sounch a lacqa da déc'het diouc'h al labour

soñj

sonch

soñj parfet

sonch parfed

diskuliañ e soñj da un all

disculya e sonch da un all

va soñj voa monet da Gemper

va founch voa mônet da Guemper

e soñj gwelet va lignez

ê sounch guellet va lignez

e soñj a zo dismantet

e sounch a so dismantet

don er soñj

doun èr sonch

mougañ ar soñj eus a un dra

mouga ar sonch eus a un dra

Likit en hoz soñj penaos ezmañ amañ.

Licqit èn oz sonch penaus, ez ma amañ.

ober ur soñj

ober ur sonch

graet ur soñj

græt ur sonch

Graet am boa va soñj da vonet da Vrest

Græt am boa va sonch da voñnet da Vrèst

Fresk-bev eo c'hoazh em penn [sic, fenn] ar soñj eus an istor-se.

Fresq-beo eo c'hoaz èm penn [sic] ar sonch eus an histor-ze.

Me am eus soñj a se, evel pa vez oc'h arruout.

Me am eus sonch a ze, evel pa véz oc'h arruout.

Graet eo bet kement-se hep soñj din.

Great eo bet qemeñ-ze hep sonch din.

Ar madoberioù resevet a ankounec'haer prest hag an droug resevet a zalc'her pell amzer soñj anezhañ.

Ar mad-oberyou recevet a ancounec'hér prest hac an drouc recevet a zalc'her pell-amser sounch anezâ.

pa em eus soñj

pa em eus sounch

soñj

An azen, deuet e dro, a lavar evel-henn : / "Ned eus ket pell, soñj am eus, ur wech, en ur dremen, / Dre ur prad glas a oa, me 'gav din, d'ur manac'h, / An naon, ar yeot flour ha, m'en diskuilh hep nac'h, / Dre ali Paol gornek o sutal em fenn sot, / E peurjon er prad-se ledander va zeod.

Ann azen, deut he dro, a lavar evel-hen : / "Ne deuz ket pell, sonj am beuz, eur weach, en eur dremen, / Dre eur prad glaz a voa, me gav d'in, d'eur manac'h, / Ann naoun, ar ieod flour ha, m'hen diskuill hep nac'h, / Dre ali Paol-gornek o sutal em fenn zod, / E peurjounn er prad-ze ledander va zeod.

Petra bennak m'en doa troet Mojennoù Faedr hervez kiz e barrez, ne oant ket hervez kiz an dud desket-kaer; gant ar soñj d'o lakaat bravoc'h, e varellas anezho a dammoù galleg dastumet e kêr, traoù ken divalo ha ken iskis e brezhoneg ma'z int evel kozh peñselioù ruz pe c'hlas gwriet ouzh ur sae wenn gant ur c'hemener mezv-dall.

Petra-bennag m'en doa troet Mojennou Phaedr hervez kiz he barrez, ne oant ket hervez kiz ann dud desket kaer; gand ar zonj d'ho lakaat braoc'h, e varellaz anezho a dammou gallek dastumet e ker, traou ken divalo ha ken iskiz e brezonek ma 'z int evel koz-penseliou ruz pe c'hlas griet oc'h eur zae wenn gand eur c'hemener mezo-dall.

E-touez ar bobl, e oa ivez chomet pell ar soñj eus ar galon hor boa diskouezet e Kergidu hag eus an dismegañs o doa an holl evit soudarded Canclaux.

E touez ar bobl, oa ive chommet pell ar sonj euz ar galoun hor boa diskouezet e Kergidu hag euz an dismeganz o doa an oll evit soudarded Canclaux.

Me a oar peger start eo bet emgann Kergidu, ha soudarded Canclaux a zalc’has ivez pell soñj penaos e oant bet teurket ganeomp-ni.

Me a oar peger stard eo bet emgann Kergidu, ha soudarded Canclaux a zalc’haz ive pell sonj penaoz oant bet teurket ganeomp-ni.

