igeriñ

jgeriff

digoriñ

digori

digeriñ

digueri

digeriñ an daoulagad

digueri an daoulagat

digor

digeriñ ha didroc'hañ ur c'horf marv

digueri ha didrouc'ha ur c'horf maro

digeriñ an daouarn

digueri an daouarn

digeriñ

digueri

digoriñ

digoreiñ

digeriñ ur c'horf marv

digueri ur c'horf maro

a zigor kalon an den

a zigor caloun an dèn

skarnilañ, skarrañ, skarillañ, digeriñ, faoutañ a ra ar c'hoad-mañ gant an heol

scarnila, scarra, scarilla, digueri, fauta a ra ar c'hoad-mañ gad an héaul

digeriñ ha didroc'hañ korf un aneval

digueri ha didrouc'ha corf un aneval

ar c'hehezloù-se o deus lakaet e galon da zigeriñ, da dridal en e greiz

ar c'héhézlou-ze o deus lecqeat e galonn da zigueri, da dridal èn e greiz

digor ar beg

digor er becq

digoret ar beg

digoret er becq

digeriñ ar genoù

digueri ar guenou

digeriñ e galon da ur re

digueri e galoun da ur re

d'ar sevel-heol ez teu ar bleuñv, ar bokedoù, da zigeriñ o delioù

da'r sevel-héaul ez teu ar bleuzñ, ar bocqedou, da zigueri o delyou

digoriñ an daoulagad

digoreiñ en dëulagad

digeriñ e vrennid

digueri e vrennid

digeriñ e zaoulagad da ur re

digueri e zaoulagad da ur re

digeriñ douar kozh

digueri douar coz

digor, digoriñ, digoriñ, ur pezh douar

digor, digoreiñ, digüoreiñ, ur peh douar

digoret

digored

Gwaskit war ar vranell hag e tigoro an nor.

Gwaskid war ar vranel, hag é tigôrô ann ôr.

Hastit a-fo en em vragezañ, evit digeriñ an nor.

Hastid affô en em vragéza, évid digéri ann ôr.

digeriñ

digéri

Deuit da zigeriñ an nor din.

Deûd da zigéri ann ôr d'in.

N'en deus ket digoret e c'henoù.

N'en deûz kéd digored hé c'hinou.

Divragez e oa pa m'eus digoret an nor.

Divragez é oa pa m'eûz digored ann ôr.

alc'houez a zigor pep dor

alc'houez a zigor péb dôr

Ret eo digeriñ ur wazhienn dezhañ.

Réd eo digéri eur wazien d'ézhañ.

Ne c'hellan ket digeriñ ar c'houlm-mañ

Né hellann kéd digéri ar c'houlm-mañ.

Ar goulm, pa voe distro, / A lavar petra zo ; / Hag an tri-mañ a-fo / 'Zigor kuzul etrezo.

Ar goulm, pa voe distro, / A lavar petra zo ; / Hag ann tri-man affo / 'Zigor kuzul etre-z-ho.

Digorit ho spered ha taolit evezh mat, ez eus ur gwall arnev warnoc'h hoc'h horjellat.

Digorit ho spered, ha taolit evez mad, ez euz eur gwall-arne war-n-hoc'hoc'h horjellat.

Brezel a zigoras ha, gwelloc'h evit den, / E tiskouezas anat eo an deskadurezh / Talvoudusoc'h evit danvez.

Brezel a zigoraz ha, gwelloc'h evit den, / E tiskouezaz anat eo ann deskadurez / Talvoudusoc'h evit danvez.

Lavaret a ra d'ar bobl digeriñ e spered, / Selaou an alioù mat, o heuliañ hed-da-hed ;

Lavaret a ra d'ar bobl digeri e spered, / Selaou ann aliou mad, ho heuilla hed-a-hed ;

Eno, en-dro d'ar marc'h, setu c'hoari ha freuz o tigeriñ 'vit an arc'hant. Hor gwazed vat ha dizamant, evit sachañ moneiz d'o beg, a grog e moue al loen lorc'hek

Eno, enn dro d'ar marc'h, setu c'hoari ha freuz o tigeri 'vit an arc'hant. Hor goazed vad ha dizamant, evit sacha mouniz d'ho bek, a grog e moue al loen lorc'hek

Eno, ganto raktal kuzul a zigoras ; / Hag ar priñs d'an tri all diwar-benn ar re vras, / Diwar-benn ar poanioù a stag outo bemdez, / Lavaras meur a dra.

