Office public de la langue bretonne
M. Leveret-eñ [ar c'hredo] e brezhoneg. Me gred e Doue an Tad Hollgalloudek, krouer an neñv hag an douar. Hag e Jezus-Krist e vab unik, hon Aotrou. Pehini zo bet koñsevet eus ar Spered santel, ha ganet gant ar Werc'hez. En deus gouzañvet didan Poñs Pilat, zo bet krusifiet, marv, ha sebeliet. Zo bet diskennet d'an ifern, ha resusitet an trede deiz a-douez ar re varv. Zo pignet en neñv, hag azezet en tu dehoù da Zoue an Tad Hollc'halloudek. Ahane e teuy da varn ar bev hag ar marv.
evel a gredan
Ganto vo graet stignoù, d'ho pakañ 'zruilhajoù, lasoù-rikl d'ho mougañ, e berr : kant ha kant tra, a vo, war an diskar, ho toan hag ho klac'har, a vezo, marteze, kiriek eus ho marv. Tec'hit eta a-fo, diouzh ar gaoued, ar ber ! Gwelloc'h oufec'h d'ober, mar fell deoc'h va c'hrediñ, eme ar wennili, eo dibriñ 'n had kanab.
Yannig, nemedec’h na glemmet / Mar oc’h er giz-se gwall c’hraet : / Brasañ torfed, ‘me hon zado[ù], / Laerezh arc’hant en ilizo[ù] ; / D’ar Sent, koulz ha dimp, na dere / E vo graet foar gant o danve[z]. / ‘N [a]otro[u] sant Pêr, ‘vit an dro-mañ, / Na vo ket re rust, a gredan, / Nemet miret don ‘n ho spered / Ar gentel ‘zo bet de[o]c’h roet. /
- A ! Mard eo evel-se eo emañ an traoù, Yann ! Me ne gredan ket e ve gwir pater kement tra a leverer din ; trawalc'h em eus da ober o krediñ ar pezh a welan ! - Na me, kennebeut all, keneil, ne gredan ket holl an traoù [sic], pell ac'hano ! Evelato, un tammig bihan e kredan hag e tiskredan war an traoù a leverer din. E-doug ar wech on bet evel-se hag, hep mar, e chomin er c'hiz-se betek va eur diwezhañ !
a gredan
war a gredan
dont a reas hag e krede
Ha tro-dro da Vreizh, ne gaver ket nemeur a draoù a rofe da grediñ en ur giladenn kalz brasoc'h eus ar mor.
Ha Job, imoret ha fuloret dre ma krede dezhañ e oa graet fae war nerzh e gorf, a lammas war Lom, a grogas ennañ dre vriata, a zibradas anezhañ diouzh an douar ha, dre nerzh ar vezventi, e kouezhjont o-daou, mell-divell, er foz.
Koulskoude, e krede din e oa ar c’hizhier loened fin, mes e pep gouenn e vez kavet, emichañs, loened sotoc’h eget ar re all, hag, e feson, hemañ a oa unan anezho.
Lom a c’houlenne digant Job : — « Ha krediñ a ra deoc’h, Job, e teuimp a-benn eus hon taol ? » — « Ha ma kred din ? Ha ma kred din ! Sur e kredan hag e kredan start ! ha, c’hwi, ne gredit ket mui ? » — « Eo, krediñ a ran, mes… »
« E c’hellit krediñ start ha hardi ! Ha pa soñjan en doa c’hoant ar paour kaezh Herri reiñ din da grediñ e oa houarn kozh en e armel ! Soñjit : houarn kozh ! » — « Ha ! ha ! ha ! »
Mari a gredo dezhi e vezo bet spontet an holl dud er c’hêriadennoù tro-war-dro, pa ne gredo hini ebet anezho tostaat.
Krediñ a ra deomp en deus kollet e holl skiant vat gant an traoù spontus en deus gwelet.
Me n'am boa gwelet nemet chapelioù hor Sent kozh, houmañ ne greden ket e oa ur chapel anezhi ; gant he bankoù koad stok-ouzh-stok, he mogerioù gwerniset, he chantele kempenn hag hec'h aoter wenn evel ur menaj merc'hodenn, he delwennoù plastr, en ur ger, ne oa ket graet al lec'h-mañ da hadañ devosion en eneoù, ha ma hini-me a oa gwidal-mat, ha techet da vont e-maez an arroudennoù pleustret gant an holl.
Na gredit ket emaon oc’h ober fae war va bro ; pell ac’hano.
Krediñ a reas goulenn : - Lavarit din hoc'h anv, mar plij !
Hag anaout a rit « La Mujer Desnuda » gant Blasco Ibañez?... Un heug. Gwashoc'h eget loustonioù Zola, ma ranker krediñ...
Trec'hwezhañ a ra ar breur Arturo, mont a ra tro en e gorf, ha, koulskoude, e kred dezhañ eo morzet e izili...
- Ha krediñ a ra dit, Abgrall, - « te » a lavarent an eil d'egile, hag en em envel a raent dre o anvioù tud, a-enep ar Reolenn, pa vezent o-daou ; - ha krediñ a ra dit eo ken fall-se ar merc'hed ?
C'hwi, ha krediñ a ra deoc'h 'z eus ur sant ac'hanoc'h ?
Ne gredan ket e ve da zen all ebet, na deoc'h kennebeut all.
N'eo ket abalamour ne oa ket un den a feiz, ar c'hontrol eo ; re vil, war a grede dezhañ, e veze graet d'an Aotrou Doue en ilizoù, ha hervezañ re griz holl e oa ar veleien : « Ur vezh eo dezho, emezañ, leuskel hor Salver da baouranteiñ e noazh-pilh, koulz eo lavarout, war e groaz ».