Hag ez eas, kasoni en e galon, soñjoù kriz en e benn, d’en em ginnig d’an hini a gase, en hanv ar republik, an traoù en-dro e kêr Gastell, hag e lavaras dezhañ e oa den da gregiñ e kement beleg disent a yoa etre Kastell ha Lesneven, a-hed an aod, ha d’o c’has holl, er memes dervez, d’ar prizon, gant ma vije roet dezhañ tri-ugent soudard hepken.

Hag ez eaz, kasoni enn he galoun, sonjou kriz en he benn, d’en em ginnik d’an hini a gase, en hano ar republik, an traou en dro e kear Gastel, hag e lavaraz d’ezhan oa den da gregi e kement belek dizent a ioa etre Kastel ha Lesneven, a-hed an aod, ha d’ho c’has oll, er memez dervez, d’ar prizoun, gand ma viche roet d’ezhan tri-ugent soudard epken.

Soñj ac’h eus eus a Doull-al-Lakez, e-harz Pont Krist, war hent Ploueskad ?

Sonj ec’h euz euz a Doull-al-Lakez, e-harz Pont-Krist, var hent Plouescat ?

Kaout a rae d’an dud diskiant-se e c’helljent displantañ eus a galon an den ar soñj a Zoue, abalamour ma ne lezent e hanv nag e skeudenn na war goad, na war gwer, na war maen.

Kaout a rea d’an dud diskiant-se e c’helchent displanta euz a galoun an den ar sonj a Zoue, abalamour ma ne lezent he hano nag he skeuden na var goat, na var guer, na var mean.

Me a lakaio diskar d’an traoñ tour bras Sant-Tegoneg ha freuzañ hoc’h iliz ker kaer, hag er c’hiz-se, ne chomo netra ganeoc’h evit digas da soñj deoc’h eus ho falskredennoù hag eus a ziotachoù an amzer gozh.

Me a lakaio diskar d’an traon tour braz Sant-Thegonnek ha freuza hoc’h iliz ker kaer, hag er c’his-se, ne jomo netra ganeoc’h evit digas da sonj d’ehoc’h euz ho fals-kredennou hag euz a ziotachou an amzer goz.

Ne zalejomp ket d’en em gaout e Runveuzid, rak ne gredan ket e ve, kement ha m’am eus soñj, ouc’hpenn ur c’hardeur bale etre Sante-Kroaz ha Runveuzid.

Ne zalejomp ket d’en em gaout e Runveuzit, rak ne gredan ket e ve, kement ha m’am euz sonch, ouc’hpenn eur c’hart-heur bale etre Sante-Kroaz ha Runveuzit.

Mat, va soñj eo distreiñ d’am c’houent ; re hir on chomet da zibriñ eus ho para.

Mad, va zonj eo distrei d’am c’houent ; re hir ounn chommet da zibri euz ho para.

O youl a gouezhe zoken war draoù ha n’o doa talvoudegezh ebet evito : N’o doa ken c’hoant, a gredan, nemet da zistrujañ kement tra a c’hellfe digas da soñj dezho eus un Doue en neñv hag a roio da bep hini hervez e oberoù.

Ho ioul a goueze zoken var draou ha n’o doa talvoudegez ebed evitho : N’o doa ken c’hoant, a gredan, nemet da zistruja kement tra a c’helfe digaz da zonj d’ezho euz eun Doue enn env hag a roio da bep hini ervez he oberou.

Mar gellez kemeret an tec’h da-unan, dalc’h soñj mat da vont da Vaner Sant-Yann-Kerdaniel [sic], un teir lev bennak ac’halen.

Mar gellez kemeret an teac’h da-unan, dalc’h sonj-mad da vont da Vaner Sant-Iann-Kerdaniel, eun teir leo bennag ac’halenn.

Marteze an tennoù fuzuilh a denne ar chaseerien a zigase da soñj dezhañ eus a verzherenti e genvreudeur.

Marteze an tennou fuzil a denne ar chaseerien a zigase da sonj d’ezhan euz a verzerenti he genvreudeur.