Eno, gant-ho rak-tal kuzul a zigoraz ; / Hag ar prins d'ann tri all diwar-benn ar re vraz, / Diwar-benn ar poaniou a stag out-ho bemdez, / Lavaraz meur a dra.

Ur gwall bennad e kave dezhañ e ranke gedal hag e tigoras ar gambr.

Eur goall bennad e kave d’ezhan e ranke gedal hag e tigoraz ar gampr.

Eno, gourvezet e-touez an teil, e zaou benn stok-ouc’h-stok, rodellet evel ur c’hi, e krene, evel ur bern delioù, pa gleve an tennoù fuzuilh o s[tl]akal hag an armelioù o tigeriñ a-flav.

Eno, gourvezet etouez an teil, he zaou benn stok-ouc’h-stok, rodellet evel eur c’hi, e krene, evel eur bern deliou, pa gleve an tennou fuzil o sklakal hag an armeliou o tigeri a-flao.

Kerkent e voe klevet stalaf ar gwele o tigeriñ en ur strakal hag ar sakrist oc’h ober ul lamm plom war ar bank.

Kerkent e oue klevet stalaf ar guele o tigeri en eur strakal hag ar zakrist oc’h ober eul lamm ploumm var ar bank.

Digorit ho kalon ker bras ha ma kerfot, savit ho spered uhelañ ma c’hellfot, ha lavarit din ha c’hwi hoc’h eus klevet ur c’han ken dudius, gwelet un dra ker burzhudus ?

Digorit ho kaloun ker braz ha ma kerfot, savit ho spered huella ma c’helfot, ha lavarit dign ha c’houi hoc’h euz klevet eur c’han ken dudiuz, guelet eun dra ker burzuduz ?

Ar manac’h a zebras e soubenn ha, war-lerc’h, un tamm bara hag amann : e nozvezh wenn hag e c’haloupadenn vintin o doa digoret e galon dezhañ.

Ar manac’h a zebraz he zoubenn ha, varlerc’h, eun tamm bara hag amann : he nozvez venn hag he c’haloupadenn vintin o doa digoret he galoun d’ezhan.

Klask a rejont an digor, ha ne voe ket diaes dezho her c’haout, rak an nor n’oa prennet nemet gant ul liked koad, ha c’hoazh, allas ! he frenn a yoa e lost er-maez eus ar porzh, ha n’oa nemet chachañ warnezhañ evit digeriñ.

Klask a rejont an digor, ha n’oe ket diez d’ezho her c’haout, rag an nor n’oa prennet nemed gand eul liket-koat, ha c’hoaz, allas ! he frenn a ioa he lost er meaz euz ar porz, ha n’oa nemed chacha varnezhan evit digeri.

Dor ar prizon a zigoras adarre hag a serras kerkent ha m’oa aet e-barzh Anna ar Sant.

Dor ar prizoun a zigoraz adarre hag a zerras kerkent ha m’oa eat ebarz Anna ar Zant.

Reiñ a ris dezhi neuze un taol penn-skoaz hag e tigoras a-flav. Trouz an nor o tigeriñ a reas aon din.

Rei a riz d’ezhi neuze eun taol penn-skoaz hag e tigoraz a-flao. Trouz an or o tigeri a reaz aoun dign.

D’ar Sul-Bleunioù, da greisteiz, e tlee bezañ dibennet an aotrou Riou. Evel ma tigore Pask en dervezh-se, e talc’has da gofes betek unnek eur hanter.

D’ar zul Bleuniou, da gresteiz, e tlie beza dibennet an Aoutrou Riou. Evel ma tigore Pask enn dervez-se, e talc’haz da gofez betek unnek heur-hanter.

Mes kaer em boa hortañ an nor, ne zigore ket.

