kehezloù

quehezlou

kehezloù

quehezlou

keheloù

quehélou

ar c'hehezloù-se o deus lakaet e galon da zigeriñ, da dridal en e greiz

ar c'héhézlou-ze o deus lecqeat e galonn da zigueri, da dridal èn e greiz

digas kehezloù

digaçz qéhézlou

digas kehezloù da ur re

digaçz qéhèzlou da ur re

debron da c'houzout ar c'hehezloù

débron da c'houzout ar c'hehezlaou

kehezloù

qéhézlou

Hoz kehezloù ned int ket re nevez.

Oz qéhézlaou ne diñt qet re névez.

kelaoù

kélaou

Dec’h hor boe eus e geloù.

Déac’h hor boé eûz hé gélou

Klevet hoc'h eus-hu ha roet en deus ho preur eus e geloù ?

Kléved hoc’h eûs-hu ha rôed en deûz hô preûr eûz hé gélou ?

keleier

kéléier

Keloù doanius em [sic] eus da lavarout deoc'h.

Kelou doaniuz em eûz da lavarout d'é-hoc'h.

O klevout ar c'heloù-se, eo bet fatet.

O klévoud ar c'hélou-zé, eo bét fatet.

Ho keloù n'int ket re fresk.

Hô kélou n'iñt két ré frésk.

paotr ar c'heleier

paotr-ar-c'héléier

Keloù mat a zo.

Kélou mâd a zô.

keloù

kélou

paotred ar c'heleier

paotred-ar-c'héléier

Kelaoù n'int ken.

Kélaou n'iñt-kén.

Gwelet em eus ar merc’hed eus a bere e c’houlennec’h keloù.

Gwéled em eûz ar merc’hed eûz a béré é c’houlennac’h kélou.

Keloù kozh int.

Kélou kôz iñt

Ar goulm neuze zispak he divaskellig wenn, / A nij, hag o welet eo an heizez paket / Gant an den didruez evit bezañ lazhet, / A zistro war he giz da zigas ar c'heloù, / Hep goulenn diganti penaos, e pe zoare / Hag ar mare / Ma oa bet aet e gaou.

Ar goulm neuze zispak he diouaskellik-wenn, / A nij, hag o welet eo ann heizez paket / Gant ann den didruez evit beza lazet, / A zistro war he giz da zigas ar c'helou, / Hep goulenn digant-hi penaoz, e pe zoare / Hag ar mare / Ma voa bet eat e gaou.

Diouzh ma veze 'n amzer, al labous tremeniat, a ouie pell a-raok pegoulz 'vije barrad; hag e-pad ma veze tro-war-dro o wiriñ, e kase ar c'heloù a-bell d'ar vordeidi.

Dioc'h ma veze 'nn amzer, al labouz tremeniad, a c'hwie pell a-raok pe goulz vije barrad, hag epad ma veze tro-war-dro o viri, e kase ar c'helou a-bell d'ar vordeidi.

Bemdez e kleve ar c’heleier, gouzout a rae petra [a] c’houlenned digant an eskibien, e genvreudeur, ha n’edo ket a-zindan-zivin e vije, a-barzh nebeut, goulennet digantañ ar memes tra.

Bemdez e kleve ar c’heleier, gouzout a rea petra c’houlennet digant an eskibien, he genvreudeur, ha n’edo ket azindan-zivin e viche, abarz nebeut, goulennet diganthan ar memes tra.

Ar c’heloù a gement-se a yoa deuet betek ennomp-ni, hag an Aotrou Kerbalaneg [sic] a gasas Per Kemener ha me d’o c’haout, da c’houzout hag ezhomm o doa eus un taol-skoaz diganeomp evit dont a-benn eus o c’hrog.

Ar c’helou a gement-se a ioa deuet betek ennomp-ni, hag an aoutrou Kerbalanek a gasas Per Kemener ha me d’ho c’haout, da c’houzout hag izoum o doa euz eun taol skoaz diganeomp evit dont a-benn euz ho c’hrok.

