Ofis Publik ar Brezhoneg
plijus
Ha me d'ar red, ha kavout er parlouer un den gant un dremm plijus-kenañ, daoulagad glas dezhañ 'drek e lunedoù alaouret, ur barv kistin oc'h ober tro e javedoù ; e benn a oa dija un tammig moal, hag e gein un tammig kromm, mes tres ur paotr kalet ha kreñv a oa war an aotrou am galve er parlouer.
- Ha me, me 'gav brav da zent gwenn, ha da zaoulagad mor, ha da dal uhel ha kaer, ha rodelligoù da vlev... plijus d'ar merc'hed o c'hañjoliñ !
Met sed amañ plijusañ tra a gaven : ni, sonerien, ha ni hepken, nemet moarvat ar c’habiten hag an admiral, a c’helle kousket a-hed an noz hep divorfilañ, ha netra ne zeue d’hon trubuilhañ, forzh pegement a drouz hag a reuz a save e[n]-dro hag a-us dimp pe dindanomp.
Daoust ha ma touge tri galoñs war bep brec’h, d’ober am boa gant un den plijus hag hegarat-tre.
Hounnezh a oa unan eus ar c'hoantadennoù en devez pep den pa vez en ul lec'h plijus, met seveniñ e c'hoant ne vez ket aes bepred.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
plijusted