Mez kaer em boa horta an or, ne zigore ket.

Digor da zaoulagad Krenn, ha deus da euzhiñ, Me a ya gant va gwad Da ziskouez da fazi.

Digor da zaoulagad Kren, ha deuz da euzi, Me a ia gand va goad Da ziskouez da fazi.

Setu amañ an alc’houez en digor, ennoc’h-c’hwi e fizian anezhañ.

Setu aman an alc’houez hen digor, enn-hoc’h-c’houi e fizian anez-han.

Kement-mañ ne vir ket ouc’h an Aotrou Doue da vezañ digoret gant laouenidigezh dor e varadoz da Janed ha da Vanuel, eñ hag a lavar ar pezh a zo graet d’an dud ezhommek a zo evel graet dezhañ e-unan.

Kement-man ne vir ket ouc’h an Aoutrou Doue da veza digoret gant laouenidigez dor he varadoz da Jannet ha da Vanuel, hen hag a lavar ar pez a zo great d’an dud izommek a zo evel great d’ezhan he-unan.

Digor ar gleud ha da zaoulagad... Na petra 'ta ! Na rannez gir ?

E gerent hag e vignoned en em c’hronne war e dro da reiñ dezhañ gourc’hemennoù : « Digor da ene d’al levenez holl-zistrafuilh, emezo ; rak setu emaout digouezhet e lec’h ar Peur-ehan, ma vez kaset da vat pep taol ennañ aes ha diboan, ma teu pep tra digoust-kaer, ma na sav harz ebet ouzh kammedoù ha mennad mab-den. »

E gerent hag e vignoned en em c’hrounne war e dro da rei d’ezan gourc’hemennou : « Digor da ene d’al levenez holl-zistrafilh, emezo ; rak setu emout digouezet e lec’h ar Peur-ehan, ma vez kaset da vad pep taol ennan aes ha diboan, ma teu pep tra digoust-kaer, ma na sav harz ebet ouz kammedou ha mennad mab-den. »

Evel-se, dre skeiñ taolioù ha skignañ spont, e tigorjont an hent dirazo betek lenn an Heol, an Albis, ar Visuria, an Amisios, hag e savjont war o glannoù seizh rouantelezh a zo manet war goun an dud an anvioù anezho ha darvoudennoù o buhez.

Evel-se, dre skei taoliou ha skigna spont, e tigorjont an hent dirazo beteg lenn an Heol, an Albis, ar Visuria, an Amisios, hag e savjont war o glannou seiz rouantelez a zo manet war goun an dud an anoiou anezo ha darvoudennou o buhez.

Hinoniñ a rae an neñv ; glas e oa ar geot hag an delioù ; dindan va c’hammedoù e pep lec’h e tigore bleunioù ; war ar skourr e kane an evn, ha d’am diskouarn e voude drantik ar gwenan.

Hinoni a rae an nenv ; glas e oa ar geot hag an deliou ; dindan va c’hammedou e pep lec’h e tigore bleuniou ; war ar skourr e kane an evn, ha d’am diskouarn e voude drantik ar gwenan.

Ariomanos eo a eostas kentañ trevad heiz taolet gant douar-stuz, ha kentañ park aret e voe an hini a zigoras-eñ e Manoialos (frankizenn Manos) (1).

Ariomanos eo a eostas kenta trevad heiz taolet gant douar-stuz, ha kenta park aret e voe an hini a zigoras-hen e Manoialos (frankizenn Manos) (1).

Anat dezhañ diwar-se ez oa spesoù, nemet ez oant spesoù dinoaz, e nac’has klask adarre e nep doare digeriñ emziviz ganto ; e venoz a reas, avat, d’o skorañ kement ha ma c’hellje den krouet hen ober.

Anat d’ezan diwar ze ez oa spezou, nemet ez oant spezou dinoaz, e nac’has klask adarre e nep doare digeri emziviz ganto ; e venoz a reas, avat, d’o skora kement ha ma c’hellje den krouet hen ober.

Dirak an aotrou person, abaf an div blac’h, ken abaf ha na gredent digeriñ o ginou.