An-dra-se a yoa un dra graet e Pariz gant ar re a yoa e penn ar c’houarnamant, hep kas keloù ebet d’hon Tad Santel ar Pab.

An-dra-ze a ioa eun dra great e Paris gand ar re a ioa e penn ar c’houarnamant, ep kas kelou ebed d’hon Tad Santel ar Pab.

En em glevet a rejomp da gas keloù d’an holl barrezioù a-dro-war-dro eus ar pezh a yoa c’hoarvezet, ha da lavaret d’ar [w]azed yaouank dont, antronoz vintin da ziwezhatañ, d’hor c’haout war-dro bourk Plougouloum, el lec’h m’oamp mennet da chom da lojañ.

En em glevet a rechomp da gas kelou d’an oll barresiou a dro-var-dro euz ar pez a ioa c’hoarvezet, ha da lavaret d’ar goazed iaouank dont, antronoz vintin da zivezata, d’hor c’haout var dro bourg Plougouloum, el leac’h m’oamp mennet da jomm da loja.

Kerkent ha m’en deus klevet ur c’heloù bennak, e red da gêr d’hel lavaret d’ar republikaned. Ur spier eo, ha, meur a wech, on bet dija diskuliet gantañ, her gouzout a ran.

Kerkent ha m’en deuz klevet eur c’helou bennag, e red da gear d’her lavaret d’ar republikaned. Eur spier eo, ha, meur a veach, ounn bet dija diskuliet gant-han, her gouzout a ran.

Keleier glac’harus e oa an traoù-se da glevet.

Keleier glac’haruz oa an traou-ze da glevet.

Ma ne c’heller ket dont eus a un tu d’hor c’haout e teuor, me 'gred, eus a un tu all, hag, er c’hiz-se, hor bezo bevañs ha keleier.

Ma ne c’helleur ket dont euz a eun tu d’hor c’haout e teuor, me gred, euz a eun tu-all, hag, er c’hiz-se, hor bezo bevanz ha keleier.

A-raok en em zispartiañ e oamp en em glevet evel-hen : Pa deuje unan bennak, en noz pe en deiz, da zigas deomp bevañs pe geleier, ne dlee ket dont e-unan, mar gellje, mes atav digas gantañ un all pe zaou.

Araok en em zispartia oamp en em glevet evelhen : Pa deuche unan-bennag, enn noz pe enn deiz, da zigas d’eomp bevanz pe geleier, ne dlie ket dont he-unan, mar gellche, mez atao digas ganthan eun all pe zaou.

Ar gwellañ eo ivez ’ta chom sioul, ken na vezo klevet ur c’heloù all bennak sklaeroc’h.

Ar guella eo ive-ta chom sioul, ken na vezo klevet eur c’helou-all bennag sklearoc’h.

N’oa ket ar c’homzoù-se keloù brav d’am skouarn.

N’oa ket ar c’homzou-ze kelou brao d’am skouarn.

Ar c’hristen paour a yoa er puñs a roje marteze din keloù eus a Herve Soutre hag a Gatell Eukat.

Ar christen [sic] paour a ioa er punz a roche marteze dign kelou euz a Herve Soutre hag a Gatel Eukat.

N’hoc’h eus graet droug da zen ? Nag a zaeloù koulskoude a vezo skuilhet en hor bro-ni p’en em gavo ar c’heloù eus a varv ar re hoc’h eus lazhet e Kastell hag e Kergidu ?

N’oc’h euz great droug da zen ? Nag a zaelou koulskoude a vezo skuillet enn hor bro-ni p’en em gavo ar c’helou euz a varo ar re oc’h euz lazet e Kastel hag e Kergidu ?

Keloù ar marv a vez atav ur c’heloù a gañv ; en dro-mañ [e] oa ur c’heloù a laouenidigezh dreist-holl en hor bro-ni, rak edod o paouez dibennañ, e Montroulez, Mari-Juliana Jigant, leanez e Landreger ; an dimezell Kerlean, a Daole ; Perina ha Juliana Demaret, he c’hoar ; Barba Jago ha Modesta de Forsañs, evit bezañ hepken kuzhet beleien.