Rak dalc’h soñj mat e ranki dont da-unan ganeomp ; ha ma leverez gevier, hemañ, ar c’hleze-mañ, da zivouzello, rak, klev mat, ne reer ket en aner goap a dud eveldomp-ni.

Rak dalc’h sonj mad e ranki dont da-unan ganeomp ; ha ma leverez gevier, heman, ar c’hleze-man, da zivouzello, rak, kleo mad, ne reer ket enn aner goap a dud eveldomp-ni.

Hag e teuas da soñj din e gwigour ar gleizenn hag e grigoñs ar vuduren. Anat e oa din e oan dizoloet hag edo ar c’hlask war va lerc’h ; n’oa ket brav an traoù ganen.

Hag e teuaz da zonj d’ign e guigour ar gleizenn hag e grigonz ar vudurenn. Anat oa d’ign oan dizoloet hag edo ar c’hlask var va lerc’h ; n’oa ket brao an traou ganen.

An Aotrou Krenn ned eas ket war e lerc’h : mont a reas dre guzh d’an Atil Vras, hag ac’hano, war e soñj, e c’hellas mont a-hed ar c’hleuzioù betek Leskoad.

An Aoutrou Cren ne d-eaz ket var he lerc’h : mont a reaz dre guz d’an Atil-Vraz, hag ac’hano, var he zonch, e c’hellaz mont a-hed ar c’hleuziou betek Lescoat.

Pep hini a lavare e soñj, mes hini anezho ne wele an traoù war an du vrav.

Pep hini a lavare he zonj, mez hini anezho ne vele an traou var an du vrao.

Ne deuas ket zoken em [f]enn laosker va mallozh war an dispac’herien ; ur soñj all a yoa em spered.

Ne deuaz ket zoken em penn [sic] laosker va malloz var an dispac’herien ; eur sonj-all a ioa em spered.

Dont a reas da soñj din en un taol, edo ganen, em godell, va benviajoù tennañ-tan hag ur pennad gouloù-koar. Alumiñ a ris va goulaouenn...

Dont a reaz da sonj dign enn eun taol, edo ganen, em godel, va benviachou tenna-tan hag eur pennad goulou koar. Alumi a riz va goulaouenn...

Plouneve[z]iz o devo joñj da votiñ ‘vit an daou-se, rak ober a reont kalz a vad er barrouz, hag ober a rafent muioc’h c’hoazh.

Plouneweiz o defo jonj da voti ‘vid an daou-ze, rak ober a reont kalz a vad er barrous, hag ober a rafent muioc’h c’hoaz.

Pa brenomp un tamm houarn en ti ar marc'hadour, na deu ket da soñj dimp penaos an tamm houarn-se n'e[o] ket bet bepred er stumm 'mañ bremañ.

Pa brenomp eun tamm houarn en ti ar marc'hadour, na deu ket da zonj d'imp penoz an tamm houarn-ze n'e ket bet bepred er stumm 'man breman.

— Kanfarded ! ar wialenn… Soñj hoc’h eus ?… ar wialenn !

— Kanfarted ! ar wialenn… Sonj hoc’h eus ?… ar wialenn !

Evurus Izabel da ober plijadur dezhe ha d’o bugale vihan, soñj mat dezhi en deizioù glac’harus he devoa gwechall gouzañvet.

Evurus Izabel da ober plijadur d’ê ha d’o bugale vihan, sonj mat d’ei en deiou glac’harus he devoa gwechall gouzanvet.

Soñj hoc’h eus, mamm : pa skoent warnon gant o gwalinier er presbital, me n’em boa graet netra a zrouk.

Sonj hoc’h eus, mamm : pa skoent warnon gant o gwalinier er prespital, me n’am oa grêt netra a zroug.

Ma oa prim Job, lemm e oa ivez e spered ; dont a reas dezhañ ur soñj kaer.

