da vihanañ

dauihanaff

kazhig bihan

cazic bihan

bagig vihan

baguic vihan

kiig bihan

quiic bihan

pezhig bihan

pezic bihan

bihan

ne del bihanoc'h

nedel bichanoch

Vertuzioù an Agnus Dei. / Ez chas brun an c'hurunoù [ec'h argas strak ar gurun], / Ez efas naet ar pec'hedoù, / Ez vir ouzh an tan pep manier, / Skaf ha lestr a cheñch [a sach] a zañjer, / Ez vir [e] pep tu ouzh marv subit, / Droukspered kre a chas kuit, / Ez spont sklaer an adverserien, / Ez rent soulas d'an wreg vrazez, / O tont da c'henel en gwel spes, / Ez ro grasoù, ez vir ouzh [drouk]chañs, / Pa en zouger gant reverañs. / A vent, nepred, na doutet pas, / ken din eo an bihan hag an braz.

Vertvziaov an Agnus Dei. / Ez chace brun an curunou, / Ez effacc net an pechedou, / Ez mir ouz an tan pep manyer, / Scaff ha lestr à chaing à danger, / Ez mir pep tu ouz maru subit, / Drouc speret cre à chace kuit, / Ez spont scler an aduerseryen, / Ez rent soulacc da-n gruec brases, / Oz dont da guenel en guel spes, / Ez ro graçou, ez mir ouz chancc, / Pa en douguer gand reuerancc. / A ment, ne pret na doutet pas, / quen din eo'n bihan hac an bras.

bihan

da vihanañ

da viana

adal ar vihanañ [sic] bete ar brasañ

a dal ar viana bete ar brassa

kalz bihanoc'h

cals bihanoc'h

da vihanañ

dauiana

na mui na vihanoc'h

na bras na bihan

bihanoc'h

hach vihan

haich vihan

en em beoc'hait da vihanañ mar gallit

èn em beoc'hit da vihanâ mar guillit

ar pav bihan

ar pau-bihan

bihan

da vihanañ

da vihanâ

ar billig vihan

ar bilic vihân

ar vasin vihan

ar vaçzin vihân

kalz bihanoc'h

cals bihanoh

koef bihan

coëff bihan

ar bouzelloù bihan

er böelleü bihan

ur c'hoad bihan

ur speredig bihan

ur sperediq bihan

bihan

boul-vihan

gwerzhid vihan ar vrec'h

guërzyd vihan an vrec'h

bugelen vihan

buguelen-vihan

arme vihan a ya hag a zeu atav

arme vihan aya hac a zeu atau

froud bihan

froud-bihan

kanol vihan

canol vihan

gwez radenenn vihan

goez-radeñen vihan

katolik bihan boas

catolicq bihan-boaz

gwell eo ar santorea vihan egit ar santorea vras

güell eo ar santorea vihan eguit ar santorea vras

kambr vihan

campr vihan

park bihan

parcq bihan

tok bihan

tocq bihan

chapeled bihan

karr bihan

qarr bihan

kazh bihan

qaz bihan

kastell bihan

qastell-bihan

gavr vihan

ki bihan

qy bihan

chas bihan

chaçz bihan

kristen bihan boas

cristen bihan-boaz

kizell vihan

qisell vihan

ned eus da lavaret entre daou ganton nes, nemet un hantereur deiz, mui pe vihanoc'h, en hañv

ne deus da lavaret eñtre daou ganton nès, ne med un hanter-eur deiz, muy pe vihano'ch [sic], en hañv

ar c'hloc'h bihan

mereuri vihan

mérury vihan

merouri vihan

méroury vihan

meitouri vihan

meiñtoury vihan

kristen bihan boas

cristen bian-boaz

pa soñjer bihanañ

pa songér bianâ

evit bihan dra e veze bet krouget

evit bihan dra e vizé bet crouguet

ti ar gorriged, ar gorriganed, ar boudiged, ti ar re vihan

ty ar gorrigued, ar gorriganed, ar boudigued, ty ar re vihan

bihan-meurbet

bihan meurbed

bihan dra

evit bihan dra

gant bihan dra

gand bihan dra

paotr bihan

pautr bihan

paotred bihan

pautred bihan

pautredigou vihan

pautricq bihan

ur speredig bihan a zen

ur speredicq bihan a zèn

Bihan dra en deus.