Dirak an ôtrou person, abaf an diou blac’h, ken abaf ha na gredent digeri o ginou.

Aet int o div d’ar presbital. Tok ! tok ! war an nor, hag ar garabasenn da zigeriñ. — Petra a c’hoarvez ganeoc’h, Marc’harid ?… Petra a fell d’eoc’h ?… — Er gêr emañ an aotrou person, Frañseza ?

Aet int o diou d’ar prespital. Tok ! tok ! war an nor, hag ar garabasenn da zigeri. — Petra a c’hoarvez ganeoc’h, Marc’harid ?… Petra a fell d’eoc’h ?… — Er gêr eman an ôtrou person, Franseza ?

Izabel ’ta a heulio ar pardonioù ; en-dro devezhioù ar pardon (derc’hent ar pardon, deiz ar pardon ha deiz an adpardon), an ozhac’h hag ar wreg a zigor frankoc’h ar yalc’h, an arc’h hag an armel.

Izabel ’ta a heulio ar pardoniou ; en-dro devejou ar pardon (derc’hent ar pardon, de ar pardon ha de an adpardon), an ôc’h hag ar wreg a zigor frankoc’h ar yalc’h, an arc’h hag an armel.

Ac’hanta ! Bilzig, dit da leviat ! Digor da zaoulagad ha frank, paotr. Krenañ a ra da zorn.

Ac’hanta ! Bilzig, d’it da leviat ! Digor da zaoulagad ha frank, pôtr. Krena a ra da zorn.

Kreñv a gorf hag a spered, hep pleg na displeg, ha, pa zigore warnoc’h e zaoulagad gwer-c’hlas [sic], eeun ha sklaer, ar skiant-vat enne a bare.

Krenv a gorf hag a spered, hep pleg na displeg, ha, pa zigore warnoc’h e zaoulagad gwer-c’hlas, eeun ha sklêr, ar skiant-vat enne a bare.

Plijadur en devoa, laouen e oa e galon, pa wele an dimezellig : levenez an hini, a wel ur vleuñvenn gaer o parañ el liorzh, pehini ne zigoro biken evitañ he [d]or.

Plijadur an nevoa, laouen e oa e galon, pa wele an dimezellig : levene an hini, a wel eur vleuenn gaer o para el lïorz, pehini ne zigoro biken evitan e zor.

Ha sed an naer vras o tigeriñ he geol glaourek ha dantek, hag o tigorvigelliñ he c'helc'hioù gweadennek ha skantek, hag o tapañ al loenig kaezh etre kef ar wezenn ha hi en ur sutal.

Ha sed an naer vras o tigeri he geol glaourek ha dantek, hag o tigorvigelli he c'helc'hiou gweadennek ha skantek, hag o tapa al loenig kaez etre kef ar wezenn ha hi en eur sutal.

Pe, ma oa deuet unan bennak da welout anezhi ken diwezhat-se, en dije skoet war an nor, ha goulennet digor.

Ar « ravolt » a veze leuskel a-gevret, war ar renkoù, bep a c'hwitelladenn ; er studi, skeiñ a-gevret gant ar botoù-koad war ar pleñchod ; er refektouer, pa zisplije ar boued, boudal pe vouboual hep digeriñ ar genoù, evel un hed-gwenan o sevel.

Ar « ravolt » a veze leuskel a-gevret, war ar renkou, bep a c'houitelladenn ; er studi, skei a-gevret gant ar botou-koad war ar pleñchod ; er refektouer, pa zisplije ar boued, boudal pe vouboual hep digeri ar genou, evel eun hed-gwenan o sevel.

Hep reiñ dimp amzer da zigeriñ hor begoù, ar « vleuien » ac’hanomp, ar pleustriñ war an embregañ a zeraouas diouzhtu.

Hep rei d’imp amzer da zigeri hor begou, ar « vleuien » ac’hanomp, ar pleustri war an embrega a zeraouas dioustu.

Lom a zigoras e zaoulagad ar brasañ ma c’hellas, hag a sellas. Mes ne respontas ket diouzhtu.

