herr

aer

em strinkañ a-benn-herr, a-herr, gant herr

hem strincqa a-benn-hezr, a hezr, gand hezr

kemeret e lañs, e herr

qemeret e lançz, e hezr

herr

hezr

reiñ herr da ur c'hourser

rei aer da ur c'hourcèr

herr

err

Kalz a herr he deus ar stêr-se.

Kalz a err é deûz ar ster-zé.

Gant re a herr hoc'h eus graet kement-se.

Gañt ré a err hoc'h eûz gréat kémeñt-sé.

herr bras em [sic] boa d'ho kwelout.

Err brâz em bôa d'hô kwélout.

Kemerit hoc'h herr.

Kémérid hoc'h err.

herr

Dont a ra diwar herr, hag o vezañ klevet / Edo ar bleiz yuzaz oc'h ober e voutoù : / — « Aon am beus, emezañ, n'ho pet klevet, aotrou, / Gevier diwar va fenn / Evidoc'h pa beden, / Ha na ven bet e gaou dirazoc'h tamallet ?

Dont a ra diwar er, hag o veza klevet / Edo ar bleiz iuzaz o c'hober he voutou : / — « Aoun am beuz, eme z-han, n'ho pet klevet, aotrou, / » Gevier diwar va fenn / » Evid-hoc'h pa bedenn, / » Ha na venn bet e gaou diraz-hoc'h tamallet ?

« Hag a herr zo warnoc'h, Ankoù ken didruez ! »

« Hag a er zo war-n-hoc'h, ankou ken didruez ! »

Goude bezañ furgutet dre bevar c’horn an ti, a-dreuz hag a-hed, ez ejont diwar herr d’ar c’hrevier, d’ar grañjoù ha d’ar sanailhoù : klask a rejont e-touez ar foenn hag e-touez ar c’holo : kement a yoa a voe furchet, mes ne voe ket kavet muioc’h er-maez eget en ti.

Goude beza furgutet dre bevar c’horn an ti, a-dreuz hag a-hed, ez ejont divar err d’ar c’hreier, d’ar grainchou ha d’ar sanaillou : klask a rejont etouez ar foenn hag etouez ar c’holo : kement a ioa a oue furchet, mez ne oue ket kavet muioc’h er meaz eged enn ti.

An daouzek Erkuniad gant o rener o tec’hout diwar herr, ganto Ambia ha Kinge, ereet treid ha brec’hioù, e strad ar bilprennenn anezho, e-keit ha m’emañ an div ounner dilezet o leñvadenniñ.

An daouzek Erkuniad gand o rener o tec’hout diwar herr, ganto Ambia ha Kinge, ereet treid ha brec’hiou, e strad ar bilprennenn anezo, e-keit ha m’eman an diou ounner dilezet o lenvadenni.

Gant an herr a oa bet lakaet enni e pellaas ar vag diouzh an aod, goustad da gentañ, buanoc’h da c’houde.

Gand an herr a oa bet lakaet enni e pellaas ar vag diouz an aod, goustad da genta, buanoc’h da c’houde.

Lammat a rejont gant ar saezhioù hag ar goafioù, o flaouiañ diwar nij en o figos hag o derc’hel en o c’hrabanoù, terriñ an herr anezho, o distreiñ diouzh o hent hag o lakaat da gouezhañ er stêr, dinoazet ha brevet.

Lammat a rejont gand ar saeziou hag ar goafiou, o flaouia diwar nij en o figos hag o derc’hel en o c’hrabanou, terri an herr anezo, o distrei diouz o hent hag o lakaat da goueza er stêr, dinoazet ha brevet.

"herr", "herrder" g.

Herr bras a sav war gas an dour.

Hag ar paotr a zalc’he an nord, herr en e vag ; e lagad lemm, aketus a heuilhe red an taolioù-mor.

Hag ar pôtr a zalc’he an nord, herr en e vag ; e lagad lemm, aketus a heuilhe red an tôliou-mor.

