Ofis Publik ar Brezhoneg
pellder
pellder diwar gogn
Deuet on da chom davet ma zud e parrez Karnoed, en un ti brav, livet gwenn, war blasenn ar bourk, keñver gant an iliz, un ti kempenn, dalc'het gant ma mamm, ennañ kombodoù bihan evel emañ ar mod gant bourc'hizien Vreizh-Izel : ur gegin, ur sal, ur burev, dispartiet gant un trepas ; teir gambr a bigner dezho gant ur « viñs-tro » ; ha d'an nec'h tre, ar solier, div gambrig all, a zizoloer dre o frenestroù an holl vourk, hag er pellder, dremmwel fromus ha gwagennus tosennoù Kerne.
A-wechoù e tegouezhe dimp klevout ur c’horn all o vouboual er pellder, met netra ne veze gwelet, hag ar mor, sioul[-]kenañ, ne rae na fiñv na soroc’h, evel p’en divije bet aon rak ne oar den petra, pe evel pa vije bet o c’hedal ivez kerkoulz ha ni.
Ha dizale, dre sellout er-maez eus ar porched, e c'hallas an noter gwelout ouzh peseurt den en defe afer. Bihan e oa hemañ ha gwisket eeun-tre; daoust d'ar pellder, ne c'halle e neuz nemet displijout d'an arvester.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
pelldestenn