Ofis Publik ar Brezhoneg
Pevar bloaz am boa nemetken pa stagas va mamm d'ober gant he fennhêr un denig desket.
Dre ma tichañsas din bezañ an diwezhañ soner war du kleiz an hantergelc’h, ken tost ha ma ’z oan ouzh an Aotronez-se, a-walc’h e vije bet din astenn va brec’h evit stekiñ ouzh an Impalaer, ha keit ha m’edomp o seniñ an Amzer-Nevez gant Grieg un ton tener ha ken sioul ma termene paotred an trombon hep ober tra, am boe tu da sellout diouzh va c’hoant ouzh an denig a rae da gement a dud plegañ d’e c’halloud divent.
Un denig, ya, un denig na bras na bihan, gant netra gouest da dennañ evezh warnañ.
E porzh-hent-houarn ar c’hêrioù bras, n’eo ket gant kêriz, bourc’hizien heñvel ouzh o c’henseurted e pep bro, e veze dedennet va selloù : gant ar bobl, ne lavaran ket, an dudigoù a vev, a c’houzañv hag a varv en oberennoù Tolstoï, Dostoievski, Gogol, Gorki ha Tchec’hov.
Dre vevañ e Rusia, e teuis prim da c’houzout ne talve ar fardach-se nemet da zaoubenniñ ha da varitellañ an dudigoù direbech ar re ne vez ezhomm ebet da ziwall diouto.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
denijal