seul
Ma ve bet o seulioù / Harp oc'h seul an Ankoù, / Ma ve bet gant ar c'hlaz o gwazhied holl sonnet, / Oc'h holl draoù ar bed-mañ o daoulagad prennet, / Stanket-holl o divskouarn da selaou er bed all, / M'o defe bet klevet o c'halon o strakal / Gant diframm ar marv yen o labourat o c'hig, / Neuze, war ar bed-mañ ne vent ket reuzeudik.
Dont a ra da soñj din evelkent e veze techet ar grennarded d’ober goap diouzh ar re a zouge an disterañ bouchig barv ouzh o groñch, ha redek a raent war o seulioù en ur vlejal : Bê, bê, bêêê ! evel p’o divije bet d’ober gant girvi.
Ur skouer kaer a emzalc'h e vijent aze evit merc'hed gwenn a zo hag a gav dezho e vezont brav, gwintet ha reut evel keuneudennoù war o seulioù uhel.
An div er pezh dirak a zo loeroù tev ha botoù du plat o seulioù en o zreid.
Ne respont ket din met dont a ra kenkent war ma seulioù evel sachet da'm heul.
Ar re-se eo a addegasas skridoù orin Homeros da Europeidi ar c'hornôg hag ar gwalarn pa voe dav dezhe tec'hout diouzh Bizañs, lanv an Islam war o seulioù.