Bihan dra èn deus.

an eurioù bihan

an heuryou bihan

habaskait da vihanañ ha [pa] ne vez nemet gant ar vezh

habasqaït da vianâ ha ne véz nemed gand ar vez

Bihanoc'h on egetañ.

Bihanoc'h ounn égét-hañ.

bihanoc'h

Pehini eo ar vihanañ eus ho preudeur ?

Péhini eo ar vihana eûz hô preûdeûr ?

bihan

da vihanañ

da viana

bihan

Ma na hellit ket leinañ ganeomp, da vihanañ deuit da goaniañ.

Ma na hellit két leina gan-é-omp, da vihana deûd da goania.

Ur bailh bihan en deus en e dal.

Eur bal bihan en deûz enn hé dâl.

Ur valeerez vihan oc'h.

Eur valéérez vihan oc'h.

Ur verc'h vihan en deus bet.

Eur verc'h vihan é deûz bét.

da vihanañ

da-vihana

un tiig bihan

eunn tiik bihan

kêrioùigoù bihan

kériouigou bihan

gwazedigoù bihan

gwazédigou bihan

ur gêrig vihan

eur gerig vihan

ur gwazig bihan

eurgwazik bihan

Da vamm a ro da zenañ da'z c’hoar vihan.

Da vamm a rô da zéna d’az c’hôar vihan.

N'eo ket bihanoc'h evidon.

Né két bianoc'h évid-oun.

na mui na bihanoc'h

Va breur a zo bihan ha da hini a zo ivez.

Va breûr a zô bihan ha da hini a zô ivéz.

bihanoc'h

bianoc'h

bihanañ

biana

Roit un tamm bihan din.

Rôid eunn tamm bian d'in.

Re vihan eo ar bark-se evit ar pezh am eus da lakaat e-barzh.

Ré vihan eo ar bark-zé évid ar péz em eûz da lakaad ébarz.

bihan

bian

Ar vugale vihan hag ar gozhidi a vabouz alies.

Ar vugalé vihan hag ar gôzidi a vabouz aliez.

Ar bihanañ anezho eo.

Ar bihana anézhô eo.

An argoaderien a zo bihanoc'h eget an arvoriz.

Ann argoadérien a zô bihanoc'h égéd ann arvôriz.

mui pe vihanoc'h

mui pé vihanoc'h

diana, dianañ

da vihanañ

da vihana

roit hemañ din da vihanañ

rôid hé-mañ d'in diana

It da ziduellañ ho preur bihan.

Id da ziduella hô preûr bihan.

Ur giez vihan he deus.

Eur giez vihan é deûz.

Emañ o tic'hwenañ ar c'hi bihan.

Ema ô tic'hoenna ar c'hî bihan.

Lakaet em eus diskouarnañ ar c'hi bihan.

Lékéad em eûz diskouarna ar c'hî bihan.

falc'h vihan

falc'h-vihan

stank vihan

stañk-vihan

Ur verc'h vihan am eus ivez.

Eur verch vihan am eûz ivé.

Bihan boazh eo ar bara.

Bihan boaz eo ar bara.

Bihanañ buoc'h !

Bihana bioc'h !

bihanañ

bihana

An den-se n'eo na bras na bihan.

Ann dén-zé n’eo na brâz, na bihan.