E vamm intañvez en dizalias start, kement ha ken bihan, ma sentas outi ; mes ne oa ken e soñj gant al labour-douar ; uheloc'h en doe c'hoant da sevel.

E vamm intañvez hen dizalias start, kement ha ken bihan, ma sentas outi ; mes ne oa ken e soñj gant al labour-douar ; uheloc'h en doe c'hoant da sevel.

Me a yae da-heul, ha derc'hel a rin da viken soñj dudius eus predoù fetis ar maezioù en amzer-se ma lavared dre holl Frañs : « La Bretagne, pays pauvre, terre des landes et des bruyères, où l'on se nourrit encore de pain noir et de gruau (?) ».

Me a yae da heul, ha derc'hel a rin da viken soñj dudius eus predou fetis ar maeziou en amzer-se ma lavared dre holl Frañs : « La Bretagne, pays pauvre, terre des landes et des bruyères, où l'on se nourrit encore de pain noir et de gruau (?) ».

Mes war ar memes soñj gant ma c'herent e oa teir familh all eus ar barroz, kas o faotred d'ar golaj, hag an teir familh-mañ o doa dibabet kloerdi bihan Gwengamp, Itron-Varia-ar-Gabusined.

Mes war ar memez soñj gant ma c'herent e oa teir familh all eus ar barroz, kas o faotred d'ar Golaj, hag an teir familh-mañ, o doa dibabet Kloerdi Bihan Gwenngamp, Itron Varia ar Gabusined.

'Benn ar fin e teuas din da soñj eus ali ma mamm : « Ma ne vez ket evit kousket, an diaoul a zo kaoz ».

Benn ar fin, e teuas d'in da soñj eus ali ma mamm : « Ma ne vez ket evit kousket, an diaoul a zo kaoz ».

Ar c'hinnig-se a lezas ac'hanomp etre daou soñj.

Evel-se emañ an Amerikaned holl : p’en en dommont ouzh tra pe dra, ne chomont ket da blediñ gant soñj ar sellerien.

Evel-se emañ an Amerikaned holl : p’en en dommont ouz tra pe dra, ne chomont ket da bledi gant soñj ar sellerien.

Soñj am eus eus hiniennoù a oa ganin er gevrennad ispisial hag a dalvez ar boan lavarout ur ger berr diwar o fenn, rak ober a rejont o hent…

Soñj am eus eus hiniennou a oa ganin er gevrennad ispisial hag a dalvez ar boan lavarout eur ger berr diwar o fenn, rak ober a rejont o hent…

E soñj dezhañ a oa prouiñ, kent e varv, daou dra : Da gentañ, ne oa ket hor c’hentadoù-ni, Bretoned, diskennidi eus Bretoned Breizh-Veur, hogen nized vihan pell an Arvoriz, breudeur d’ar C’halianed.

E soñj d’ezañ a oa proui, kent e varo, daou dra : Da genta, ne oa ket hor c’hentadou-ni, Bretoned, diskennidi eus Bretoned Breiz-Veur, hogen nized vihan-pell an Arvoriz, breudeur d’ar C’halianed.

Mat, an ti-se a zo bet satanazet ha marteze zoken, ar re gozh o deus dalc’het soñj : hanter-kant vloaz ’zo e teuas Satanaz e-unan da chom e-barzh an ti. Gwelomp penaos.

Lukaz a selle outo, ha souezhet e chome, pa zeue soñj dezhañ eus doare digristen an daou zen yaouank da zegemer ar c’heloù eus marv o eontr, ha ne voe ket bet evit en em virout da lavarout d’e wreg un dra hag a oa anavezet eus Karreg an Tan betek Menez-Hom : — « Ar re-se a zo daou istrogell. »

N’em eus ket a soñj ken petra o doa respontet, mes, sur, o doa graet d’o c’herent ur respont faos, rak ar wirionez en o genou a oa un dra souezhus evel pempvet troad ar maout.

« Ha c’hwi, Job, petra emaoc’h o soñj ober, an abardaez-mañ ? »

Ur vezh eo d’ur paotr yaouank chom ken diwezhat en e wele. Bremaik e teuio ar re all d’o lein ; ha c’hwi n’emañ ket en ho soñj sevel ?