Kelou ar maro a vez atao eur c’helou a gaon ; enn dro-man oa eur c’helou a laouenedigez dreist-oll enn hor bro-ni, rak edot o paouez dibenna, e Montroulez, Mari-Juliana Jigant, leanez e Landreger ; an demezel Kerlean, a Daole ; Perrina ha Juliana Demaret, he c’hoar ; Barba Jago ha Modesta de Forsanz, evit beza epken kuzet beleien.

An holl a oar peger buan e redas dre bevar gorn Frañs keloù marv an den kriz-se, en deus lakaet skuilhañ kement a wad en hor bro.

An oll a c’hoar peger buan e redaz dre bevar gorn Franz kelou maro an den kriz-se, en deuz lakeat skuilla kement a c’hoad enn hor bro.

Chom a reas kuzhet en tiez, hiriv amañ, warc’hoazh du-hont, dioc’h ar c’helou a zigase dezhañ an Aotrou Karo, barner-a-beoc’h e Gwitalmeze.

Chom a reaz kuzet enn tiez, herrio aman, varc’hoaz du-hont, dioc’h ar c’helou a zigase d’ezhan an Aoutrou Karo, barner a beoc’h e Guitalmeze.

Ar c’heloù-se a laouenaas ar soudard kaotet e varv gant yod, ha mont a reas gant ar re all d’ar c’hav.

Ar c’helou-ze a laouenneaz ar zoudard kaotet he varo gand iod, ha mont a reaz gand ar re-all d’ar c’hao.

‘Barzh ar Groaz neve[z] na gavfet nemet ho prasañ mad : Alioù kristen evit lâret dac’h petra vo ar gwellañ d’ober ; keloioù deus pevar c’horn ar vro ; buhe[zi]o[ù] ha gwerzio[ù] ar Sent da sevel ho kalon war-zu Doue ; kuzulio[ù] ha kelenno[ù] war al labour-douar ; hag, evit diduañ an amzer, sonio[ù] ha marvailho[ù] deus ar re fentusa[ñ].

‘Barz ar Groaz neve na gavfet nemet ho prasa mad : Alio kristen evid laret d’ac’h petra vo ar gwella d’ober ; keloio deuz pewar c’horn ar vro ; bueo ha gwerzio ar Zent da zevel ho kalon war-zu Doue ; kuzulio ha kelenno war al labour-douar ; hag, evid diduan an amzer, zonio ha marvailho deuz ar re fentusa.

Pediñ-start a reomp hon lennerien da zigas dimp keloio, kanaouenno, gwerzio, marvailho ha treo all

Pedi start a reomp hon lennerien da zigas d'imp keloio, kanaouenno, gwerzio, marvailho ha treo all

bizig-keloù

bizik kelou

ur c'heloù mat

eur c'helou mad

Eno ho pije klevet ar c'heloùioù, an neventioù : hemañ pe honnezh en devoa graet an dra-mañ-[t]ra, Yannig a rae al lez da Varc’harid, ha Jaketa a oa darempredet gant Pêr ar C’hamm ; bag ar C’habon he devoa pesketaet div dousenn silioù ; ha karabasenn an aotrou person, al Leonardez divalav-se, a oa deut da vezañ lorc’h ral enni, abaoe ur pennadig…

Eno ho pije klevet ar c’heloiou, an neventiou : heman pe honnez an nevoa grêt an dra-man-dra, Yannig a rê al lez da Varc’harid, ha Jaketa a oa darempredet gant Per ar C’hamm ; bag ar C’habon he devoa pesketet diou dousenn ziliou ; ha karabasenn an ôtrou person, al Leonardez divalo-ze, a oa deut da vea lorc’h ral enni, abaoe eur pennadig…

D’e zistro e c’houlennas e dad-mager keloù digantañ : « Pe geloù a zeu ganez, va mab ?

D’e zistro e c’houlennas e dad-mager kelou digantan : « Pe gelou a zeu ganez, va mab ?