Da neb en deus ezhomm, roomp an aluzen ; / Diskouezomp, evel Doue, e karomp ar beorien ; / Pe ma n'hor beus netra, laoskomp da vihanañ / E gi gant ar c'haezh dall n'en deus dorn d'e renañ, / E flac'h gant an den kozh da vale dre ar vro, / Da vont, harpet warni, dre al lec'h ma karo !

Da neb en deuz ezomm, roomp ann aluzen ; / Diskouezomp, evel Doue, e karomp ar beorien ; / Pe ma n'hor beuz netra, laoskomp da vihana / He gi gant ar c'heaz dall n'en deuz dourn d'he rena, / He flac'h gant ann den koz da vale dre ar vro, / Da vont, harpet war-n-hi, dre al leac'h ma karo !

An diabarzh, eme unan, / A zo re strizh ha re vihan.

Ann diabarz, eme unan, / A zo re striz ha re vihan.

Oc'h [ouzh] mil den a zimez, da vihanañ nav c'hant / Ne gemeront na skouer nag ali e nep lec'h, / Ha da noz o eured o devez keuz war-lerc'h.

Oc'h mil den a zimez, da vihana nao c'hant / Ne gemeront na skouer nag ali e nep lec'h, / Ha da noz ho eured ho devez keuz war lerc'h.

Al labous fur neuze d'an den / A lavaras : — « Gwell eo ganen / Nijal, kanañ dre ar c'hoajoù, / Kousket a-zindan an delioù, / Sellet en Neñv oc'h ar stered / Bihan 'veldon ha kaer er bed. »

Al labouz fur neuze d'ann den / A lavaraz : — « Gwell eo gan-en / » Nijal, kana dre ar c'hoajou, / » Kousket a-zindan ann deliou, / » Sellet enn Env oc'h ar stered / » Bihan 'vel d-oun ha kaer er bed. »

« Lost, penn hag all ker bihan on, / Ne c'helloc'h ganen-me stankañ / Toull ho kildant ar bihanañ. »

« Lost, penn hag all ker bihan ounn, / Ne c'helloc'h gan-en-me stanka / Toull ho kildant ar bihana. »

Siwazh ! en-dro d'an neizh an ed a oa darev, / Hag ar re vihan c'hoazh ne oant 'vit nijal pell / Diwar-bouez ho divaskell.

Siouaz ! enn dro d'ann neiz ann ed a voa dare, / Hag ar re vihan c'hoaz ne voant 'vit nijal pell / Diwar boez ho diou-askel.

— Da vihanañ ne deuint ket da lavaret n’hor bezo ket roet dezho pep a lunedoù mat. — Mat, e-lec’h daou gef-tan, e-giz lunedoù, div vouled fuzuilh eo am eus c’hoant da lakaat e penn pep hini.

— Da viana ne deuint ket da lavaret n’hor bezo ket roet d’ezho peb a lunedou mad. — Mad, e leac’h daou gef-tan, egiz lunedou, diou vouled fuzil eo am euz c’hoant da lakaat e penn pep hini.

Hogen, penn kentañ Iliz Jezuz-Krist war an douar eo hon Tad Santel ar Pab ; mes n’oant ket evit tizhout hennezh, da vihanañ bremañ : diwezhatoc’h her graint hag hen digasint d’ar prizon e Frañs.

Hogen, penn kenta Iliz Jesus-Christ var an douar eo hon Tad Santel ar Pab ; mez n’oant ket evit tizout hennez, da viana breman : divezatoc’h her graint hag hen digasint d’ar prizoun e Franz.

N’eus forzh penaos, an Aotrou de la Marche a dec’has da vihanañ, rak n’en doa ket a c’hoant e vije skuilhet evitañ ur berad zoken eus a [w]ad e vugale, hag a yeas da guzhet da di an Itron Jegou du Laz.

N’euz forz penaoz, an Aoutrou de la Marche a dec’haz da viana, rak n’en doa ket a c’hoant e vije skuillet evithan eur berad zoken euz a c’hoad [sic] he vugale, hag a ieaz da guzet da di an Itroun Jegou du Laz.