Ha Lom a grogas adarre da lavarout : — « O moereb ! O, moereb !… » — « Peoc’h, en anv Doue ! » eme ar voereb, hep digeriñ ul lagad ; « poan-benn a rit din. »

Koulskoude, pa zeuas an aotrou Vallée da zigeriñ ar c'hlas kentañ brezhonek a zo bet graet biskoazh en hor bro a Vreizh, — en ur sal skol, e-pad an ehan-labour —, e oamp nav war ar bankoù : Emil Abéré a Blougastell-Daoulas ; Loeiz Ar Borgn, a Vrest ; Loeiz Coniac, a Landerne ; Loeiz Gautier, a Sant-Brieg ; Jozeb Guyot, a Sant-Brieg ; Frañsez Jafrenoù, a Garnoed ; Jul Olivier-Henry, a Sant-Brieg ; Frañsez Le Page, a Sant-Brieg ; Olier Sagory, a Sant-Brieg ; hag Olier Vallée, a Sant-Brieg.

Koulskoude, pa zeuas an Aotrou Vallée da zigeri ar C'hlas kenta brezonek a zo bet graet biskoaz en hor Bro a Vreiz, — en eur sal skol, e pad an ehan-labour —, e oamp nao war ar bankou : Emil Abéré a Blougastell-Daoulas ; Loeiz Ar Borgne, a Vrest ; Loeiz Coniac, a Landerne ; Loeiz Gautier, a Sant-Brieg ; Joseb Guyot, a Sant-Brieg ; Frañsez Jaffrennou, a Garnoet ; Jul Olivier-Henry, a Sant-Brieg ; Frañsez Le Page, a Sant-Brieg ; Olier Sagory, a Sant-Brieg ; hag Olier Vallée, a Sant-Brieg.

Pa zigoras ar c'hlasoù, da viz Here 1896, e komzis d'an aotrou Lebon, rener, eus ma mennozh.

Pa zigoras ar c'hlasou, da viz Here 1896, e komzis d'an Aotrou Lebon, rener, eus ma mennoz.

Ha pezh n'oa ket bet anzavet gant ar breur Arturo, kennebeut, re gizidik e elevez, a oa an evezhiadenn a luc'he, a-daolioù, en e spered, evel ma splamme, pa veze digoret ganti, mohera avelaouer Palmira (...).

Digeriñ a ra e zaoulagad. Nann ! N'eo nemet ul labous o kanañ el liorzh kloz.

Un nor er goueled a c'heller digeriñ war du kleiz treuzell ul lestr-karg bremañ.

Un nor er goueled a c'heller digeriñ war du kleiz treuzell ul lestr-karg bremañ.

Digoret he doa Palmira trumm hec'h aveler e framm-olifant, ha, kent en em aveliñ, he doa spinet flour chink ar manac'hig gant bevenn ar seiz limestra.

Bez' e voe war-nes degas war o enep ar Werc'hez Vari benniget-dreist, ha Dinamm, met ne zigoras ket e c'henou.

Dre hir gortoz e teuas a-benn ar fin an deiz ma tigorjont dirazon dor-dal an « Dépôt » evit ar wech diwezhañ, ha me da Briel an eil warn-ugent a viz C’hwevrer, 1911.

Dre hir gortoz e teuas a-benn ar fin an deiz ma tigorjont dirazon dor dal an « Dépôt » evit ar wech diwezhañ, ha me da Briel an eil warn-ugent a viz c’hwevrer, 1911.

Krignet e vezen dalc’hmat gant an doan, ar glac’har pe ar spont ; ne baouezen ket d’ober gwad fall ha tremen a raen gant hanter-voued [hanter voued], kement ha ken bihan ma teuas an hini-gozh, gant an druez he devoa ouzhin, a-benn d’ober d’an den dirollet se plegañ d’he c’hoant : « Da viz here, emezi, kerkent ha ma tigoro adarre ar c’hloerdi, kaset e vo ar paour kaezh minor-mañ da Landreger ha menel a raio di [sic] da gousket ».

