Ur wech kustum ouzh an todilhon, diroc’hal a raemp a-heligentañ en hor gwele-skourr evel pa vije bet stouvet hon divskouarn, ha foei neuze war c’hwitell ar vistri, fraoñv ijin al lestr, strak ar c’hanolioù ha garm ar stribourzhidi o tihuniñ a-boez o fenn tud ar vourzhiad all : Les… barbordais [sic]… debout au quart, debout, debout, deboutte !
Kemer a ris va c’hreñv da bediñ al leanez da brenañ ur viell e Denain, hag ur miz bennak goude, pa voe erru du-mañ he fakadenn, e kavis enni – n’eo ket, siwazh, ur viell ! – met ur c’hwitell a vent vat, ur c’hwitell veuz turniet-kaer gant tri pe bevar alc’houez e-dro dezhi evit an arouezoù izelaat hag uhelaat.
Anat d’an holl, kerse ’oa ganin da Grec’h Eliez ; ne oa ken va spered gant ar c’hoariva, al levrioù pe ar c’hwitelloù.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
c'hwitell