An Itron a gasas he matezh da di Izabel da c’houlenn keloù eus ar paotr : plac’hig kuñv ha trugarezus, itron ar c’hastell.

An Itron a gasas he matez da di Izabel da c’houlenn kelou eus ar pôtr : plac’hig kunv ha trugareus, itron ar c’hastell.

Ar c'heloùioù a gerzh, a red buan, ha dreist-holl ar c'heloùioù fall.

Ar c’heloiou a gerz, a red buan, ha dreist-holl ar c’heloiou fall.

Gwelet e oa bet ar paotr oc’h erruout er gêr, ha, nebeut goude, an ti a oa leun a dud, deut da c’hoût ar c’heloù.

Gwelet e oa bet ar pôtr oc’h erruout er gêr, ha, nebeud goude, an ti a oa leun a dud, deut da c’hoût ar c’helou.

E gwirionez, o klevout keloù da vont da Vadagaskar e yoa lorc'h ennon, m'el lavar deoc'h !

E gwirionez, o klevout kelou da vont da Vadagaskar e yoa lorc'h ennoun, m'hel lavar d'eoc'h !

Sed an adjudant o tegouezhout, tizh warnañ, m'eus aon, ez eus un dra bennak a nevez gantañ... - Kanolier X..., eme Pissoli din-me, daoust ha laouen e vefec'h da glevout lavaret ez eus ur c'heloù evidoc'h ganin-me, da vont d'an trevadennoù ? - Ya da ! emeve en ur zigrommañ.

Sed an adjudant o tegouezout, tiz warnañ, am eus aon, ez eus eun dra bennak a nevez gantañ... - Kanolier X..., eme Pissoli d'in-me, daoust ha laouen e vefec'h da glevout lavaret ez eus eur c'helou evidoc'h ganeñ-me, da vont d'an drevadennou [sic, trevadennou] ? - Ya da ! emeve en eur zigromma.

skeiñ keloù dre an dindanvor

skei kelou dre an dindan-vor

a wall geloù

a wall-geloù

reiñ keloù

rei kelou

keloù deiz ha deiz

kelou deiz-ha-deiz

degas keloù

degas kelou

keloù

kelou

keloù

kelou

keal a geloù mat a zo

keal a gelou mat a zo

a geloù mat

a gelou mat

kas keloù

kas kelou

stagañ ur c'heloù

staga eur c'helou

« Sell ouzh ar re all ahont, sell ouzh Aogust, Pol, Iwan, n'eus ket keloù ganto da vont d'ar gêr war o c'hiz ».

« Sell ouz ar re all ahont, sell ouz Aogust, Pol, Iwan, n'eus ket kelou ganto da vont d'ar gêr war o c'hiz ».

Plijout a reas dezhi lenn ha skrivañ : he lizheroù d'he mignonezed, bet er skol ganti, a oa evel kazetennoù ; brud he doa da c'houzout ober lizheroù brav, leun a geleier dudius.

Plijout a reas d'ezi lenn ha skriva : he lizerou d'he mignonezed, bet er skol ganti, a oa evel kazetennou ; brud he doa da c'houzout ober lizerou brao, leun a geleier dudius.

N'o doa netra d'ober eno [e marc'had Kallag], nemet un digarez da glevout ar c'heleier.

N'o doa netra d'ober eno [e marc'had Kallag], nemet eun digarez da glevout ar c'heleier.

He c'herent a oa aet da labourat d'an Havr, o kas ganto o holl arrebeuri ; ar vugale a oa aet da heul, ha chom a ris hep keloù eus Melia goude-se.

He c'herent a oa aet da labourat d'an Haor, o kas ganto o holl arrebeuri ; ar vugale a oa aet da heul, ha chom a ris hep kelou eus Melia goude se.

