Ofis Publik ar Brezhoneg
Vertuzioù an Agnus Dei. / Ez chas brun an c'hurunoù [ec'h argas strak ar gurun], / Ez efas naet ar pec'hedoù, / Ez vir ouzh an tan pep manier, / Skaf ha lestr a cheñch [a sach] a zañjer, / Ez vir [e] pep tu ouzh marv subit, / Droukspered kre a chas kuit, / Ez spont sklaer an adverserien, / Ez rent soulas d'an wreg vrazez, / O tont da c'henel en gwel spes, / Ez ro grasoù, ez vir ouzh [drouk]chañs, / Pa en zouger gant reverañs. / A vent, nepred, na doutet pas, / ken din eo an bihan hag an braz.
Perak emañ 'l lezenn, / E ve ret da zaou zen / Hag a zo reuzeudik an eil gant egile, / En em gasa gwashoc'h evit ar c'hi ar c'hazh, / Evel fust ha gwalenn / O sachañ a bep tu, noz ha deiz en em lazh ; / Ya, perak m'er goulenn, / Ne c'hellfent ket terriñ pe droc'ha ar skoulm-se, / Bezañ vak anezho hag eürus adarre ?
Me am eus gwelet du-hont war ar c’hradailh un tamm brav a gig moc’h, hag er siminal un dousenn anduilh a-ispilh ; en ul laouer vaen, er gampr, em eus dizoloet boutailhadoù leun, a-walc’h evit kargañ hor c’hof deomp-holl ; me 'gav din e raio an traoù-se muioc’h a vad deomp eget lakaat an tan amañ da sachañ marteze ar c’harr war hor c’hein.
« Deomp d’ar c’hraou ! Lom, d’ar c’hraou ! da sachañ hardi war lost ar pemoc’h ha da drubuilhañ ar yer war o c’hlud. »
« Ha bremañ, labouromp, Lom ! Sachit ’ta war ar gordenn. »
Ha, koulskoude, ne sache ket mui ingal war e anal.
Gouzout a ran oc'h deut dirazomp gant ar menoz izelaat ho spered dre sachañ goap warnoc'h ; mes ur gentel a zo da dennañ diouzh hoc'h anzav.
Ha ken klok, ken brav e sache ar wazed a nerzh korf war fust ar roeñvoù ma skare ar gale kalz primoc’h eget na ruilhfe ur ganetenn war ar skorn, ha ma vanjomp bamet, krog ennomp ar c’hoant strakal daouarn en ur sellout outo.
Adal ma voe teñval a-walc’h anezhi, e lidjomp an deiz-se el lenn vras ur gouel veneziat ar seurt n’eus ket bet gwelet e bar e Cherbourg na kent na goude, met allas kalz re bell, emichañs, e tremene hor bigi diouzh ar paourkaezh tud a beurleunie ar c’hae hag ar straedoù, an eil o vountañ hag o sachañ war egile, hag ar re, niverusoc’h c’hoazh, o devoa pignet gant mil boan war lein an torgennoù tro-dro d’ar porzh.
Aon am beze dalc'hmat rak bezañ heget gant ar grennarded all, ha gwech an amzer e kleven digant hemañ pe henhont : "Sach da reor alese, gogez e vamm-gozh ! "...
Dihuniñ a ris a-stroñs rak bez’ e oad o sachañ war va brec’h.
Truez am boa outañ evel[-]just ha war an dro fent a rae din un tammig, rak o vezañ ne oa ket gwell gustum da leñvañ, ober a rae evel pa vije bet o sachañ Loull d’e doull.
Bremañ ’vat, adal ma oan krog da ziskantañ va fesk, koulz e oa din strivañ da sachañ hep dale war ar pikol draen am boa da lemel dioutañ, ha peogwir, en desped d’ar c’hrennlavar ne ziskoueze ket va c’hazhig bezañ ur c’hac’her aour daoust d’e grev du-peg hep an disterañ marell, ret e oa din ’ta tunañ e tu bennak ar c’hwec’h[-]kant lur n’hellen ket tremen hepdo.
Bez e c'helljomp erfin en em sachañ ha mont en aod e pleg ur beg-douar (Beg Mbini ?).
Setu ma chom du-hont ar c'hae war vihanaat, al lestr a gerzh goustad, sachet gant listri-stlej ken na c'hell ober hent e-unan.
Gwazh a se avat d'an neb a vez tapet e-kreiz ur seurt tachennad gwez brein pa zeu trumm ur barr-avel : emichañs e vo mall warnañ sachañ e skasoù ac'hano, gant aon na gouezhfe ur skourr tev war e benn, pe zoken ur c'hef en e bezh.
Kentañ perzh dibar a garfen sachañ an evezh warnañ hag a zo boutin da holl ilizoù-meur Breizh, ma lakaer hini Naoned a-gostez, eo he ment.
Er c'hontrol, arabat degas deiziataerioù na karnedoù darempredoù a c'hallfe sachañ evezh ar polis.
Ret eo anavezout an troioù strobinell fall-se ha derc'hel penn oute hep bezañ sachet war o zachenn dezhe.
Ne respont ket din met dont a ra kenkent war ma seulioù evel sachet da'm heul.
Re all ac'hanomp o deus dalc'het soñj ivez marteze eus ar c'hentelioù skolaj pe lise - arabadus a-wezhioù - ma veze sachet ar gaoz war droioù-kaer ha kurioù saouzanus harozed brezelioù Troia.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
sachañ