« Koulskoude, Job, me a garfe e vefemp hon[-]daou war ar memes bag. »
Gwir eo, abaoe an devezhioù ma ’z aemp hon-daou d’ar skol davet leanezed Priel, e karen ar plac’hig-se evel ur vignonez a-viskoazh, un amezegez a zeue alies davedon da c’hoari – evel ur c’hoar, mard eo gwell ganeoc’h – met nag evit daou nag evit unan ne oan troet da vont da lakaat va anv ganti.
Met evel ma en em glevemp mat-tre hon-daou, ne voe kudenn ebet ha pep hini a gendalc'has da ober ar pezh a rae diagent, war-bouez ar sinadurioù.
Ha diwall aketus hor boa graet hon-daou da chom hep stagañ gant ar c'hraf a zo o trechalañ ac'hanomp.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
hon deze