— Herr er c’hober ! herr er c’hober !… Avel en gouelioù !… ma savo ar Vran war ar garreg, uhel, uhellañ ma c’hallo, pe marteze e c’hallo lammet dreist mar zo dour a-walc’h warni… Herr er c’hober !…

— Err er c’hober ! err er c’hober !… Avel en goueliou !… ma savo ar Vran war ar garreg, uhel, uhella ma c’hallo, pe marteze e c’hallo lammet dreist mar zo dour a-walc’h warni… Err er c’hober !…

lakaat herr er c'hoari

marc'h war e herr

lakaat herr en abadenn

lakaat herr en

herr

reiñ herr d'ar c'hoari

rei herr d'ar c'hoari

Skuizh-marv e oamp : ar c'hezeg-houarn neuze a oa ponner ha ne oa ket ganto na rod libr, na cheñchamant herr.

Skuiz maro e oamp : ar c'hezeg-houarn neuze a oa pounner, ha ne oa ket ganto na rod lipr na chenchamant herr.

Ur wech hepken e c’hoarvezas gant Nikolaz Aleksandrovitch mont d’aveliñ e benn war zouar Bro-C’hall, da lavarout eo war ur sav-maen a ziwalle tu kleiz al lenn diouzh herr ha gourdrouz ar mor.

Ne oant ket hanter hent pa zeuas en arbenn dezho ur vaouez, herr warni, pedet gant va mamm-gozh da vont di da gemenn ar c'heloù : "goût ' ouzomp, va flac'h, eme va zonton Loeiz, bet INT dija du-mañ".

Ne oant ket hanter-hent pa zeuas en arbenn dezho ur vaouez, herr warni, pedet gant va mamm-gozh da vont di da gemenn ar c'heloù : "gout' ouzomp, va flac'h, eme va zonton Loeiz, bet INT dija du-mañ".

Diouzhtu e c’hourc’hemennas an admiral skarañ ken ma foeltrje war-du Dakar, ha kement a herr e oa war al lestr ma weled noz-deiz an tan o flamminañ a-us d’e siminalioù.

Diouzhtu e c’hourc’hemennas an admiral skarañ ken ma foeltrje war du Dakar, ha kement a herr e oa war al lestr ma weled noz deiz an tan o flamminañ a-us d’e siminalioù.

Evit ar pezh a selle ouzh an Itron gaezh, dleout a rae ar vaouez-mañ bezañ taolet raktal ha gant herr e-maez al lestr, dezhi da chom keit ha ma karje en Amerika pe lec’h all, pe da zistreiñ d’he bro, war ul lestr-kenwerzh, pe dre nij, pe war-neuñv : en ur ger, er stumm a blijfe dezhi ar muiañ.

Evit ar pezh a selle ouzh an Itron gaezh, dleout a rae ar vaouez-mañ bezañ taolet raktal ha gant herr e-maez al lestr, dezhi da chom keit ha ma karje en Amerika pe lec’h all, pe da zistreiñ d’he bro, war ul lestr-kenwerzh, pe dre nij, pe war neuñv : en ur ger, er stumm a blijfe dezhi ar muiañ.

A-benn ur pennadig e krogas ar volz iskis-se da zislivañ a-dammoù : treiñ a reas da vezañ mouk, ha damc’hlas evel ul lutig dare da vervel, met kerkent-all e flamminas adarre, gell-alaouret an dro-mañ gant bannoù a bep seurt liv hag a bep seurt stumm en he c’hreiz, gwech o vont en-dro evel skinoù ur rod karr, gwech strinket gant herr d’an nec’h, biroù tan o paouez bezañ diwareget, pe o kouezhañ goustadik er mor, hervez ma ra ar gwabriol e-kerz [e-kerzh] an hañv.

En ur ger, kenderc’hel a rae da c’houlennata gant herr, ken ma krede din bezañ dindan ur barr grizilh.

N'eus ket da dortañ ma ne fell ket din e stagfe ar c'hrogad ; ret eo terriñ o herr a-raok na vint degouezhet war an tu-enep, hag a-raok ma vint peuraet e gouez...

A-benn ar fin out-te evel an olifanted. Gorrek out da loc'hañ met pa 'c'h eus kemeret da herr, n'eus den evit da ziarbenn.

"Herr labour zo warni moarvat." "Emichañs." Tevel a ra un herradig ha sellout ouzhin.