Eñ ivez, ma karje bezañ bet un tammig bihan pizh, en doa bremañ destumet ur gwennegig bennak ; mes, siwazh ! korf a c’houneze hag e korf ez ae.

Hen ive, ma karche beza bet eun tammik bian piz, en doa breman destumet eur guennegig-bennag ; mez, siouaz ! korf a c’houneze hag e korf ez ea.

Hor fest ne voe ket druz, va c’hrediñ a c’hellit ; n’hor boe da zibriñ nemet bara torzh hag un tammig bihan a gik.

Hor fest ne oue ket druz, va c’hredi a c’hellit ; n’hor boe da zibri nemed bara torz hag eun tammik bian a gik.

Gortozit un tammig bihan ; bremaik me a [z]euio en-dro.

Gortozit eun tammik bian ; bremaik me a deuio enn dro.

— D’am c’herc’hat da vont d’ar prizon ! Na perak ? N’em eus graet droug da zen, a gav din da vihanañ.

— D’am c’herc’hat da vont d’ar prizoun ! Na perak ? N’em euz great droug da zen, a gaf dign da viana.

Mard eo gwir, eo aes a-walc’h deomp her gouzout, rak amañ eus ur paotrig bihan o tiwall e saout hag her lavaro deomp.

Mar d’eo guir, eo eaz avoualac’h d’eomp her gouzout, rak aman euz eur paotrik bian o tiouall he zaout hag her lavaro d’eomp.

E kêrig vihan Rosko [e] oa un den klañv, ha dre eno n’oa beleg ebet, rak leun [e] oa an tiez a soudarded.

E kerik vian Rosko oa eun den klan, ha dre eno n’oa belek ebed, rak leun oa an tiez a zoudarded.

Perak ? P’edo va zad, va mamm, va div c’hoar ha me o vont da zibriñ hor lein, eus digouezhet en ti pevar soudard. Ranket eus bet reiñ dezho ho lod, rak naon o doa, a lavarent, ha n'eo ket al lodennoù bihanañ a zo aet ganto.

Perak ? P’edo va zad, va mamm, va diou c’hoar ha me o vont da zibri hor lein, euz digouezet enn ti pevar zoudard. Ranket euz bet rei d’ezho ho lod, rak naoun o doa, a lavarent, ha ne ket al lodennou bianna a zo eat gant-ho.

An driwac’h eus a viz diwe[zh]añ, Mari Kergall, deus Kerprijent he devoa lakaet an tan war he zi. Mezv oa pe, da vihanañ, gwall dommet, pa he doa graet an t[a]ol.

An driwac’h euz a viz diwean, Mari Kergall, deuz Kerprijent e devoa lakaet an tan war he zi. Meo oa pe, da vihana, gwall-dommet, pa e doa graet an tol.

E tu-hont d'ar c'hambroù ha d'ar salioù bras [e]c'h aer enne 'vit dibriñ, pe 'vit skrivañ, pe 'vit ober un diskuizh, e zo amañ ur chapel vras hag ur chapel vihan : homañ 'zo savet enni ur vreuriezh a nevez zo 'vit diboaniañ an anaon : enni dreist-holl e plijo dimp mont da gaozeal gant an Ao. Doue.

E tu-hont d'ar c'hamcho ha d'ar zalio braz ac'h er enne 'vit dibri, pe 'vit skrivan, pe 'vit ober eun diskwiz, e zo aman eur chapel vraz hag eur chapel vihan : homan 'zo savet enni eur vreuriez a neve zo 'vit diboanian an anaon : enni dreist-holl, e plijo d'imp mont da gauzeal gant an Aut. Doue.

grit tan da flammañ krez an hini bihan

Grit tan da flamma krez an hini bihan

miz bihan

O welout an nav fenn ha, dreist-holl, penn bras-divent gwad-holl Turos, ez eas bihan o c’halon gant an enebourien hag e kolljont pep spi d’an trec’h.