Edo e soñj mont da gavout e voereb da gomz dezhi diwar-benn an heritaj, ha setu n’en doa ket amzer !

Ha koulskoude, nann ! N'eo ket davet ur vaouez ez ae. Biskoazh seurt soñj !...

- Tenn eo. Doue, avat, a ro E c'hras da herzel. Hogen, ma anzavin ouzhit, me n'eo ket gant va diantegezh em beve[z] nec'h ar muiañ ; gant va ourgouilh, ne lavaran ket. Me 'zo ken bras va lorc'h gant ar soñj e vin beleg ha manac'h, m 'am beve[z] aon da gouezhañ e pec'hed ar spered.

- Pa 'z eus meneg avaloù, breur Arzhur, e lavarin deoc'h n'am [sic, ne'm] eus ket debret Aval Skiant ar Mad hag an Droug, ha n'ouzon ket pe soñj a zo aet dre ho penn, o reiñ dimp hoc'h abadennig termaji.

- Ya ! ha soñj a zegaso dit ar Werc'hez Santel-dreist eo merc'hed krouadurien Doue ivez…

Kregiñ a rae ar breur Arturo gant e zent en e vuzell-draoñ. Sailhat a rae a bep seurt soñjoù en e benn...

Kregiñ a reas egile en e vilgin, hag e sile dezhañ en e skouarn. - N'ho pefe morse soñjoù lous ?

Mont a rae e soñjoù da vale bro, dispak-bras o eskell. C'hoant en doa, eñ e-unan, mont da redek.

Dont a ra da soñj din evelkent e veze techet ar grennarded d’ober goap diouzh ar re a zouge an disterañ bouchig barv ouzh o groñch, ha redek a raent war o seulioù en ur vlejal : Bê, bê, bêêê ! evel p’o divije bet d’ober gant girvi.

Soñj mat am eus, kel lies gwech ma ranke ar mailh ostiz-se pignal d’ar gambr vras da gas un toullad bannac’hoù d’an dud, diskenn a rae ur werennad all evitañ, ha kerkent ha klouket gantañ e dakenn rom en ur sevel gant an diri, floup ! hag ar werenn en e c’hodell.

Ur bloavezh, e welis e Landreger strollad ur oueletenn, eus Sant-Malo m’am eus soñj.

Poan dent ivez he deveze alies ha soñj a zeu din a-wechoù eus c'hwezh an eol fav t[a]er a blave a-reuziadoù en-dro dezhi.

Poan dent ivez he deveze alies ha soñj a zeu din a-wechoù eus c'hwezh an eol fav ter a blave a-reujadoù e-dro dezhi.

Deiz va fask kentañ, soñj am eus, kanfard ebet nemedon ne zeuas d'an iliz gant ur jiletenn wenn ha gant ur vrec'henn seiz ouzh e vrec'h dehou.

Bep tro e chome ar merc’hed kalz re bell dirak ar melezour, daoust ha ma veze tremen poent tostaat d’an illiz, ha pa dinte ar c’hloc’h bras da zegas da soñj dezho n’hell ket evelkent ur beleg menel hep tamm na bannac’h a-hed un devezh war-zigarez koefoù : « Alo ‘ta, emezo, emañ ar person oc’h ober gwad fall ; krozal a raio dimp ».

Dre ne gave toull all ebet d’en em dennañ alese, rak n’helle besteodiñ nemet ger amañ, ger ahont pa veze goulennet digantañ e soñj, lavarout a reas kement-mañ d’an dimezell Brenchereau : Ur c’heneil am eus, emezañ, hag e plij dezhañ ivez an holl draoù emaoc’h o paouez komz diouto".

Evit va c’heloù, hogos bemnoz e tistroen war vourzh kollet ganin holl nozelennoù va forpant diframmet didruez gant merc’hed n’o devoa ket tapet kaout ul lietenn seiz evit derc’hel soñj eus gwazed ar Vérité.