Ha mar plege an heol benniget da vezañ a-du gant ar wreg hag an ozhac’h yaouank, neuze 'vat e teuen da grediñ en devoa an Aotrou Doue kaset gwareg-ar-glav e-maez e zoull e pell-pellañ an neñvoù, ha graet dezhi diskenn betek amañ da gaeraat muioc’h c’hoazh hon hentigoù ken mistr, o kammigellañ etre daou c’hleuz alaouret bennozh d’al lann ha d’ar balan, pe e lec’h all etre girzhier gant skav pe spern gwenn en o bleuñ.
Emichañs, krediñ start a rae he devoa d’ober gant ur niz klañvidik, na chome bev nemet dre vurzhud hag a-drugarez d’he louzoù.
En o laouenañ e voe raktal va c’herent, hag amzer ebet ne rojont d’an diviz-se da c’horiñ en o fenn, rak krediñ a rae dija dezho e rajent ganin ur beleg, ha marteze zoken un eskob. Na petra 'ta ?
Krediñ a ra din n’emaon ket amañ, em liorzh Krech’ Eliez, war greiz an deiz en derc’hent gouel Sant Erwan 1954, o skrivañ gant un tammig kreion an envorennoù-mañ… [sic, eñvorennoù-mañ…] Nann ! n’on [sic] ket amañ, met du-hont, e ti melen ar vourc’h [...].
Krediñ a rae dezhi, emichañs, e oa Gargantua un Tugdual bennak ganet e Breizh.
Met war a gredan ne oa ar c’hleñved-se nemet un digarez, hag e gwirionez ne felle ket d’hon Aotrou aberzhiñ e varv gwenn-erc’h evit ober plijadur da lamponed New-York.
Diwar c’hourc’hemenn an admiral e voe difennet ober war vourzh an disterañ trouz ; den ne grede ken na kanañ, na c’hoarzhin, na divizout a vouezh uhel.
Krediñ a ra din bete vremañ adklevout e vouezh skiltr p’edo o kimiadiñ diouzh Fallières kent diskenn gant diri ar skeulig a-dreñv : « Merci infiniment […] ».
Na zoken ur vi ne vefe roet war dermen da dud ’zo ; hemañ ’vat a ouie touellañ ur marc’hadour pe un ostizez, hag evit ar pezh a selle ouzh reiñ kaol d’ar c’havr ne gredan ket e vefe c’hoazh ganet e bar.
Douget on bet a-viskoazh da garout al loened, ha forzh pelec'h e tegouezhas din bevañ, e Breizh, e Rusia, e Polonia, en Aljeria pe e Bro-C'hall, dalc'hmat ez eus bet e[n]-dro din daou pe dri gazh da vihanañ, ur c'hi hag un evn bennak, ha war a gredan erru-mat on ivez gant va breudeur daoudroadek pe bevarzroadek.
Gwechall gozh e krede d’ar bobl e chome an douar e-pign ouzh un tortis tev-tev ; hervez darn all, e oa harpet ouzh ur pezh pikol peul, ha bremañ diouzh klevout an dud desket, emañ o ruilhal-diruilhal e-touez bernioù stered lostek pe dilost, heolioù marv an tan enno pe war enaou, met an holl anezho mil ha kant mil gwech brasoc'h eget hor planedenn-ni.
Met daou-ugent vloaz ’zo, tanfoeltr Itron ebet - ha hi o paouez kouezhañ eus lost ar c’harr – n’he divije kredet bale kêr hep un tog a-zoare gant plu, bleunioù, frouezh pe evned e-leizh warnañ ; anez-se, nag a fae e-touez ar Barizianed : « Fi donc ! emezo en ur gammañ o beg, une femme en cheveux ! »
Ha pa grogen da grediñ e kavjen primoc’h an tu da gimiadiñ diouzh va skeud eget diouzh an dienez, e tiskennen izeloc’h c’hoazh, dre ma ’z ae va c’halon war vihanaat.
An Ankou zoken, an Ankou ne gred ken tostaat outañ, rak klasket en deus div wech e bakañ, ha div wech ivez e tognas e falc’h war e gilpenn.
Diskuishoc'h eo an doare-se da vont, emezo, ha ret a-walc'h e vez o c'hrediñ o vezañ ma kendalc'hont da vont evel-se e-pad meur a eurvezh en ur ober tost da ziv lev an eur.
Er c'hontrol, ma ne oar ket an dud ez eo ur pezh-c'hoari -krediñ a reont eo ar wirionez... da skouer, c'hoari harzadeg un den dibaper e-barzh un ti-gar, gant stourmerien o c'hoari ar boliserien ha lod all hini [sic] an dud dibaper- e vez graet "c'hoariva diwelus" deus an dra-se.
Ar fed ma santer ivez e vez graet un dra fetis, ha pa vefe dister an dra-se, ar fed da gas an traoù war-raok ha sikour da zistabilaat enebourien hon dije kredet hollc'halloudus...
Ma ne gredan diskuliañ tra dezhi koulskoude, neuze e forc'han anezhi eus diawelad un dazont skañvoc'h met diwall a ran anezhi ivez diouzh ur gerseenn a c'hellfe bezañ.
Luc'hañ a ra an ti, da grediñ e felle da bPatsi, a oa o chom ennañ, e lezel naet ha kempenn war he lerc'h.
Goulenn neuze [da vare an eil furchadeg] gwelet ar gefridi atersiñ ha gwiriañ emañ e-barzh ar chomlec'h da vezañ furchet, displegadenn an torradennoù a zo kaoz d'an dra-se, hag an elfennoù a ro da grediñ ez bet deus an torradennoù-se.
Mots précédents
Mots suivants
krediñ