O welout an nao fenn ha, dreist-holl, penn bras-divent gwad-holl Turos, ez eas bihan o c’halon gand an enebourien hag e kolljont pep spi d’an trec’h.

Mouskomz eo a zo graet amañ diwar-benn aloubidigezh kreiz an Azi-Vihanañ gant ar C’halated.

Mouskomz eo a zo graet aman diwar-benn aloubidigez kreiz an Azi-Vihana gant ar C’halated.

Hag holl evurus, ankouaet gante o laeroñsi, ha trefuet, krial a raent, ha c’hoarzhin ha skrijal ! Kement ha ker bihan, ken ma deuas ar sakrist kozh, hanter vouzar koulskoude, d’o c’hlevet.

Hag oll evurus, ankouaet gante o laeronsi, ha trefuet, krial a rênt, ha c’hoarzin ha skrijal ! Kement ha ker bihan, ken ma deuas ar zakrist koz, hanter bouar koulskoude, d’o c’hlevet.

Bihan ar vent ha disneuz ar c’horf anezho.

Bihan ar vent ha disneuz ar c’horf anezo.

Bilzig a oa ginidik a Lokireg, ur barroz vihan a eskopti Treger.

Bilzig a oa ginidik a Lokirek, eur barroz vihan a eskopti Treger.

Un toullig en korn ar vered, un tamm douar war an arched… Na kan na diskan : ar glaz[i]où, goude an "Angelus", da vihanañ, a gouezhas truezus, evel daeroù an anken, war bezioù ar vered lizennet dindan deñvalijenn an noz.

Eun toullig en korn ar vered, eun tamm douar war an arched… Na kan na diskan : ar glazou, goude an "Angelus", da vihana, a goueas truezus, evel daerou an anken, war beiou ar vered lijennet (1) dindan denvalijenn an noz.

Re figus e oa bet tintin Katell, ha bremañ, emañ en iliz o ruzañ he inou, o tijabañ pateroù a-hed an deiz, o krignat treid ar sent hag ar sentezed evit goulenn digante ar c’hras da gaout da vihanañ ur gwaz… er Baradoz.

Re figus e oa bet tintin Katell, ha breman, eman en iliz o ruza he inou, o tijaba paterou a-hed an de, o krignat treid ar zent hag ar sentezed evit goulenn digante ar c’hras da gaout da vihana eur gwaz… er Baradoz.

bihan dra

ker bihan

bihan boazh

bihan boaz

bihan

pa brederer bihanañ

- A ! Mard eo evel-se eo emañ an traoù, Yann ! Me ne gredan ket e ve gwir pater kement tra a leverer din ; trawalc'h em eus da ober o krediñ ar pezh a welan ! - Na me, kennebeut all, keneil, ne gredan ket holl an traoù [sic], pell ac'hano ! Evelato, un tammig bihan e kredan hag e tiskredan war an traoù a leverer din. E-doug ar wech on bet evel-se hag, hep mar, e chomin er c'hiz-se betek va eur diwezhañ !

- A ! Mar deo evel-se eo emañ an traou, Yann ! Me ne gredan ket e ve gwir-pater kement tra a leverer d'in ; trawalc'h em eus da ober o kredi ar pez a welan ! - Na me, kennebeud all, keneil, ne gredan ket holl an traou, pell ac'hano ! Evelato, eun tammig bihan e kredan hag e tiskredan war an traou a leverer d'in. E-doug ar wech oun bet evel-se hag, hep mar, e chomin er c'hiz-se betek va eur diweza !

bihan

aet bihan e galon

Pell 'zo ez eus bet kavet taouarc'hegoù war an Dogger Bank (Mor an Hanternoz), 40 pe 50 m. bennak dindan gorre an dour, ha n'eo bet an taouarc'hegoù-se evit kreskiñ nemet a-live gant ar mor da vihanañ.