Ha pa zigor an noz, e-giz ur rozenn goañv o tispakañ hini ha hini he deliennoù, pa blav en don an neñvoù ul loar ken lufr ha pal ur plomer, e tihun ivez ar menez-tan Vesuvio, heñvel a-hed an deiz ouzh ur c’hozhiad moal na dennfe nemet a-wechoùigoù ur bouchad moged eus e gorn, met adal neuze, gwech alaouret, gwech damruz, en em skign a-us dezhañ ur rod-heol hag a gresk, hag a deuz hag a flammin adarre evel pa vefe kalon ar rannvro o tarlammat goustadik du-hont, e sioulder ar maezioù moredet.

Ha pa zigor an noz, e-giz ur rozenn goañv o tispakañ hini ha hini he deliennoù, pa blav en don an neñvoù ul loar ken lufr ha pal ur plommer, e tihun ivez ar menez-tan Vesuvio, heñvel a-hed an deiz ouzh ur c’hozhiad moal na dennfe nemet a-wechouigoù ur bouchad moged eus e gorn, met adal neuze, gwech alaouret, gwech damruz, en em skign a-us dezhañ ur rod heol hag a gresk, hag a deuz hag a flammin adarre evel pa vefe kalon ar rannvro o tarlammat goustadik du-hont, e sioulder ar maezioù moredet.

Qualis artifex pereo ! emezañ war e dremenvan ; hag an arzour dizanav 'ta, a grouas ar bennoberenn e chomis ken pell da zigoriñ va genou dirazi.

Na Tachoires Gonzague, nag e genseurted, hini ebet n’en devoa klevet anv eus ar seurt traoù, ha digoriñ a raent o genou o welout bodet, lod war an tilher a-raok, lod all war an dunetez a-dreñv, Fallières, ar Ministr hag an ofiserien, hag i o sellout pizh ouzh un tamm beg-douar ne spurmanted warnañ netra a dalvoudegezh, nemet ur c’hozh kastell a-us d’ur porzhig dister.

Lennet am boa dirazañ meur a wech rimadelloù aozet ganin, e galleg eveljust [evel-just], traoù hep pouez na talvoudegezh, rak ken donezonet on da vezañ ur barzh hag ur silienn da vont da leanez, met digoriñ e c’henou a rae va mignon ouzh va selaou : « Bon Dieu de bois ! emezañ, ça rime à tout coup ! ... T'es pas la moitié d'un imbécile et j'serai foutre pas capable d'en faire autant ».

Menel a ris da sellout outi evel ur genaoueg aet da gluchañ war un torkad linad, rak dirak piv ’ta am boa digoret va c’halon goude merenn ?

Sevel a ra da vont d'an nor, met, kerkent, e teu ar soudard da virout outañ d'he digeriñ, en ur c'hourdrouz skeiñ gant e vaionetez.

Sevel a ra da vont d'an nor, met, kerkent, e teu ar soudard da virout outañ d'he digeri, en eur c'hourdrouz skei gant e vaionetez.

Dilammat a ra ar person da zigeriñ.

Dilammat a ra ar person da zigeri.

Berr eo bet gwalenn ar c'hastiz, avat ; hag antronoz vintin n'emañ mui ar vatimant o ruilhal war houlennoù hir ha gorrek mor Biskaya, hogen o lakaat gwagennoù berr ha rust da eonenniñ dirak beg-douar Finisterre, a c'heller gwelout an tornaodoù sonn anezhañ war an tu kleiz, an tu m'emañ va c'hambrig; hag, en ur zigeriñ ar prenestr e c'hellan gwelout rannoù uhelañ Bro-C'halikia hanterguzhet er vogidell.

Honnezh eo bet al lodenn eus ar Gabon an diaesañ da zigeriñ d'ar vuhez vodern.

Gant un amezegez. Skoet he deus ouzh an nor met n'eus bet den o tigeriñ.

Deizioù hag eurioù digoradur al lec'h, deoc'h da c'houzout da bet eur e vez digoret ha serret an dorioù, pegoulz e vez diaesoc'h d'ar vijiled evezhiañ al lec'h abalamour d'an niver bras a dud a zo ennañ, pegoulz e c’hall an dud bezañ degemeret e-barzh al lec'h a fell deoc'h tizhout, hag all, hag all...