Office public de la langue bretonne
poan
15. Ha neuze pan o devoe lavaret an oratored ez oa un dra imposibl ez c'hallze Doue bezañ den, nag ez c'hallze gouzañv poan ar bed nag ivez ar marv, ez prouvas dezhe ar werc'hez penaos ar Jentiled c'hoazh ho devoa a-ziaraok lavaret an dra-se, rak Platon hag ar Sibiled oz devoa lavaret ez vize eürus an doue diouzh ar c'hrec'h a vihe krusifiet er groaz.
Livirit gourc'hemennoù Doue. En un Doue parfet e kredi, hag a veuli hepmuiken. Dre 'n anv anezhañ ne doui ket, dindan boan pep lec'h a bec'hed. Ar Sulioù hag ar gouelioù din a observi ker anterin. Enor da dad, da vamm, hep bout fell. Dre garantez sikour-i hag e vevi pell. Muntrer ivez ne vezi ket a volontez nag a efed. Luksurius mir na vezi a efed nag a zezir mui. Laerezh, na viret madoù den hep e volontez na gra ken. Nag a-enep den falstesteni, gaou e-lec'h gwir ne liviri. Na zezir eur ar c'hig bizhviken, nemet gant pried hepmuiken. Madoù hentez na souet tamm d'o miret flamm injustamant.
poan
a boan vras
poan gostez he deus
poan
poan bepred-padus
poan
Ya, Jaouen ; setu amañ petra am beus soñjet : Te a yelo da Vrest, eno ez i da di ar c’homiser hag e tenni da baperoù evit mont da Vro-Saoz da gerc’hat glaou-douar, pe draoù all ; goulenn digant ar pennoù kentañ petra ve ar gwellañ dit da zigas ganez evit diroudañ anezho ; gra ganto da zen nec’het ; lavar ec’h eus mil boan oc’h esa bevañ da wreg ha da vugale, hag e c’houlennez kuzul diganto evit gellout ober evit ar gwellañ.
Bremañ e kavont gwell selaou kuzulioù fall ul lastez aotrou, deuet eus n’ouzon dare a belec’h, n'eo mat da netra en e vro, hag a ya dembrest kuit diouto, goude bezañ graet goap anezho, eget o beleien a chom atav ganto, a gemer perzh en o foanioù, a chom da bediñ Doue e-harz treid o gwele ken n’o devezo tennet o huanad diwezhañ, goude bezañ roet dezho ar pardon eus o fec’hedoù ha digoret dezho Baradoz an Aotrou Doue.
An Aotrou Go, nevez graet avieler gant an Aotrou Delamarche, eskop Kastell, a-raok m’en doa ranket kemeret an tec’h ha mont da Vro-Saoz, el lec’h m’eo marvet, evel a ouzoc’h, a yoa deuet d’o c’haout evit en em guzhet e-unan, hag ivez evit o sikour, hervez e c’halloud, en o labouroù hag en o foanioù.
poan am eus em fenn
Taolet en doa pled ez oa truilhennek dilhad ar merc’hed yaouank, ma ’z oant hanternoazh ha ma krenent gant ar riv er goañv ; n’oa dezho, ouzhpenn, ar c’hregin-mor nemet ur bevañs treut ha difonn, hag he devoa alies plac’h he gouriz arem hag he gougleze poan vras o tanañ, gant ur maen-kailhastr hag un dornad bezhin sec’h, prenn-keuneud glep diwar ar peñseadoù.
Ha, pa guzulien Esumopas, an drouiz en deus diskuliet din an danevell-mañ, pa c’houlennen outañ ha na vije ket a dermen da boan an div c’hoar gablus, e respontas o doa Kadra ha Daga, dre zievezh ha sempladurezh, torret an div Lezenn [b]ennañ e bed an dud hag an doueed, da lavarout eo al Lezenn o tifenn ouzh merc’hed ar Ouenn glan ha kaer ha santel dreist d’ar re all en em lezel da vezañ saotret gant gwazed ar gouennoù all, hag al Lezenn o c’hourc’hemenn d’ar merc’hed gouestlet d’an Heol dioueriñ pep karantez douarel ha mirout dinamm o gwerc’hded diouzh skouer an nav merc’h skedus eus an Neñv, merc’hed Belenos ; gant-se, n’en dije ar c’hastiz anezho termen all ebet nemet fin ar bed ha marv an dud hag an doueed.
Keuz n’em eus ket d’am foan avat !
lakaat e boan da
poan
D’an dud a c’houlenne petra ’oa c’hoarvezet ganto, Lom a responte en doa paket tomm ha yen, en ur labourat, hag e c’houzañve poan dargreiz, ha Job a responte en doa tapet ur ruadenn gant ar gazeg wenn.
