1. (db. an traoù)
Zo da zaou zen, rannet etre daou zen, daou berc'henn.
2. (db. ur voger)
Zo etre div dachenn pe daou savadur n'aparchantont ket d'ar memes den.
Ur voger hanterek.
3. (db. an dud)
A biaou udb. asambles gant ub. all.
Ne fell ket dezhañ bout hanterek : ne fell ket dezhañ rannañ gant den.
HS. boutin, daouhanter.
Daveenn :
GON.II
pg daou-hañter (En Van., on se sert de "hañtérek", dans ce dernier sens [Mitoyen, qui sépare, qui est entre deux]), pg hañtérek (mitoyen, qui sépare, qui est entre deux. ce mot est du dialecte de Vannes).
Notennoù studi
Lenn a reer e GON.II eo ar ger "hanterek" eus Bro-Wened.