En niverenn La Croix des C. du N. ar Sul 16 a viz Eost 1896 e c'halled lenn kement-mañ : « LIZHER d'ar RENER. — Perak, aotrou rener, na gaver ket pep sizhun en ho kazetenn, keloùioù eus ar vro e brezhoneg ? »

En niverenn La Croix des C. du N. ar sul 16 a viz Eost 1896, e c'halled lenn kement-mañ : « LIZER d'ar RENER. — Perag, Otro Rener, na gaver ket pep sun enn ho kazetenn, keloio eus ar vro e brezoneg ? »

Pa redas ar c'heloù, e teuas kalz all c'hoazh da lakaat o anv er Vreuriezh[.]

Pa redas ar c'helou, e teuas kalz all c'hoaz da lakaat o ano er Vreuriez[.]

Ar c’heleier a zigouezhe bemdez diouzh ar bed-holl, dre linennoù-orjal a oa bet stignet etre an Dosenn ha Pariz.

Ar c’heleier a zigoueze bemdeiz diouz ar bed holl, dre linennou-orjal a oa bet stignet etre an Dosenn ha Paris.

Lukaz, avat, en doa un dra bennak nevez da lavarout dezho, daoust ma oant mezv, rak ur c’heloù eus ar seurt a zo ur pouez re bounner, ha ret eo disammañ an teod dirak an den kentañ a vo kavet war an hent, na pa vefe roue pe pilhaouer.

— « Ur c’heloù trist en ur mod », a lavaras Lom, « mes ur c’heloù laouen en ur mod all, rak, gouzout a rit, koulz ha ni, Herri a oa ur c’hanfard eus ar re vrasañ; ne laboure ket, mezv e veze war ar pemdez ha mezv-dall d’ar [S]ul : hor moereb ne rae namet gouelañ gantañ.

An deiz war-lerc’h e redas ar c’heloù dre ar barrez a-bezh.

Ha livet e oa war o fenn a-dreñv unan eus an anvioù ken dudius, ken tener a blij d’ar vartoloded : Maris Stella, La Fine Jeannette, Itron-Varia Keloù mat, Reine des Flots, A la Grâce de Dieu… rak, hep gouzout dezhañ, bez’ eus ur barzh e-kreiz pep den-a-vor.

Ha livet e oa war o fenn a-dreñv unan eus an anvioù ken dudius, ken tener a blij d’ar vartoloded : Maris Stella, La Fine Jeannette, Itron Varia Keloù mat, Reine des Flots, A la Grâce de Dieu… rak, hep gouzout dezhañ, bez’ eus ur barzh e kreiz pep den a vor.

Edon ’ta o lenn er gwasked war ar pont pa stagas a-greiz-holl an oabl da gaoulediñ : « Dal ’ta, emezon, daoust ha keloù glav a vefe gant an amzer ? » ha me em sav, e-sell da ziskenn gant an diri war du va gwele, pa spurmantis er pellder, a-rez an dremmwel, un doare aezhenn vorlivet o sevel eus ar mor, o kreskiñ dibaouez hag o ledanaat muioc’h-mui, kement ha ken bihan ma teuas da stummañ evel un dinell divent, pe gentoc’h ur volzenn iliz, ha seul ma ’z ae an dra-se war vrasaat ha war frankaat, seul vuanoc’h e kemme he liv : gwenn-sin da gentañ, arc’hant goude hag a-benn ar ar fin ken ruz ha pa vije bet du-hont un tangwall eus ar skrijusañ oc’h ober e reuz.

Edon ’ta o lenn er gwasked war ar pont pa stagas a greiz holl an oabl da gaoulediñ : « Dal ’ta, emezon, daoust ha keloù glav a vefe gant an amzer ? » ha me em sav, e sell da ziskenn gant an diri war du va gwele, pa spurmantis er pellder, a-rez an dremmwel, un doare aezenn vorlivet o sevel eus ar mor, o kreskiñ dibaouez hag o ledanaat muioc’h-mui, kement ha ken bihan ma teuas da stummañ evel un dinell divent, pe gentoc’h ur volzenn iliz, ha seul ma ’z ae an dra-se war vrasaat ha war frankaat, seul vuanoc’h e kemme he liv : gwenn-sin da gentañ, arc’hant goude hag a-benn ar ar fin ken ruz ha pa vije bet du-hont un tangwall eus ar skrijusañ oc’h ober e reuz.