« Paourkaezh paotred vihan. Na rit ket a zroug dezho da vihanañ. Ken mignon int o-daou. »

« Paour keiz paotred vihan. Na rit ket a zroug d'ezo da vihana. Ken mignon int o daou. »

Bihan-bihan, treut evel ur c'hi, dezhañ un dremm liv amanenn, kelc'hiet gant begechoù barv du reut evel spilhoù.

Bihan-bihan, treut evel eur c'hi, d'ezan eun dremm liou amanenn, kelc'hiet gant begechou baro du reut evel spilhou.

Gouzout a ran, meur a zen n’anavez ket Lotei gwelloc’h eget ar C’hamtchatka pe ar Beloutchistan, ha, koulskoude, Lotei a zo ur barrezig vihan vrav a Vro-Gernev.

Ne lavarin anv maouez ebet, rak merc’hed ar c’hêriadennoù am eus anvet a oa aet da Garreg-al-Louarn ar buanañ m’o doa gallet ; holl e oant aet di eus an hini vrasañ betek an hini vihanañ, an hini goshañ evel an hini yaouankañ, dre hent[-]bras, dre hent-karr, dre gwenodenn ha kammboulenn, dreist kleuzioir [sic, "kleuzioù"], a-dreuz gwarimier sec’h ha parkeier priellek, holl, holl, d’ar red, eeun gant o hent ar re a c’halle mont, kamm-digamm ar re all, pep hini hervez hirder ha nerzh he divesker.

Ha setu Lom da c’houlenn digant ar mevel bihan : — « He ! paotrig, daoust ha diaes eo kas ar vag-mañ eus un tu d’an tu all d’ar stêr ? » — « O ! feiz n’eo ket avat. Ur c’hoari nemetken. »

Hag ar paotr bihan ? Pe anv out, ma mab kaer ? » — « Frañsoù Jafrenoù » emezon-me en ur grenañ hag a vouezh izel.

Hag ar paotr bihan ? Pe ano out, ma mab ker ? » — « Fransou Jaffrennou » emezoun-me en eur grena hag a vouez izel.

E Frañs int lous evel kre[v]ier, an trivet klas, da vihanañ.

E Frañs int lous evel kreier, an trivet klas, da vihana.

E-giz armoù, hor boa bet fuzul, baionetezenn, ur sac’h-kein lien, sterniet gant koad ; tri bisac’h-tennoù hag o lêrennoù, hag ouzhpenn… un nebeud seier bihan-bihan a oa enno ar boued-mir, hag [a] oa difennet groñs o zañva dindan boan a gastiz spontus.

E-giz armou, hor boa bet fuzul, baionetezenn, eur sac’h-kein lien, sterniet gant koad ; tri bisac’h-tennou hag o lerennou, hag ouspenn… eun nebeut seier bihan-bihan a oa enno ar boued-mir, hag e oa [sic, a oa] difennet groñs o zañva dindan boan a gastiz spontus.

E vamm intañvez en dizalias start, kement ha ken bihan, ma sentas outi ; mes ne oa ken e soñj gant al labour-douar ; uheloc'h en doe c'hoant da sevel.

E vamm intañvez hen dizalias start, kement ha ken bihan, ma sentas outi ; mes ne oa ken e soñj gant al labour-douar ; uheloc'h en doe c'hoant da sevel.

– « Fransoù bihan, a c'houlenne Yann Gouer pe Fant Kouerez, goût a rez brezhoneg ? » – « Un tamm bihan. »

– « Fransou bihan, a c'houlenne Yann Gouer pe Fant Kouerez, goût a rez brezoneg ? » – « Eun tamm bihan. »

Goude koan, ez ejomp adarre d’ar salon da evañ kafe, hag e voe displeget din petra da ober evit gouel ar rejiment, d’ar Sul 14 a viz Eost, da vihanañ evit ma lodenn, rak ne selle ouzhin nemet an tu breizhek.