Koulskoude, an istor a dalvez ar boan.
Gouzout a rit e c’houzañv ene un den beuzet poanioù kriz er bed all, e-keit ma chom e gorf e-barzh an dour.
« Arsa, Lom, c’kwi [sic, "c'hwi"] a zo drol hiziv, ’vat ; gouzout a rit eo klañv hor moereb, klañv gant ar c’hleñved ha gant ar gozhni ; gouzout a rit ivez eo frailhet he c’halon gant ar glac’har abaoe m’eo bet beuzet Herri ; ha kas anezhi d’ar bed all, da lavarout eo, disammañ anezhi eus he foanioù, ne vefe ket un dra ken digristen-se. »
Poan en deus : hogen muioc'h c'hoazh a joa gouez en e gig. Didalvez eo outañ pinijenn ar skourjez.
Ha va c'hantol-c'houlou koar 'ta ! poan am boa o tougen ar samm-se...
Kaset e voe raktal un den da Landreger da di ar mezeg, met ne deurvezas ket an Aotrou Gwezenneg dont da Briel : « Ur gwall zevezh am eus bet, emezañ, faezh on gant ar gozhni hag al labour, ha neuze… ha neuze ne dalv ken ar boan ».
Ac’hañ'ta [sic, Ac’hanta], flatret e voe raktal d’ar Prefed, ha gant mil boan e teuas a-benn da ziskouez anat ha splann n’en devoa morse labezet nag ar Republikaned nag ar… « Barizianed leun a vreinadur ».
Koll poan hag amzer a rae, ha kerkoulz e vije bet dezhañ reiñ lunedoù d’ur glesker hag e bediñ da lenn a vouezh uhel ar gelaouenn.
Netra ne c’hounezemp evel[-]just ; evit netra e roen va amzer ha va foan, ha Kavijilli e wenneien, ha ma teuas ar paour kaezh da fripañ e drantell un nebeudig kent mont da anaon, hor reuziad c’hoariva, am eus aon bras, a zo bet kiriek un tammig da gement-se.
A-dost ’vat, kant poan ha kant all hor boe da c’houzañv a-drugarez dezho.
Perak ’ta, emezon, n’on ket ur maen pe ur skilhenn ? Mut ha difiñv int eveljust [evel-just], met da vihanañ poan ebet n’o deus da c’houzañv.
Petra ’vern ? ar pezh a zo gwir, neb a zo bet krouet warni – maen, geotenn, den pe loen – a dle gouzañv e lod a boan, e gementad a drubuilh.
Koll poan a raen gant tud troet da chom ken bouzar ha sourded forzh pegen c’hwek e vefe va frezegenn.
ha neuze ivez pakadoù frazennoù er yezh arnevez-se difetis ha sec'h hag o devoa poan d'ober hent betek spered ar selaouerien
Da beder eur hanter goude kreisteiz ec'h en em gaved neuze e Bourdel; primik e oa an amzer am boa da dremen er gêr-se ha ne'm eus ket dalc'het ur soñj eus ar c'hentañ eus an tremen a ris eno: tomm e oa evel en ur forn c'horet ha poan am boe o kavout ar c'housked en tammig kambr am boa feurmet e-kichen gar Sant-Yann.
Eskopti Kemper a oa bet roet dezhañ da zigoll ar boan kemeret gantañ war-dro e gefridi.
N'eus ket ezhomm merzherien, n'eus ket ezhomm da gaout poan.
Daoust ma'm eus poan o krediñ e vije peder maouez ouzh en em lazhañ gant louzoù kousket un deiz hag an deiz war-lerc'h ur gwaz gant kontamm, n'on ket evit lavarout ne c'hell ket bezañ.
Moustrañ a ran warnon evit chom hep stagañ da ouelañ me ivez, pa vez poan evit daou e vez poan evit tri, evel a lavarer, rak dindan kouezhañ a-flav emaon. Klask a ran kennerzhañ anezhi koulskoude.
A-daol-krenn e tiroll un destenn gozh: evitañ, goude kerzhout, a lavaras e pounnerae e zivesker hag e ahedas war livenn e gein - evel ma oa bet ordrenet dezhañ gant an den - hag an hevelep den en doa roet dezhañ ar c'hontamm a nesaas hag a imbourc'has ur pennadig e dreid hag e zivesker ouzh o zeutañ ha goude piñsat start e droad e c'houlennas outañ ha klevout poan a rae.
Goude ma vefe bet skarzhet hemañ [an hini en deus poan] e rank ar vaot adkavout he stumm evit derc'hel penn d'ar boliserien.
Evit echuiñ e choazer ur ger-kuzh da grial pa 'vez poan, koulz hag ul lugan da huchal evit derc'hel penn.
Mots précédents
Mots suivants
poan-benn