Diskouez a rae ’ta Daniz n’o devoa ket c’hoazh ankounac’haet glac’har o zadoù er bloavezh 1870, pa glevjont e oa bet trec’het soudarded Bro-C’hall e kêr Sedan, hag an deiz warlerc’h [war-lerc'h] bez’ oa ur vevenn du-kañv en dro d’ar c’helaouennoù ma’z oa moulet warno ar c’heloù mantrus-se.

Evit va c’heloù, ne vezen ket seizhdaleetoc’h o kavout pleg da ziduiñ va amzer en ur c’horn sioul bennak, da skouer, war an Ernest Renan e burev ar fourerien, dre ma’z oa ar c’hentañ-mestr ur c’henvroad eus Tredarzeg, hag eno e stagen da skrivañ – dija ! – va eñvorennoù beaj, (1) ha da lenn levrioù spagnolek pe saoznek (2).

Evit va c’heloù, ne vezen ket seizhdaletoc’h [sic, seizhdaleetoc’h] o kavout pleg da ziduiñ va amzer en ur c’horn sioul bennak, da skouer, war an Ernest Renan e burev ar fourrerien, dre ma’z oa ar c’hentañ-mestr ur c’henvroad eus Tredarzeg, hag eno e stagen da skrivañ – dija ! – va envorennoù beaj, (1) ha da lenn levrioù spagnolek pe saoznek (2).

Met pa vezen erru e toull ar porzh e huchent warnon : « Mat ! beaj vat dit bepred, Jarl, ha kas keloù dimp ur wech an amzer ! »

Ha gwashañ tra, ne chomjen ket du-hont ul lajadig, tamm ebet ne oa keloù ganin eus mont-ha-dont, e-giz m’am boa dija baleet e New-York, Brest, Lisbon pe Gristiania, kêrioù na oant ket ken pell-se, war a grede dezhi – « e tu all da Bariz » - hepmuiken.

Ha gwashañ tra, ne chomjen ket du-hont ul lajadig, tamm ebet ne oa keloù ganin eus mont ha dont, e-giz m’am boa dija baleet e New-York, Brest, Lisbon pe Gristiania, kêrioù na oant ket ken pell-se, war a grede dezhi – « e tu all da Baris » - hep mui ken.

o welet pegen dister e chome plas ar c'heleier war Blogoñv, er c'hazetennoù rannvro zoken, ur strolladig a dud eus bro Gemper (Skol an Emsav, PSU, CRIN) en deus soñjet e oa ret kas keloù war-eeun d'ar Vretoned.

Kennerzhet e voen gant ar c'heloù-se, hag e c'hellis mont evel-se, un tamm divec'hiet va spered, da Loperc'hed da sikour va mamm da brientiñ douar evit lakaat sivi.

Er rannbennad kentañ [hini ur gemenadenn] e vo kavet ar c'heloù a-bouez, da lâret eo ar pezh zo nevez hag a sacho evezh an dud : an darvoud e-unan.

A-hed an hent da vont d'ar gêr en em zebran evit gouzout ha dav eo din embann ar c'heloù mat da Adrianí pe, da nebeutañ, ez eus diougan keloù mat.

Disfiz o deus ouzh an istrogelled-se deuet da zirenkañ o zammig buhez plaen ha brav en ur blantañ reuz hag oc'h embann keloù fall a-bouez-penn...

Deoc'h-c'hwi da raksoñjal en traoù nevez ha dic'hortoz a vo da lakaat e pleustr evit ma teufent war o c'hiz hag evit ma vefont kendrec'het da reiñ muioc'h a bouez c'hoazh d'an darvoud savet ganeoc'h -plas ha hirder ar pennadoù roet d'an afer er c'heleier-

Dibab a reas ur chadenn keleier e saozneg hag e lakaas ar son ken izel ma c'helle klevet mouezh ar gazetennerez hep selaou ar pezh a lavare.