Goude koan, ez ejomp adarre d’ar salon da eva kafe, hag e voe displeget d’in petra da ober evit gouel ar rejiment, d’ar sul 14 a viz Eost, da vihana evit ma lodenn, rak ne selle ouzin nemet an tu breizek.

E soñj dezhañ a oa prouiñ, kent e varv, daou dra : Da gentañ, ne oa ket hor c’hentadoù-ni, Bretoned, diskennidi eus Bretoned Breizh-Veur, hogen nized vihan pell an Arvoriz, breudeur d’ar C’halianed.

E soñj d’ezañ a oa proui, kent e varo, daou dra : Da genta, ne oa ket hor c’hentadou-ni, Bretoned, diskennidi eus Bretoned Breiz-Veur, hogen nized vihan-pell an Arvoriz, breudeur d’ar C’halianed.

Bihan e teu an aer da vezañ da skevent ar breur Arturo.

An Naer a vije bet bihan e levezon war an Den Kentañ.

Ouzhpenn, feuket e oa en ur soñjal en e vamm, du-hont, keit-all, e Breizh-izel, ur vaouez vat ha karantezus mar doa, hag en e c'hoarezed bihan, mibin ha drev e-giz un torad filiped. Skoazellerezed an Drouk-spered ? Neuze 'ta !... Krouadurien Doue, dres evelto, gant un ene da saveteiñ, ne lavaran ket.

An diavaeziadez a rae ur pikol sin ar groaz, a boke, evel m'he doa graet, en deiz a-raok, d'he biz-meud, ha, neuze, da Grist he chapeled, ur chapeledig bihan e baterennoù koural flimin.

Grougousat a rae eben, nemet en em laerez [sic] a rae. Kenedus e oa, hag an huñvreer ne ehane ket e sell[-]da barañ war he digroazell [sic] fiñvus ha bev, ha war he zreid bihan-bihan, ha ker mibin.

Dre-se, douget e veze d’ar Vinic'hi ur bern bigi a bep seurt stumm ha ment, ar re vihanañ war zivskoaz moused yaouank en gwenn, hag al listri bras gant pesketaerien a-vicher, pep a dog eoliet war o c’hokenn hag en-dro dezho an dilhad da vont d’an aod.

Dre se, douget e veze d’ar Vinihi ur bern bigi a bep seurt stumm ha ment, ar re vihanañ war zivskoaz moused yaouank en gwenn, hag al listri bras gant pesketaerien a-vicher, pep a dog eoliet war o c’hokenn hag e-dro dezho an dilhad da vont d’an aod.

[ [...] rak spi hor boa da sevel betek Montreal pe Gebek.] Allas, rankout a rejomp tremen gant Sidney [sic, Sydney], en enezenn Kap a Vreizh, e beg-begig ar vro, ur gêriadenn divalo-tre gant tiez bihan bihan koad ha pri ha bez’ e oa c’hoazh bagadoù micherourien, masonerien [sic, mañsonerien], kilvizien hag all, o poanial e pep lec’h e[n]-dro dezhi.

“Le Moi est haïssable”, eme ar C’hallaoued, ha war ar c’hraf-se da vihanañ a-grenn emaon a-du ganto.

Hemañ a c'hoarie un dra bennak gant e c'har, hag o vezañ ma'z oa ivez Jakez e anv badez, pa veze ezhomm d'ober un diforc'h etrezo o-daou, em c'herentiezh hag ivez er barrez a-bezh, e veze graet diouto Jakez Vras ha Jakez Vihan, hag aliesoc'h c'hoazh Biz Kamm ha Gargamm.

Pa oan bihan-bihan, pemp bloaz bennak am boa, kerkent ha ma veze lonket diwezhañ tamm ar pred, merenn pe goan, e tapen ur bechad bara, ha raktal er-maez, ha d' al liorzh.

