Ar manac’h a dreinas a-bouez e vrec’h an hini kozh, ne esae ket enebiñ, betek ar penn pellañ eus an tiez a yoa chomet en o sav, e kouent Sant-A[l]bin, hag en ur zigeriñ dezhañ ur gambrig vihan : — Amañ, den kozh, n’eus ket c’hwez ar gwad : houmañ a oa va c’hambr-me en nozvezh m’oac’h digouezhet amañ da verzheriañ va c’henvreudeur.
a-bouez
a-bouez ma
a-bouez ober
Gwelout a raemp ar vartoloded krapet er werniadur [sic, gwerniadur] o hejañ o boned a-bouez o brec’h ha moarvat o vlejal « hurraaah ! », met netra ne glevemp gant ar voubou spontus a rae an holl listri gant o c’hwitellerezed.