Jakez ar C’holen a veze graet dioutañ, ur C’hernevad deut er bed e Skrignag, m’am eus soñj mat.

Na pegen alies e c'hoarvez din betek-hen klevout digant ur c'hozhiad bennak eveldon : « N'ac'h eus ket soñj, Jarl, eus sivi Soaz Sapeur ? nag e vezent saourus ha marc'ha[d]-mat ! »

Na pegen alies e c'hoarvez din betek-hen klevout digant ur c'hozhiad bennak eveldon : « N'ac'h eus ket soñj, Jarl, eus sivi Soaz Sapeur ? nag e vezent saourus ha marc'hat-mat ! »

Nebeut a dra a lavarin diwar he fenn rak n'am boa nemet pemp pe c'hwec'h vloaz pa voe douget d'ar vered, hogen soñj mat am eus diouti.

Ne oa ket deut an hini gozh a-benn d’ober ganin un den santel a veleg gouest, gant an deskamant spontus am boa, da vezañ galvet abred a-walc’h da berson kanton, met laosket he devoa ar soñj-mañ da ziwan en he c’halon : mard eo lakaet da Jarl sevel tiegezh e tibabin e koulz hag en amzer ur wreg dioutañ hag a vo ivez d’am grad.

met laosket he devoa ar soñj-mañ da ziwan en he c’halon : mar deo lakaet da Jarl sevel tiegezh e tibabin e koulz hag en amzer ur wreg dioutañ hag a vo ivez d’am c’hrad.

Beuzet en e soñjoù, e tav adarre da gomz.

Beuzet en e soñjou, e tav adarre da gomz.

Ya ! soñj am eus, urzh en deus bet / D'am diwall amañ gant evezh.

Ya ! soñj am eus, urz en deus bet / D'am diwall amañ gant evez.

Ur soñj vat hor boa bet p'hor boa kroget, ha ni war-dro Ntoum, da lakaat ar re a veze dibrez da vont da glask delioù rafia, a vez "gwriet" da ober "koloennoù" da deiñ al lochennoù.

Ur c'hreistevezh e voemp avat pedet da vont d'hor pred e ti un den hag a oa o chom dirak ar mor e Pointe Clairette, un den ha n'am eus ket adwelet abaoe na dalc'het soñj eus e anv zoken.

Dalhet em-eus, e gwirionez, euz an amzer-ze, eur zoñj vad, hag an dra-ze eo a 'fell din lavared amañ d"am nized ha nizezed bihan. (Dalc'het em eus, e gwirionez, eus an amzer-se, ur soñj vat, hag an dra-se eo a fell din lavaret amañ da'm nized ha nizezed bihan).

Ho pet soñj avat e sav Itron Varia an Edeier e-kreiz douar bouedek, mat da winizh hag e oa c'hoarvezet enni, a zo kaeroc'h, dres p'edod o tarbar adsevel anezhi, ur burzhud a'n estlammusañ

An eil elfenn, gall he doare, eo eizh peul bras lodenn eeun ar chantele hag a zegas da soñj eus re Chartres pe Reims, gant o c'halonenn greiz tev hag o feder c'holonenn gostez

Lakaat a ran an alc'hwez er potailh etre daou soñj, troet kentoc'h da devel ma genoù.

Re all ac'hanomp o deus dalc'het soñj ivez marteze eus ar c'hentelioù skolaj pe lise - arabadus a-wezhioù - ma veze sachet ar gaoz war droioù-kaer ha kurioù saouzanus harozed brezelioù Troia.

Lakaet em boa em soñj mont ma-unan d'an enez da reiñ displegadurioù dezho.

Neuze, pa soñje Kathrine er burev, ne zeue da soñj dezhi nemet un dra, skeudenn ar voketenn, a save d'an nec'h un tamm ouzh ar voger, ur santad iskis bezañ en he sav warni, evel pa ne vije ket he zreid a-blom war al leur.