N'eus manet evel[-]just roud ebet eus e oberennoù peogwir ne ouie na lenn na skrivañ, met plijout a rae dezhañ kanañ e sonioù hag e werzioù war lein un dosenn damdost d'e di en ur seniñ ur violoñs bihan-bihan, ur c'hoariell a ugent real bennak prenet gantañ e foar Dreger.

Ankounac'haet krenn am boa danvez ha zoken anv ar bennoberenn-se, met ul lajadig kent na darzhas ar brezel diwezhañ e tegouezhas din en em gavout gant ur c'habiten-lestr - unan eus va c'hoarierien vihan, aet bremañ da anaon evel an darn vuiañ eus ar re all.

Soñj am eus evelkent eus va c’hentañ darempred gant douar Afrika : nepell diouzh kreiz-kêr, ur bern logelloù izel ha kuit a brenestr, gant un doenn soul krennveget hag e[n]-dro dezho morianed gant lostennoù gwenn pe c’hlas, o gwragez hanter noazh, hag ar vugaligoù hep ar vihanañ pilhenn da guzhat ouzh an holl o zammig peadra.

Soñj am eus evelkent eus va c’hentañ darempred gant douar Afrika : nepell diouzh kreiz kêr, ur bern logelloù izel ha kuit a brenestr, gant un doenn soul krennveget hag e-dro dezho morianed gant lostennoù gwenn pe c’hlas, o gwragez hanter-noazh, hag ar vugaligoù hep ar vihanañ pilhenn da guzhat ouzh an holl o zammig peadra.

Adal ma felle d’ur c’hrouadur grignouzat pe ober diouzh e benn e-unan, e kleve diouzhtu digant e vamm : « Sellit ’ta, erru eo Kanaam a bako ac’hanoc’h en e sac’h ! » ha diwar neuze den ne veze furoc’h eget ar c’haezh bihan-se.

Siwazh, ne veze ket kelennet ar brezhoneg e kloerdi Landreger, met da vihanañ kammed na gant den ne veze graet buhez d'an neb a felle dezhañ komz hon yezh [sic].

Morse, koulz eo lavarout, n’en em gavas yac’h diwar c’hanidigezh va c’hoar vihan, met an dro-mañ tapet he devoa he marv da Sul ar Sakramant.

« Damañ din va faotr bihan, eme ar glañvourez dare da vervel, ma pokin dezhañ c’hoazh ur wech ! »

Krignet e vezen dalc’hmat gant an doan, ar glac’har pe ar spont ; ne baouezen ket d’ober gwad fall ha tremen a raen gant hanter-voued [hanter voued], kement ha ken bihan ma teuas an hini-gozh, gant an druez he devoa ouzhin, a-benn d’ober d’an den dirollet se plegañ d’he c’hoant : « Da viz here, emezi, kerkent ha ma tigoro adarre ar c’hloerdi, kaset e vo ar paour kaezh minor-mañ da Landreger ha menel a raio di [sic] da gousket ».

Kement-mañ a zo gwir penn-da-benn, da vihanañ hervez ar skridoù kozh a ra meneg eus al lazh.

Kement-mañ a zo gwir penn-da-benn, da vihana hervez ar skridou koz a ra meneg eus al laz.

D'ar mare-se evit doare e oa rouez-tre an douarourien e Bro-C'hall ha ne veze kavet nemet Rusianed evit al labour-se, da vihanañ evit asantiñ mont d'ar broioù pell.

A-dal dezhe, war ur gador vihan, ur skinweler a-vent gant un urzhiataer kozh a zo enaouet met ar re-se ne sellont ket ouzh ar skramm.

Emañ an div gambr diouzh tu ar straed ha skeiñ a ra ar gegin hag ar sal-dour vihan war ar puñs gouloù.

En devezhioù war-lerc'h e klaskas sellet a-dost ouzh kement istor kontet gant Thomas, da vihanañ ouzh ar c'hrafoù a c'hellfe-hi gwiriañ.